Bloody hot tijdens Ronde van Oranjewoud

Na het genieten van een heerlijke meivakantie had ik als afsluiting de Ronde van Oranjewoud gekozen. Een wedstrijd over 10 EM (ofwel 16.1km) eindigend op het podium.

Nu ik alweer bijna 5 jaar in Oudeschoot woon en ik nog nooit de Ronde van Oranjewoud had gelopen, moest het er toch eens van komen. Andere jaren was ik meestal verhinderd doordat we op vakantie waren of net terug kwamen. Maar dit jaar..... stond de mooie loop vroegtijdig gepland.

Aangezien het triathlonseisoen voor de deur staat, was ik geneigd om me in te schrijven voor de 10km prestatieloop. Maar aangezien er een wedstrijdloop was over 10EM, leek me dit toch ook wel een mooie uitdaging. Ik heb wel meerdere malen en 15km gelopen, maar een 16.1km stond nog niet op mijn lijstje. Met een besttijd van 1:05:34 op de 15km (in voorbereiding op de marathon 2010) wilde ik deze wedstrijd lopen met een tempo van 4:30 op de km zodat ik onder de 1:13 kon finishen.

Ik had met Johan en Kees afgesproken om samen te lopen. Maar het tempo in de eerste km's was wat te moordend: 4:12. Bijstellen zeiden Kees en ik tegen Johan. Maar ook km 2 en 3 lagen qua tempo te hoog. Ik had geen HRband om zodat ik niet kon checken waarop mijn HR zat, maar mijn benen vertelden me dat het echt te hard ging. Kees en ik lieten Johan gaan en liepen met z'n tweeen door. Tandje lager prima tempo. We konden een aantal km's met een tempo rond de 4:30 vast houden. Fijn.

Onderweg veel drank cq koelposten. Dat had de organisatie van AVHeerenveen zeer goed geregeld. Maar de verkoeling was ook echt nodig. In de zon was het boven de 30 graden. Ik nam het nodige water onderweg en snoepte wat dropjes, verder veel koelen met de sponzen. De route was super mooi. Mijn trainingsgebiedje. Da's fijn en voelt als thuiskomen. Af en toe wat lopen in de schaduw van de bomen. Maar het tempo ging omlaag. Rond km 12 hoorde ik dat ik als 3de dame liep. Ik was tevens in de veronderstelling (die achteraf juist bleek) dat ik behoorlijk op de hielen werd gezeten door de dame achter me. Ik besloot Kees 'achter te laten' en probeerde mijn tempo niet nog verder te laten zakken. De laatste 2km's voelden zwaar. Ik kreeg ondersteuning van meneer v.d. Merché. Hij ging voor me lopen en kon me in het laatste gedeelte voor het Abe Lenstra stadion nog fijn even uit de wind houden.

Bij de finish stonden Theo, Mart, Maud en Jona me op te wachten. Tenslotte was het moederdag en ze hadden het wel voor me over om me dan even te zien finishen;) Met Mart rende ik richting de finish. Als 3de dame kwam ik over de streep in een tijd van 1:13:57. Ik was dan ook verrast toen ik als dame 2 op het podium mocht komen. Inge v. Schaick (2de dame overall) viel in een hogere leeftijdscategorie, waardoor ik een trede mocht stijgen. Mariska Kramer werd eerste met een tijd van 1:02:03. De warmte had erin gehakt, maar nakletsen in de zon is altijd aangenaam.

Dank aan Foekelien, Saher en Theo voor de foto's.

Tweede dame Kellerwald ATB marathon (120km)

Henk was de initiatiefnemer (of misschien moet ik zeggen: de schuldige) van het rijden van de Kellerwald Bike marathon. "Een mooie afsluiter van het ATB seizoen" noemde Henk het. Maar dat werd het ook zeker.

Henk had nog 5 triatleten (Paco, Marco, Marcel, Audrey en ik) zo ver gekregen om met 'm mee te gaan naar Duitsland. Verdeeld over 2 auto's en volgens schema zouden we zaterdagochtend om 6:30 vertrekken. natuurlijk werd dat 7:00. Maar na de nodige stops, waren we toch om 11:30 ter plekke bij ons Bio-Hotel in Gilserberg. Dat had Henk goed geregeld. Audrey en ik mochten (zeer elegant) in de master bedroom slapen. Prima plek. Na het verorberen van een heerlijk vers gebakken appeltaart van Audrey gingen we rond 13:30 naar de startplaats om een georganiseerde verkenningsronde te maken. Het rondje van 40km in rustig tempo. Ach ja, we startten best rustig. Maar hoe kun je rustig klimmen? Nee, dan liep de hartslag toch wel naar de 160; en dan heb ik het niet meer over rustig infietsen hoor. Maar goed. We genoten een fijne ronde en het parcours was goed te doen. Een ronde van 40 km kende bijna 1000 hoogtemeters. Lekker! Maar dan heb ik het over de afdalingen he?

Ach ja. En als je dan 2.5 uur hebt gebiked dan heb je wederom taart verdiend he? En daar zorgen ze goed voor in Duitsland. Allen genoten we een dubbele portie en toen was het tijd om op te frissen, een warme portie koolhydraten (in de vorm van pasta) naar binnen te werken en de startbescheiden af te halen. So far so goed. Als toetje genoten we die avond allen van een fijne beenmassage van Marco. Kon niet meer mis gaan die zondag dus!

Zondagochtend 17 april. Vanaf 5:30 gespuis in ons Ferienhaus. Nagenoeg iedereen had een interval slaap gehad en een ieder kwam tot leven langzaamaan. Lekker, gezellig en ontspannen ontbijten om het laatste bodempje voor deze dag te leggen. De spanning begon te stijgen; tijd om naar het startgebied te gaan. Om 9 uur mochten we los. En dat dan ook letterlijk. Ik denk: rustig rondje infietsen door het dorp, niet wetende dat het direct positie kiezen was. Dus er werd pittig gereden. Elkaar goed in de gaten houden. Eindelijk op het parcours. Nu gaat het écht beginnen. Ronde 1 ging super. Met een gemiddelde van 16.5km/hr reden we de eerste 40km (met bijna 1000 hoogtemeters). Het viel me mee dat er bij de afdalingen gewoon flink door geragd kon worden. Geen oponthoud. Marco was vooruit gecrosst. Klasse apart. Wij reden daarachter met z'n vijfes.

Bij het ingaan van de tweede ronde merkte ik tijdens het klimmen al wel dat de benen niet meer zo fit waren als ronde 1, maar toch ervoer ik dat de benen sterk genoeg waren. Ik kon zonder te forceren bikers inhalen, dus het zat goed. Af en toe vielen er wat gaten in ons groepje doordat de vermoeiheid wat toe begon te slaan. in de laatste 10km besloot ik om met Henk en Marcel los te gaan van Paco en Audrey. Paco en Audrey twijfelden beiden over het wel/niet ingaan van een 3de ronde. Zo kwamen we na 80km weer aan in het startgebied. Klaar voor de laatste ronde van 40km. Maar het bleek dat we net de tijdslimiet van 5 uur gepasseerd waren. Heel coulant werd direct gezegd dat we toch door mochten. Gelukkig!!!!! Ik liet me dit geen 2x zeggen en wilde direct weer gas geven. het zou zwaar worden die laatste ronde, maar ik wilde heel graag. Ik wist dat ik voldoende macht had om de tocht uit te fietsen.

Zo starten we met z'n drietjes aan de laatste ronde. En ja, echt, dan lijken die klimmen ineens zo veel langer en steiler. Poeh. Het was afzien. Vooral marcel had het zwaar tijdens het klimmen. Henk reed constant voor en klom nog redelijk fit de steilste hellingen omhoog. De afdalingen gingen steeds fijner. Mooie ruige afdalingen waarbij je de armen in zo'n laatste ronde echt gaat voelen. Nog minder remmen en laten gaan (af en toe) als een kamikaze. Ohhh, echt genieten. dat zijn zulke heerlijke momenten. Dat gevoel kan je niet omschrijven. Machtig. Maar ja, om zo'n afdaling in te gaan moet je over het algemeen wel steeds weer klimmen. het klimmen ging steeds meer pijn doen. toch lukte het me om alle klimmen fietsen te volbrengen. Een ware mentale uitdaging. Leeg was ik. Hartslag wilde haast niet meer omhoog, wat ik ook naar binnen propte of slokte. En dan de laatste klim. Nog één, en dan is het nog een paar kilometertjes uitrijden. Als we die laatste klim hebben gehad, dan zijn we eigenlijk gefinisht. En zo was het. Nog even op de tanden bijten. het deed echt pijn. But we did it. Ik finishte als tweede dame op de 120km in 7:45. De dames daarachter mochten vanwege de tijdslimiet de laatste ronde (helaas) niet meer ingaan. Ik was voldaan, kapot, maar erg tevreden.

Een super weekend met super vrienden. Zo gezellig! Volgend jaar weer.

Vierde plek tijdens zonovergoten RBR Ter Idzard

Zaterdag 9 april stond al geruime tijd gereserveerd in mijn agenda voor de RBR Ter Idzard. Vorig jaar was het nog een zeer frisse wedstrijd 2 weken vooraf aan mijn marathon in Rotterdam; Dit jaar was het een zonovergoten dag in hetzelfde weekend als Rotterdam (maar daar loop ik dit jaar niet mee;)).

Ik vind het altijd reuze relaxed wanneer er een wedstrijd in mijn achtertuin plaatsvindt. Ter Idzard ligt 8km van m'n huis en is op de fiets dus prima bereikbaar. Maar zoals een echt triatleet betaamd, stap ik in de auto en rijd tegen 10 uur richting het inschrijfbureau. Dit jaar 100 deelnemers en dat is flink meer dan het aantal vorig jaar. Het lijkt dat de wedstrijd steeds door meer atleten wordt gevonden en dat is een zeer positieve ontwikkeling. De wedstrijd kleurt overigens mooi blauw door de vele deelnemers van AVHeerenveen, maar ook door gelijk-gekleurd Tritatium die met een sterke en gezellige groep atleten aan de start staat.

Om 11 uur de start. Gezien het vrouwelijk deelnemersveld dichtte ik mezelf een 4de of 5de plek toe. Starten maar! De eerste run bestond uit 4 ronden van 3km. Ik durfde het aan om in m'n tripakje zonder ondershirt te starten gezien de stralende zon. Goede keuze achteraf. Ik liep de eerste 2 ronden op 4de positie en zag de afstand met mijn voorgangsters steeds groter worden. Esther de Vries liep op kop en zou die positie van start tot finish ook blijven bezetten. Achter haar liepen Lisette en Marieke. Bij het ingaan van ronde 3 merkte ik dat de afstand tot Lisette en Marieke kleiner werd. Ik zat heel krachtig in mijn pas en kon mijn tempo wat verhogen. Bij het ingaan van de laatste ronde kwam ik steeds dichtebij en kon beide dames voorbij gaan voor de eerste wissel.

Zo wisselde ik na 55 minuten lopen als 2de dame en startte in diezelfde positie op de race. Dus de wissel was goed verlopen. Ik wist dat Lisette op de race goed huis kon houden. Datzelfde wist ik ook van Geke die op een 5de positie lag. Wat exact mijn marge was wist ik niet. Starten op het zonnige maar toch enigszins winderige fietsparcours voor 4 rondes á 9.5km. Lisette ging mij binnen 2 km al in flinke vaart voorbij. Ik kon haar lange tijd als mikpunt houden als verwijderde ze zich steeds verder van mij. Al in de eerste ronde kreeg ik last van opkomende kramp in beide kuiten. Nooit eerder ervaren tijdens het fietsen, maar flink lastig. Ik zorgde ervoor dat ik m'n hakken op de trappers goed naar beneden duwde en weinig kracht op de bal van de voet zette. Vooral de stukken tegen de wind, maakten het moeilijk om de kramp weg te houden.

Fietsen ging fijn en ik behield lang mijn 3de positie. Vlak voor het ingaan van de laatste ronde reed Geke me voorbij. Ik weet dat ze zeer goed kan trappen op de race en ik zou moeten proberen om het verschil tussen ons klein te houden. Ik verloor nog zo'n 50 seconden op haar in de laatste ronde. Voelde dat er in mijn benen ook niet veel meer zat. Hartslag zakte wat omlaag van 164 naar 159 (veronderstelling dat de voorraden leeg waren). De tweede wissel gig wederom vlot en zo startte ik als 4de dame aan de laatste run. Nog 2 rondes van 3km lopen. Eén minuut goed maken tijdens 6km, is te doen. Maar ik zag de afstand tussen Geke en mij in de laatste ronde niet kleiner worden. Ik besloot bij de laatste ronde te consolideren en m'n eigen wedstrijd uit te lopen. Tempoverhoging zat er niet meer in. Zo finishte ik in 2:33:00 op een keurige 4de plek. Toch vierenhalve minuut sneller dan vorig jaar. Dus toch zeker ruim tevreden, maar gaar.

Even gezellig nazitten met een gezellige schare AVHeerenveners die ook allen een zeer geweldige prestatie hadden neergezet. Allemaal top gedaan! Nu op naar de Kellerwald ATB marathon volgende week. Hopen dat het lichaam een beetje goed hersteld.

Foekelien en organisatie Ter Idzard bedankt voor de mooie kiekjes!

Uitslagen AVHeerenveen
Midden afstand
John Nagelhout 2:11:10 (3de HOA)
Samme Steenstra 2:14:23 (4de H40+)
Kees v.d Laan 2:14:49 (5de HOA)
Marco Douma 2:20:53 (6de HOA)
Henk Meijer 2:27:06 (8ste H40+)
Marcel Walstra 2:29:19 (9de H40+)
Silvia Brouwer 2:33:10 (2de DOA)
Tsjeard Hofstra 2:37:18 (10de HOA)
Sprint afstand
Henk Onsman 1:32:26 (8ste H40+)
Margriet Feenstra 1:32:55 (5de DOA)
Tineke v.d. Wal 1:33:33 (6de DOA)
Elsbeth Rispens 1:34:58 (4de D40+)
Jonathan Bartsma 1:35:48 (17de HOA)

MTB Ameland

Ameland was afgelopen weekend volgestroomd met MTB-ers. Zaterdag 5 maart stond er een proloog van 6km op het programma en voor zondag hadden bikers de mogelijkheid om 15km (jeugd), 30km of 60km te rijden.


Nadat ik vorige week al niet volledig fit was begonnen aan de 75km van de Wilgenweard Wintermarathon, en 4 uur in de regen had gebiked, was ik afgelopen week zwaar verkouden en verre weg van fit. Hoe zou dat gaan op Ameland? Gelukkig knapte ik na woensdag weer wat op en voelde ik me na een saunabezoek en een kort duurloopje fit genoeg om naar het eiland af te reizen.

Vrijdagmiddagbootje om 15:30. De eerste bikers zaten al aan boord. De avond een lekkere pasta genoten bij pa en ma thuis en tijd om even bij te kletsen. Na een fijne nacht, zaterdag om 7:15 uit de veren. Douchen, ontbijten en Mart (m'n oudste) naar de boot brengen zodat hij tesamen met z'n voetbalteam in Nijland een wedstrijdje kan spelen. Dan met pa, die mijn stuur al netjes had ingekort, een discussie over bandenkeuze. Voor de tour van zondag zouden het de super moto's worden, maar voor de proloog wilde ik toch wel een beetje grip aangezien er in de ochtend nog wat motregen viel. Het werd de Fast Fred. Dun bandje met weinig profiel.

Tesamen met Marco, Marcel+Simmy en Elsbeth vertrokken we om 13:15 op de MTB richting Hollum. Inschrijven en parcours verkennen. De inschrijving verliep heel vlot. Nadat we het startnummer en de transponder voor tijdsregistratie aan de bike hadden bevestigd werd het tijd voor parcoursverkeninning. Het parcours was mooi droog en mijn bandenkeuze leek direct de goede. Slecht bij één klim voelde ik 'm minimaal glijden. Moest zeker goedkomen. Het parcours was uitdagend. Mooie steile klimmetjes, voldoende singletracks, afgewisseld met brede paden waar de mogelijkheid tot passeren eenvoudiger zou zijn. De 6km had alle facetten die het nodig had. Uitdaging, ruimte om te knallen, kort bochtweg, mul zand en steil klimwerk.

Na de verkenning even heerlijk op het terras van Boomhiemke in de zon. Het weer kon niet beter. Marco zou als nummer 9 starten en dat betekende rond 15:30. Iedere 15 seconde mocht een volgende renner starten. Marco reed een tiende tijd van 15:41. Marcel startte als 111de en finishte in een eindtijd van 17:58. Toen was het mijn beurt. Als 140ste en 1ste dame mocht ik starten. Mijn benen voelde goed. Ik vroeg me alleen af of er voldoende mogelijkheid tot inhalen zou zijn en of de startmomenten elkaar niet te snel opvolgden. Gelukkig niet. Ik knalde weg vanaf de startverhoging. Verhard stukje en dan snel een bocht naar rechts en voordat ik het wist ging ik de duinen in. Het hobbelde fijn. Eerste klim: De Engelsmans duun. Halverwege de duin uit het zadel en goed kracht houden op de pedalen. Eerste biker had ik ingehaald. Het zag er niet 'druk' uit op het parcours en dus ondervond ik geen hinder van andere bikers. Lekker afdalen over de houtsnippers en vervolgens een haakse bocht naar links. Op het graspad merkte ik nog een beetje vochtigheid van de regen die ochtend, maar ik behield mijn grip. Na een vlak stuk was het een haakse bocht naar links en al klimmend via een singletrack de duinen weer in. Het ging fijn. Halverwege de route had ik een moment om achterom te kijken. Zaten de dames achter mij me op de hielen, en moets ik echt volldig volle bak? Of kon ik deze intensiteit aanhouden? Ik zag niemand en haalde een volgende biker in. Klimmen, dalen, heerlijk! Toen de klim eindigend in een 'zandbak'. Die moest niet te ruig en gecontroleerd. Ik koos het juiste spoor en schoot netjes door het mulle zand, klaar voor de afdaling. Dan de laatste klim. Ik wist en voelde dat ik een goede voorsprong had op de dames achter me. maar of het voldoende zou zijn. Ik begon aan de laatste klim. Tevens de langste klim. Ging prima, gevolgd door een even geweldige afdaling. Het laatste stuk, via een stukje schelpenpad, het asfalt op voor een eindsprit. Even het grote blad. Nog even keihard trappen en dan een fantastische finish. Check: 17:29. Even niet uitfietsen. Even wachten op de finish van de andere dames. Het duurde voldoende lang, waaruit ik kon concluderen dat een eerste plek nagenoeg gegarandeerd was. Super. En ja, het verschil met dame 2 was meer dan een minuut.

Elsbeth startte vlak na mij en finishte als 5de dame. Zeer netjes! Even uitfietsen, prijsuitreiking en 12km terug naar 'huis' biken. Dat was een fijne beproeving. Maar de zondag moest het gaan gebeuren. Voor de zondag stond er 60km op het programma. Onze groep AVHeerenveen leden werd nog aangevuld met Jonathan, Samme, Henk (M), Henk (O) en Fedde. Helaas kon Wilma niet aanwezig zijn.

Zondag startte de 60km tour marathon om 11:00. Het hele eiland rond met daarin de mooiste stukken natuur. Vanaf de start in Nes, reden we naar het mooie Oerd. Marcel knalde al vroeg vooruit, Marco verloor z'n zadeltasje tot 2x toe en moest dus even hard trappen om bij ons te komen. Samme en Henk hield ik in het vizier. De andere leden reden gezamenlijk in een groep achter ons. We verlieten het Oerd en mochten een aantal kilometers over het strand. Daar maakten m'n banden echt het verschil. Met m'n super moto's gleed ik over het zuigende zand waar velen flink moesten stampen. Het ging goed met de benen. We verlieten het strand en gingen via de Bure Blinkert en Oostbos richting Nes. Toen we in Nes het bos uitfietsten brak Samme's ketting. Er moesten vrouwenhanden aan te pas komen om het ketting weer te repareren. Na een minuut of 8 konden we weer verder. De verzorgingspost sloegen we over. Benen hadden al uitgerust en er was nog voldoende voorraad. Via bos en duin reden we naar Ballum en kregen de vuurtoren in het vizier. Benen bleven goed voelen. Geen pijn. Af en toe een beetje inhouden omdat Henk wel pijn voelde. In Hollum genoten we wel even van de verzorgingspost op Boomhiemke. Geweldige sfeer met muziek en alleen maar vrolijke bikers. Maar het wordt snel koud en bewegen is dan de enige remedie. Dus het laatste stuk biken.

Terug richting Nes via het strand. Dat werd te heftig voor Henk, zodat Marco en ik in constant tempo doorstoomden. Het einde was in zicht. Jammer. De omstandigheden waren zo fijn, het parcours zo genieten en de benen in vorm. terug naar de Sporthal in Nes. daar werd de MTB netjes afgespoten door de brandweer en konden we nagenieten van veel lekkers in de kantine. Wederom een zeer geslaagd evenement op sporteiland Ameland. Dank aan SPA en alle vrijwilligers voor dit mooie evenement. Tot volgend jaar!

Met dank aan Anja Brouwer voor de mooie foto's.

Veldslag Norg duathlon met 3de plek

Om 8:15 liep de wekker af en had ik nagenoeg gelijk ook Samme al aan de telefoon. Ziek. Shit, jammer. Zelf was ik de voorgaande dag ook niet fit geweest. Erge hoofdpijn vlak boven de neus, moe af en toe wat zweetaanvallen. Maar ik voelde me 's morgens redelijk en heb maar een paracetamol geslikt. Marcel zou ook niet meegaan vanwege een blessure in de knie en Henk (O) zat ook met een blessure waardoor de wedtrsijd voor hem geen optie was. Bleven voor deelname over: Jan, John, Marco, Henk (M), Jonathan, Elsbeth en ik. Tot onze grote verrassing startte Marcel toch en zo waren we met 7 atleten van AVHeerenveen redelijk vertegenwoordigd.

Om 12.00 uur precies werden meer dan 60 duatleten weggeschoten op het geweldige parkoers door de Langeloër duinen. De organisatie had een mooi parcours uitgezet waarin ze alle klimmetjes optimaal hadden benut. De wedstrijd startte met een crossloop van 4 rondes (a 1.5km). Er werd in flink tempo gelopen, wat ik in ronde 3 ook al aan m'n maag begon te merken. Maar ach, dan nog 1.5km en dan kon ik lekker fietsen en dan kwam de maag wel weer tot rust. Ik liep de eerste cross op een nette 3de plek. Ik wisselde redelijk vlot achter de eerste 2 dames en was benieuwd wat zij op de ATB zouden doen. In de eerste ronde al zag ik John op de grond liggen met een lijkbleke kleur op het gezicht. Henk was al afgestapt en zat bij 'm tesamen met nog een vrijwilliger. In één seconde gaan dan vele scenario's door je hoofd en moest ik een beslissing nemen: afstappen of doorrijden. OMdat Henk bij John zat besloot ik door te rijden. Met een raar gevoel in de maag. Dit keer een heel ander gevoel dan wat ik ervoer tijdens het lopen. Wat zou er zijn? Is het ernstig. Als het héél ernstig is, legt de organisatie het evenement wel stil.

Enfin. Ik crosste door en kon in de eerste ronde al opschuiven naar positie 2. Deze positie hield ik vast tot het einde van de 3de ronde. Daar werd ik met een flink tempo voorbij gereden door Henriette. Ik kon niet aanhaken en bleef in m'n eigen race. Het ging fijn al begon mijn rug een beetje op te spelen. Ik genoot van het parcours en maakte een laatste mooie ronde. Klimmen, bochten, rulle stukken zand. De uitdaging was er. Na 4 rondes wisselde ik vlot in het PF en ging de laatste 2 looprondes in. Ik keek Henriette in de rug en had een achterstand van een halve minuut. Maar ik voelde m'n kuiten flink en wist ook dat er geen versnelling meer in zou zitten.

Consolideren en netjes finishen op een derde plek. Zeker tevreden, maar fysiek vond ik het wel pittig. Bij de finish aangekomen bleek John z'n sleutelbeen gebroken. Achteraf zelf een 3-dubbele breuk en tevens een gebroken pink. Ontzettend vervelend voor hem. Ik hoop op een goed en een spoedig herstel.

Na een koude douche, even van kleedkamer gewisseld en daarna proberen nog een beetje warm te worden. De warme chocomel met slagroom hielp daar wel bij. Moe en voldaan gezellig met Marco terug gereden. Op naar de Wilgenweard marathon 27 februari. Maar nu echt ff rusten.

Met dank aan de sportfotograaf van sportfotodrenthe.

Derde plek tijdens super Cross duathlon in Nijverdal

Zaterdag 15 januari vond onder auspiciën van de NTB voor de 11e keer de DRW Run Bike Run plaats. Was het tot aan vorige week nog niet zeker of de wedstrijd door kon gaan in verband met de weersomstandigheden en de staat van het parcours, zaterdag was het zalig weer om te hardlopen en om met een ATB over het Ravijn te fietsen. Het deelnemers veld was dan ook groot.

In 2006 had ik deze cross duathlon al eens eerder gedaan en was ik succesvol met een eerste plek gefinisht. In de edities daarna meermalen de plannen gehad om terug te keren, maar wegens andere wedstrijden of planning was het er niet van gekomen. Vorig jaar toch weer ingeschreven voor de DRW Run Bike Run, maar toen werd de wedstrijd afgelast wegens teveel sneeuw op het parcours. Maar 2011 was het dan eindelijk weer zover. Met een delegatie van 9 atleten van AVHeerenveen (ja, Harold, je hoort er ook bij;)), vetrokkken we zaterdagochtend om 10:00 vanaf het clubgebouw. Mooi op tijd, want de start was om 12:30 en dan konden we mooi een rondje voorcrossen. Maar doordat we in de file belandden, werd het geen rondje voorcrossen en waren we net op tijd om nog 5 minuten in te kunnen lopen.

Voor de RBR waren de afstanden 5 km lopen ( twee rondes van 2,5 km), 20 km fietsen op een ATB ( twee rondes van 10 km) en daarna nog eens 2,5 km lopen. Om 12:30 het startschot. Na een aanloop van 200m direct een steile klim omhoog met boomworsteld het bos in. Da's goed opletten wanneer iedereen zo dicht op elkaar zit. Goed voor de enkels he. Ik startte behouden omdat inhalen op het eerste stuk voor onnodig energieverbruik leidt en alleen maar ongelukken kan brengen. Daar waar het parcours het toeliet haalde ik een paar mannen in. Stoer parcours, echt crossen. Daar houd ik wel van. Ruim over de helft van de eerste ronde kwam je bij een zeer steile afdaling in het mulle zand. Hup zo 20 meter naar beneden. Met grote stappen en dan je hakken goed in het zand. Ging prima. Maar dan ook direct weer omhoog he? Door het mulle zand. Oef, zwaar. Kleine stapjes die wegzakken in het mulle zand. Halverwege de mulle klim voelde ik de benen wat branden. In het zelfde tempo door en dan bovenaan rustig benen een beetje laten herstellen. Zo volgde nog een ronde.

Als 4de dame liep ik het PF in voor de wissel en als derde begon ik aan het fietsen. Eerst een verhard aanloopstuk richting het bos en dan met een haakse bocht de bossen in. Ingrid, die wat langzamer wisselde haalde me hier al in. Ik lag weer op de 4de plek en bedacht me Ingrid zo lang mogelijk bij te blijven. Het parcours lag er geweldig bij. Modder viel ontzettend mee (had wel wat meer gemogen, want daar pakte ik wel m'n voordeel). Een kilometer of 4 kon ik bij Ingrid blijven en moest toen lossen. Maar het fietsen bleef een waar genot. Na 6km keek ik Adrea in de rug. Knal roze shirt dus dat werkt als een rood doek op een stier;) Ik kwam langzaam dichterbij. Maar bij een enigszins steile klim waar ik op het kleine blad schakelde, sloeg m'n ketting eraf. Ik probeerde nog fietsend het ketting erop te krijgen, maar dit lukte niet. Afstappen, ketting erom leggen en de trapper ronddraaien, dit herhalen omdat het ketting nog niet goed zat en toen, hup, weer op de fiets. jammer van die 20-30 seconden. Knallen weer. Het duurde even voordat ik het roze shirt weer zag, maar aan het einde van de eerste ronde (10km) was ik Andrea voorbij.

Vanuit de derde positie kon ik nog opschuiven naar een tweede positie op de ATB. Ik wist pas hoe groot de marges met de dames achter me waren tijdens de laatste wissel in het PF. Ik begon als tweede dame aan het lopen, maar zag dat Andrea met lopen vlak achter me zat en goed het tempo erin had. Sharon Zuijdervliet die daarachter zeer sterk liep, was op te grote afstand.  Ik besloot niet maximaal te lopen; niet teveel in het rood. Ik liet bij de mulle afdaling Andrea voorbij gaan en sloot bovenaan de steile klim niet aan. Dit is een intensieve training en geen piekmoment hield ik mezelf voor. Het seizoen moet nog komen. Ik was al super tevreden met het verloop van de wedstrijd. De laatste 750m liet ik mezelf mooi 'uitrollen' naar de finish en in een tijd van 1:40:18 finishte ik als derde dame achter Ingrid Tempert (1:38:30) en Andrea Jochems (1:39:42). Het was een mooie dameswedstrijd geweest, met weinig grote verschillen.

John werd 2de bij de heren 40+, Samme 3de bij de heren 40+ en Elsbeth was 1ste bij de dames 40+.
Foekelina, bedankt voor de mooie foto's. Zie ook Samme's foto's

Uitslagen:

John Nagelhout     1:26:49

Samme Steenstra  1:28:58

Marco Douma      1:32:55

Paco v.d. Reijden  1:33:43
Harold Brouwer    1:34:52

Henk Meijer         1:39:34

Silvia Brouwer      1:40:18

Marcel Walstra    1:45:46

Elsbeth Rispens    1:59:06

ATB tocht Appelscha-Diever

Gelukkig waren er weer 9 man (7 mannen, 2 vrouwen) zondag enthousiast voor een ATB-tochtje in de omgeving. Aangezien op zaterdag 8 januari de ATB tocht in Diever (die nog werd afgelast ook) tegelijk viel met onze clubcross in Sint Nyk, besloten we om op zondag te gaan biken.

Vertrek om 8:30 bij het clubgebouw van AVHeerenveen. Het parcours in Appelscha lag er zeer modderig bij. Tja, aantrekkelijk ook. Een aantal clubgenoten had hier al eens gebiked op de vernieuwde route. Maar dat wilde ik ook graag zelf eens proeven. Daar stonden we dan.

Het parcours was enorm uitdagend en afwisselend. Mooie singletracks met korte klimmetjes, bochtwerk en gladde boomstronken, afgewisseld met bredere, vlakke paden. De omgeving zeer fantastisch, met name in het open veld. dat moet in de lente helemaal mooi zijn. Hoewel wij het nu al erg troffen met het weer.

Mijn benen voelden heel prima en dat na een pittige crossloop de dag ervoor. Ik kon mooi aanhaken bij de voorste groep, die het tempo niet al te hoog inzette en dus was het een zeer aangename training met de nodige rust cq herstelmomentjes.

Na 3 uur biken (eten en kletsen) hadden we de routes van Appelscha en Diever aaneengereden en was het wel genoeg voor de zondag.

Kan nu zeggen dat ik m'n 'nieuwe' Santos echt goed heb ingereden. De ATB voelt prima. En hoewel de ATB snel oogt, heb ik er (sorry) toch m'n eigen vertrouwde dameszadeltje weer opgezet. Dat zit toch echt stukken beter.
Foto's van Samme Steenstra

De achterhoede nog even de goede kant op sturen;)

Planning 2011

Vorig jaar een heerlijk sportjaar gehad. De eerste piek lag natuurlijk bij de marathon van Rotterdam en in het naseizoen bij de Tri-Ambla. Voor 2011 heb ik lang nagedacht. Aanvankelijk had ik na de marathon van rotterdam direct zoiets van "volgend jaar weer en dan nog 7 minuten sneller". Maar doordat Rotterdam me ook deels mijn triathlonvoorseizoen kostte, begon ik te twijfelen. En hoe meer triathlons ik deed, hoe meer ik besefte dat triathlon meer in mijn bloed zit dan puur lopen. Ach, met een triathlon loop je ook;). Toen begon ik te denken aan een nieuwe uitdaging die binnen 10-12 uur trainen past. Dus lange afstand..... je moet nog even wachten. Komt wel na mijn promotie.

Maar de midden afstand leek mij wel haalbaar. En zo was ik in november-december vorig jaar dan ook wel overtuigd van mijn plan om me in 2011 op de halve te richten. Didam zou een mooi moment zijn. Dan kon ik in het voorjaar nog mooi 3-4 OD's pakken, op 2 juli Didam doen, dan rustperiode en de vakantie om weer op te bouwen naar het naseizoen. Tja, en toen stond ineens het NK Cross triathlon op de kalender voor 9 juli. En nu is 9 juli net een week na 2 juli. Tja, en dat vind ik nu net weer een beetje zonde voor mijn grote offroad liefde. Plannen omgegooid. En eigenlijk was dat helemaal niet moeilijk. Want sinds ik eind december in het bezit ben van een super geweldige Santos ATB, is de liefde voor offroad natuurlijk alleen maar weer sterker geworden. Dus we gaan er weer een degelijk cross seizoen van maken, met hier en daar een wedstrijdje op de weg. Naast het trainingsweekend in mei en de geplande tijdrittenreeks ziet de voorlopige planning als volgt uit (in blauw georganiseerd door AVHeerenveen):

8 jan: crossloop Sint Nicolaasga (10.4km)
15 jan: R-B-R Nijverdal (5-20-2.5)
5 febr: Rotstergaastloop (15km)
13 febr: Cross duathlon Norg (6-18-3)
5+6 mrt: MTB marathon Ameland (Proloog + 60km)
9 apr: Lenis R-B-B Ter Idzard (11-40-5.5)
8 mei: Ronde van Oranjewoud (16.1km)
4 juni: Triathlon Heerenveen (1.5-40-10)
19 juni: Triathlon Groningen (1-40-10)
25 juni: Triathlon Stiens (1-40-10)
9 juli: NK Cross Triathlon Den Haag (1.5-30-10)
16 juli: Ritskemoi-run Ameland (10km)
13 aug: BBQ-run Ameland (10km)
24 aug: Clubkampioenschappen Triathlon Mildam (0.5-22-5)
4 sept: Cross Triathlon Vlaardingen (1-24-8)
17 sept: Cross Triathlon Ameland (1.5-35-12)
25 sept: Jouster Merkloop (15km)
11 okt: Wouterbergcross (6km)
5 nov: Heideloop (10km)
3 dec: Mildam cross (10km)
11 dec: Cross duathlon Groesbeek
17 dec: Adventure Ameland (21.1km)
31 dec: Oliebollenloop Gorredijk (10km)

Winnares St. Nykstercross

Deze zaterdag 8 januari had ik de St. Nykstercross in mijn agenda. Alweer de 4de cross uit de wintercompetitie van AVHeerenveen. Afstand 10.4km. Parcours was t.o.v. ander jaren iets verlegd vanwege zeer natte en soms nog bevroren delen in de bossen van St Nic.

De temperatuur zaterdagochtend was met 8graden zeer mild. Na al die kou van de afgelopen weken voelt het bijna als lente. Maar de motregen maakte het niet heel aantrekkelijk om naar buiten te gaan. Toch maar....

De start was om 10:30 en er had zich een flinke schare met atleten verzameld die of de 5.2km of de 10.4km gingen lopen. Bij het inlopen vroeg ik mezelf weer af waarom ik nog niet eens spikes heb aangeschaft. Kan ik toch voordeel uithalen denk ik. Maar ik deed de cross maar weer op mijn vertrouwde loopschoenen. Ik startte vlot voorin. Het vervelende aan die eerste kilometers is dat iedereen nog zo dicht op elkaar loopt waardoor je het pas niet goed ziet en dus niet goed kan anticiperen op kuilen, plassen en modderige stukken. Maar al redelijk vlot had ik een positie waarin ik de meters voor me vrij in het zicht had. Geke Venema liep vlak achter me, dat kon ik aan haar ademhaling horen. Het parcours lag er prima bij. Vorig jaar nog zwaar besneeuwd, nu af en toe drassig, maar nog prima beloopbaar zonder spikes.

Na ruim 3km ging Geke me voorbij waardoor ik bij de dames de koppositie verloor. Ik liep al op een pittig tempo en een tempo hoger zou mij opbreken. Maar gelukkig versnelde Geke niet en kon ik aanhaken. Aangezien Geke haar loopjes altijd goed opbouwd, wilde ik bij de ingang van de tweede ronde zo vlak mogelijk achter haar blijven. Dit ging wonderbaarlijk goed. Ik bleef heel mooi in het spoor bij Geke. Na 9km verwachtte ik een versnelling van Geke, die er niet kwam. Ik voelde reserve in mijn benen en vroeg mezelf af wat ik hiermee wilde gaan doen. Netjes achter Geke blijven hangen om als 2de te finishen of toch erop en erover. Ik hou er niet van om in de laatste 50m iemand vanuit de rug voorbij te sprinten en vond dit gezien de hoeveelheid kopwerk dat ze had gedaan ook niet terecht. Dan maar een lange versnelling. Met nog zo'n 500-700m te gaan verhoogde ik mijn tempo. De sterkste benen zouden dan eerlijk winnen. Ik zette mijn versnelling rustig in en keek/luisterde of Geke reageerde. Ik hoorde aan haar ademhaling dat ze al behoorlijk aan d'r max zat. Door er nog een tandje bovenop te gooien wist ik zeker dat ruim voor haar kon finishen. En dat deed ik. Ik finishte in 48 minuten. Ik had niets over, maar maag, darmen en benen voelden goed. Voelden heel goed. Even kletsen en een rondje uitdraven met Kees. Wil ik door al dat geklets nog wel eens overslaan, maar is zo heilzaam.

Tja en herstellen moet wel even. Morgenvroeg met de AVHeerenveen bikers naar Appelscha. Dan moet er weer een beetje power in de benen zitten.
Dank aan Saher voor de Foto's van de cross

Winst tijdens Oliebollenloop Gorredijk

Het was al weer voor de 5e keer dat het sport- en ontspanningscentrum Kortezwaag te Gorredijk haar jaarlijkse hardloopevenement organiseerde, de grote gang maker in dit geheel is ons eigen AV Heerenveen lid uit Luxwoude Wietze Jonker met zijn actieve medewerkers. Het aantal deelnemers is ieder jaar stijgende. De te lopen afstanden zijn exacte afstanden. Je kon inschrijven voor de 6,4 km (4 mijl) en de 10 km. Je kon deze afstanden wandelen en of hardlopend afleggen het geheel had een recreatief karakter, de start was om 13.30 uur. Maar ondanks het recreatief karakter van deze oudejaarsloop waren er toch leuke prijzen beschikbaar gesteld door Sietse van der Meij van Runnersworld te Heerenveen.

Enkele 10 tallen leden zowel jong en oud van AV Heerenveen liepen op deze oudejaarsdag mee. Het parcours was goed aangegeven met duidelijke pijlen, en enkele km punten waren aangegeven zodat je op deze manier heel ontspanend je km kon lopen, en je eind tijd tijdens het lopen al kon voorspellen. De loop route met de start direct naast het sport café liep als volgt: Richting Langezwaag over de Hegedijk, de 10 km ging linksaf de Bonteboksleane in, ( de 6,4 km ging eerder linksaf, de laatste 3,4 km van beide afstanden was over hetzelfde parcours) op naar Jonkerslan, de Fugelsang op en over de De Leijen naar Kortezwaag en bij de Nijewei links af en dan na 1,5 km op na de oliebollen die je kreeg na het passeren van de finish voor/ in het sport- en ontspanningscentrum Kortezwaag.

De wegen waren voor het grootste gedeelte verhard, en liep voor een grootgedeelte over verkeersluwe wegen, en door de invallende dooi goed begaanbaar, en dat met een temperatuur van een paar graden boven nul en een heerlijk zonnetje.

De eerste km ging (vanzelfsprekend) weer wat te snel (in 4:04), maar al vlot kwam ik in een fijn tempo. Na 1.5km kwam Johan van achter me aanlopen en vroeg of ik aan ging sluiten. Prima, maar als je je eigen wedstrijd wil lopen dan moet je dit zeker doen. Na bijna 4km kreeg Johan het al wat zwaarder, omdat ie tijdens de ijskoude Kerstcross in Oranjewoud flinke kou op de longen had gehad. Ik nam de positie van 'm over op naar Jonkerslan. Op de 5km klokte ik 22:01. Hmm, ok voor een loop in de winter (lees niet-specifieke periode), maar ik wilde toch wel onder de 44 minuten lopen. Klein tempootje erop. Maar Johan kon niet aansluiten en moest even wandelen. Ik ging alleen verder. Het was genieten. Geweldig weertje en de carbietschoten op de achtergrond. Gorredijk kwam weer in zicht. Benen voelden prima, ademhaling fijn onder controle, maar de darmen begonnen in de laatste km iets op te spelen. Behouden blijven lopen en bedenken dat ik die oudjaarsavond ook nog veel lekkers naar binnen wilde werken. Ik finishte als eerste dame in 43:40. Heel mooie tijd en prima tevreden mee. Daar moet in het voorjaar zeker weer een minuut vanaf, maar dat zal goedkomen.

Ik won een mooi lopershirt van saucony en na een gezellig gesprek met wat clubgenootjes terug naar huis voor de preparaties voor een gezellige oudejaarsavond. Lots of fun.

Eerste dame V35+ Kerstcross Oranjewoud

Het was echt ijzig koud afgelopen zondag tijdens de Kerstcross van Oranjewoud. Maar met de Kerstman langs het parcours en vrolijke liedjes uit de geluidsboxen, was het een zeer gezellige sfeer.

Er waren afgelopen zondag 19 december verschillende afstanden voor recreatieve en wedstrijd atleten te lopen. Om 11:30 was er een trimploop over 2, 4, 6, 8 of 10km; Er was een jeugdloop; om 13:05 stond de ladies wedstrijdrun op het programma en tot slot was er de wedstrijd van de heren om 14:40.

Ik had gekozen voor de Ladiesrun, een wedstrijd die over 6km ging. De organisatie had de dag voor de cross een volle dag gewerkt aan het prepareren van het parcours. De sneeuw was, waar mogelijk, weggeveegd. Maar de ijsplaten konden niet weggehaald worden. Er waren een aantal ladingen zand op het parcours aangebracht om grote glibber partijen te voorkomen.

Nadat ik even met een aantal clubgenootjes had bijgekletst, ben ik rustig gaa warmlopen. Thermoshirtje, thermojasje, dikke winterjas en dan een thermobroek, tight en trainingsbroek. Lekker warm. Maar toen de klok 13:00 naderde moesten er toch wat kleren uit. Gelukkig was er een warmtebron die zo voor te start ervoor zorgde dat ik niet direct met een blauw bekkie weghoefde.

Om 13:05 het startschot. Drie rondes van 2.2 km. De start ging goed en ik had voldoende grip met mijn gewone loopschoentjes (lees: geen spikes) op de rechte stukken. In de bochten was het een beetje inhouden en vooral niet op de voorvoet willen lopen. Beetje platvoets lopen. Denk dat dat het best beschrijft wat ik deed. Maar dat ging prima. Na de eerste ronde in ruim 10 minuten hoorde ik dat ik eerste vrouw 35 was. Mooi, vasthouden dacht ik. Ik hoorde ook via de speaker toen dame 2 en 3 uit mijn categorie voorbij renden. Het tempo volhouden wat ik liep, moest prima kunnen. Maar halverwege de tweede ronde raakte m'n veter los (hmm, moet niet alleen snelsluiters in m'n trischoentjes maar ook in mijn gewone loopschoenen). Toen de derde ronde inging kon ik via het omroepen van de speaker wederom inschatten hoe ver mijn medelopers V35+ achter mij zaten. Te kort om een fatsoenlijke strik te kunnen zetten met handschoenen aan. Dus maar verder hollen op een schoen die steeds losser ging zitten. De afzet was niet meer de afzet die het zijn moest omdat m'n voet in de schoen begon te schuiven. Maar met nog 1km te gaan, wist ik dat ik de wedstrijd kon gaan winnen bij de V35+. Ik finishte in 31:03 (Uitslagen Kerstcross). Prima, vond ik. Geen pijn in de benen en ademhaling prima onder controle. Wel bevroren kaken en neusvleugels. Wil je je neus ophalen, gaat het niet he? Geen beweging in te krijgen. En als je praat voel je je debiel.

Heel mooi vlot had de organisatie binnen 5-10 minuten de prijsuitreiking. Nooit eerder zo snel meegemaakt. Een mooi plekje op het schavot en een mooi lopersshirt van saucony was de prijs. Lekker uitrennen naar huis, want de start was nagenoeg in mijn achtertuin (2km). Even een bordje vegetarische erwtensoep gegeten (Theo maakt 'm zo lekker) en toen op de ATB lekker door het bos uitgefietst terwijl ik zo nu en dan het wedstrijdverloop van de heren wedstrijd meekreeg. Ijskoud uiteindelijk weer thuis om 16:00 en toen heerlijk met Theo naar de Woudfennen geweest voor een avond ontspannen in de sauna.

ATB nachttocht "Chocola met Nobeltje"

Vrijdagavond 17 december was het dan zover: ATB nachttocht "Chocola met Nobeltje". We waren nagenoeg met het dubbele aantal deelnemers i.v.t. het aantal deelnemers van vorig jaar en daarmee noem ik het evenement al succesvol. Het was hoopjes lol en gezelligheid.

Vanaf 20:00 druppelde iederereen binnen. En na wat gekeuvel, een bakje koffie of warme chocola, werd het tijd om ons te prepareren voor de tocht. In de ochtend had ik de ronde die we zouden fietsen al verkend. Het lag er toen aardig bij. Een aantal ijsplaten in het bos en wat bevroren sporen. We zouden zeke moeten opletten in het donker, maar echt gevaarlijke stukken waren er niet. Met name de oversteken van bos via we naar bos konden onverwacht glad zijn.
De temperatuur was aangenaam en de wind had zich aan de stilte in het bos aangepast.

Tegen 20:45 vetrokken we van de Marktweg, over de Schoterlandse weg, onder het tunneltje door en via het van Bienemalaantje het bos van Oranjewoud in. Het bos lag er prachtig bij zo met en laagje sneeuw; Iedereen was in vrolijke stemming en zo trokken we het duistere bos in. Magisch zo'n donker bos dat enigszins oplicht door de sneeuw.Een serene stilte, wanneer wij ons een beetje inhielden. Eerste tien minuten aanvoelen wat de ATB doet in het bos met bevroren ondergrond. Maar het voelde goed voor iedereen. Even pauze voor een foto.

Er volgden een paar glijers (including ondergetekende) door de ijsplaten die onder een klein laagje sneeuw lagen. Gelukkig werd de grond zachtjes gekust waardor er geen ernstige kneuzingen vielen te noteren. Alleen na een krap half uurtje werden we plots wreed verstoord in onze ontspannen tocht. Samme schreeuwde: "help!, godverd..... Help!" We keerden direct om en vroegen ons af wat er gebeurd was. Elsbeth was de eerste die Samme's ATB aantrof of het pad en zag de gedaante van Samme in de struiken. Op het moment dat ze keek hoe het met hem was, draaide hij bruut zijn gezicht naar haar toe en met een luide schreeuw maakt hij ons allen wakker. Een onverwacht spook.

We crossten verder. Het was een waar genot. Zo mooi het bos. De omgeving leek betoverd en elke minuut was volop genieten. De tijd vloog.... en wij erachteraan. Rond 22:30 waren we weer terug op de Marktweg. Wederom tijd om dit bijzondere gezelschap vast te leggen. Daar waar de hele avond Nederland in de ban was van hevige sneeuwval, files en andere verkeersonmogelijkheden, genoten wij in het donker van een licht besneeuwde omgeving. We poseerden in de tuin met onze ghost.

Tijd voor wat we werkelijk hadden verdiend; waarvoor we hadden gebiked: "chocola en Nobeltje". Gellukig was Theo zo lief geweest om nog een extra bodempje te verzorgen in de vorm van een verse erwtensoep. heelijk. Zo konden we eerst "bijkomen" onder het genote van een warme erwtensoep en werd er geproost met Nobeltje en Torentje en knabbelden we af en to een stukje chocola weg. Geslaagd, gezellig en wederom voor herhaling vatbaar. Wat wordt het thema volgend jaar?

Wilma, Elsbeth, Marco, Paco, Marcel, Henk, Samme, Arjen en Jos bedankt voor de gezellige avond!

Adventure Ameland

De website van de Adventure  kopt al: "7e Ameland Adventurerun groot succes ondanks aangepast programma". En dat was zeker waar. De beslissing die donderdag viel om de halve marathon te laten vervangen door een 10km was natuurlijk voor een groot aantal atleten een teleurstelling, maar gezien de omstandigheden die donderdag natuurlijk terecht. Hoewel een aantal honderden atleten hierdoor de overtocht naar het eiland niet maakten, was het gros van de lopers aanwezig en zag en hoorde ik alleen maar mensen die hadden genoten. Ruim 2600 lopers finishten bij de Adventurerun op Ameland.
En het was ook heerlijk lopen. Ik vertrok zaterdagochtend met het bootje van 10:30 richting Ameland. Bootje vol met sportieve mensen. Te vol als je het mij vraag. Maar er was sfeer aan boord. Een ontspannen menigte met bakken vol energie om die straks op het eiland vrij te laten. Bij aankomst haalde mam me bij de boot op. Even lekker rustig zitten bij pa en ma met een kopje thee een versgemaakte krentjesbrij. Mmm. Bedankt mam! Marco opgehaald uit het dorp en toen rustig verkleden, het centrum van Nes inwandelen om vervolgens een rustige warming-up te pakken. Een ruime boog om het centrum en voelen hoeveel kleren je tijdens de wedstrijd aan moest. Voor de start her en der nog wat kletsen, overtollige kleding afleveren en een kwartier voor de start het startvak in.

Iedereen stond lekker warm tegen elkaar. En het was minuten aftellen voor de start. Laatste succeswensen en dan knal. Het centrum van Nes werd overspoeld met het vele getrappel van enthousiaste lopers. Heerlijk die eerste honderden meters vol joelend publiek. We verlieten het dorp de ballumerweg op en vervolgens richting westerpad. De start ging goed. Bij kilometer 1 keek ik op m'n klokje. Verdorie, niet goed ingedrukt en dus geen feedback van het tempo. Wat maakt het ook. Alsof de weergave van de tijd ervoor zou zorgen dat ik sneller zou gaan lopen. Na 2.5km het strand op. De zee was hoog en dat betekent lopen door tamelijk mul zand. Je zag de lopers zoeken naar het juiste pad.  Een strakke wind vanuit het noordwesten zorgde er in ieder geval voor dat het lopen niet nog zwaarder werd gemaakt omdat deze vanuit de gunstige hoek kwam. Na 3.5 kilometer strand de oprit bij de Grauwe duun. Stevig omhoog klimmen door het mulle zand. Even het rood in en dan boven aan de duinen weer een beetje bijkomen. En dan sta je weer onder aan de duinenrij en begint de volgende klim weer. Hmmm, dat was er een te veel. Ik voelde een misselijk gevoel komen in m'n maag, dus een klein tandje lager. Benen voelden heerlijk.

Ik liep de strandweg in Buren op. Nu was het aftellen voor de laatste kilometers. Ik kon niet versnellen omdat m'n maag niet ok voelde, maar m'n benen wilden prima verder. Ik zag de afstand tot m'n voorgangers vergroten en vroeg me af of ik toch niet nog even aan moest zetten. Waarom wel, waarom niet? Ik koos ervoor om in mijn comfortabele zone te blijven. Waarom? Gewoon omdat ik in mijn comfortabele zone wilde blijven ;P Ik hoorde de geluiden uit het dorp dichterbij komen. Ik hoorde de speaker de lopers binnenhalen. Toen was het mijn beurt. Heerlijk de van Heeckerenstraat inrennen met drommen juichend publiek. Fijn, warm, gezellig. Handjes in de lucht en finishen in 45:38 (5e V35). Dit was het weer. Maar met een 10km heb je niet iets van "mooi dit hebben we weer geflikt" dat was alleen opgegaan bij de halve. Toch lekker om een pittige 10 te hebben gelopen.

Op naar andere bekende loopmaatjes om ervaringen te delen. Altijd leuk. Een druk krioelende menigte met bezwete en gloeiende gezichten met één gezamenlijke conclusie: "zwaar strand maar heerlijke wedstrijd".

Met Marco even rustig uitgelopen en daarna tijd voor een warme douche, lekker luieren en een hapje eten met John en dochter + vriendin. Gezellig! Nog even doorgefeest in de gezellige Piraat tijdens de 70's en 80's party en afsluitend in het Nescafé. Wederom een super fantastisch weekend.
Anna: Bedankt voor de foto!

Winst bij chaotische Mildam cross

Afgelopen zaterdag 4 december was de 3de crossloop uit het cross circuit van AVHeerenveen. Helaas kon ik aan de 2 eerdere crosslopen (Woutersbergje, Heideloop) niet deelnemen. Maar nu stond ik vol goede moed aan de start.

Er was een geweldige opkomst, ondanks het koude weer en de bevroren ondergrond. Op de 10km startten 60 heren en 29! dames. Bravo! Daarnaast waren er nog 30 heren en dames die op de 5km startten. De gemoedelijke en gezellige sfeer zorgden bij mij voor een ontspannen gevoel. Even een stukje inlopen op het parcours en 5 minuten voor de start 2 jassen en trainingsbroek uit. Om 10:30 werden we weggeschoten. Ik lag als dame vlot op kop en rende de eerste 2.5km achter Johan. Zijn tempo kon ik niet volledig vasthouden en dus liet ik 'm na een paar kilometer gaan. Mijn benen en vooral m'n enkels voelden goed. Vooral de enkels kregen flink te voorduren tijdens deze cross. En wanneer je vlak achter iemand loopt, dan kun je niet zo vlot anticiperen op bevroren sporen, takken en wortels.

Na 22 minuten kwam ik helemaal lekker in mijn adem. Benen voelden sterk en ik had een mooi regelmatig ademtempo. Nu ging ik echt lekker lopen. In een treintje kon ik mooi het tempo van de heren voor me volgen. Tot mijn verbazing waren we rond de 35 minuten al op het pad aanbeland dat naar de finish leidt. Hmm. Een korte 10km. Ik finishte dan ook in rond de 42,5 min. Daarna ontstond een gat tot de volgende finishers. Er ontstonden discussies bij de finish over de route en afzetlinten. Tijdens de cross bleek de loop ernstig verstoord door mannen die met kettingzagen bomen omver zaagden. Zij waren met auto's door afzettingen gereden en hadden afzetlinten verplaatst.  Tja.

Er waren verschillende rondes gelopen voor de atleten. Ik heb met mijn voorgangers ook een lus van het parcours gemist die er oorspronkelijk wel in hoorde. Of ik mijn eerste positie had kunnen behouden bij de dames zal ik niet weten. Mijn 'aangepaste'finishtijd werd 0:46:33.  In ieder geval had ik een goed gevoel over de loop in aanloop naar de Adventure zaterdag  11 december.

Winnares try-out R-B-R Klazienaveen

Het was Samme's idee om gezamenlijk deel te nemen aan de R-B-R in Klazienaveen zondag 21 november. Hij kreeg 6 ploeggenoten zo ver om mee te gaan de blubber in: Marco, Henk, Jonathan, Marcel, Elsbeth en ik.

Hoewel we aanvankelijk al om 7:30 zouden vetrekken vanaf het clubgebouw van AVHeerenveen, was het toch een wijs besluit dit een uur uit te stellen omdat de inschrijving pas mogelijk was vanaf 9:30 en de wedstrijd pas startte om 11:00. Het was slechts een uurtje rijden.

We troffen het enorm met het weer; nagenoeg windstil en een heerlijk zonnetje. Wel fris, dus de handschoenen gingen aan. Om 11:00 werden we weggefloten. Een totaal van 31 individuele atleten (7 dames) en helaas 1 duo. Het loopparcours was gevarieerd en door de natte ondergrond was het nog wel een beetje glijden. We moesten 2 rondes van 2.5km lopen. Ik zag de verscheidene blauwe (AVHeerenveen) pakjes voor m lopen, maar hield fijn m'n eigen tempo. Een dame (Liane de Wit) liep voor me en had een krachtige, snelle pas. Dat tempo kon ik zeker niet hebben en liet me er niet door afleiden.

De eerste 5km ging prima. Geen HR meter dus geen feedback; lekker op gevoel. Ik kende een vlotte wissel en sprong op m'n ATB voor 3 rondes fietsen (totaal 18.5km). Fietsen voelde goed en ik vroeg me al af of ik mogelijk de dame voor me kon pakken. Maar dat bleek al vrij vroeg op de ATB niet meer nodig. Liane was binnen 2.5km al lek gereden waardoor ik de kop bij de dames mocht overnemen. Net op dat punt reed ik, en met mij nagenoeg alle voorgangers, verkeerd. Jammer. Halverwege het pas omdraaien en weer het juiste parcours op. Foutje in de organisatie, maar dat kan tijdens een try-out. Gelukkig pakte een ieder het sportief op.

De ATB-ronde was mooi gevarieerd. Weinig technisch, maar door de natte stukken met grote plassen en veel modder, kregen we toch nog een klein stukje spectakel. Ik vond het heerlijk. Het fietsen ging fijn al kon ik Henk en Marcel het laatste stuk niet bijhouden. Misschien was er een stukje spirit verdwenen door het uitvallen van dame 1 en weinig dreiging achter mij. Maar misschien is dit ook gewoon wat er in de benen zit en that's it. De laatste run van 2.5km verliep tamelijk soepel. De bovenbenen voelden pima na de fiets-loop wissel. Alleen de kuiten waren wat stijf. Al met al kon ik als eerste dame finishen met de vraagtekens of deze plek zonder uitval van Liane ook zo was geweest.

In ieder geval weer een heerlijk sportmoment genoten en gezellig nog even wat gedronken met de hele delegatie. Volgend jaar vast weer van de partij.
Uitslagen:
2  Samme Steenstra    1:26:41
4  Marco Douma        1:29:55
13 Henk Meijer          1:35:24
16 Marcel Walstra      1:36:01
1  Silvia Brouwer        1:36:43
2  Elsbeth Rispens       1:42:17
22 Jonathan Bartsma   1:44:04

Parel van Drente

Vandaag (zaterdag 16 oktober) zijn we weer gestart met de ATB-tochten die we gezamenlijk met atleten van AVHeerenveen rijden. Prima opkomst deze eerste keer. Naast de vertrouwde garde Marco, Paco, Marcel, Henk, Samme, Martin-Peter, Cathelijne en ik was de groep aangevuld met 'nieuwelingen' van AV: Elsbeth, Wilma en Tineke. En daarnaast werd de groep nog nog aangevuld met een een viertal kennissen/vrienden. We vetrokken om 8:15 met 8 mannen en 7 vrouwen. Bijna fitfty-fifty vrouw/man verdeling en dat doet me deugt.

Met wederom een geweldig carpool systeem (Henk bedankt  voor de rit), arriveerden we nog voor negenen in Havelte. Martin-Peter, Samme met zoon Fedde reden de 25km. De rest koos de 45 km. na inschrijving en bakje koffie/thee aldaar werden de groepjes geformeerd en vetrokken we op de ATB richting heidevelden. Het was fris. Handschoenen met vingers waren achteraf een betere keus geweest, maar m'n drie laagjes kleding op bovenlichaam waren prima. Het parcours lag er wat blubberig bij. Maar bij het tempo 'inrijden' gaf dit geen enkel probleem. Tesamen met Cathelijne en vriendin fietsten we in het tweede groepje achter Marco, Paco, Marcel en Henk. Omdat Henk moest lossen (hij wilde de volgende dag nog een 32 km lopen ter voorbereiding op de bereloop), sloot hij bij bij ons dames aan en fietsten we in een kwartetje door. Lekker pittig tempo, de zon kwam tevoorschijn en mijn benen voelden goed. Zo goed, dat Henk en ik ervoor kozen om met z'n tweeen door te crossen al lag dat tempo voor mij soms aan de iets-wat-hoge-kant. Toch lag het parcours me zeer goed. De drassige, gladde stukken wist ik prima door te komen; de mulle stukken ben ik gewend van Ameland; maar vooral het korte bochtwerk ging prima. Met een relatief kleine ben ik natuurlijk behoorlijk wendbaar. Het tempo was dus prima te houden.

Na ongeveer 1:15 fieten kwamen we bij de verzorgingspost, waar we de voorste 3 heren nog net even gedag konden zeggen. En zo konden Henk en ik na het nuttigen van een krentebol en wat vocht nog net Cath en vriendin gedag zeggen. Gauw weer op de fiets want ik koelde in rap tempo af (kleding vochtig van het zweet). De tweede helft van de route vond ik nog mooier dan de eerste helft. En dan doel ik met name op de laatste 5-7km. Een groot deel van dit laatste stuk gaat over de originele ATB route van Havelte. Allemaal singletracks met korte pittige klimmetjes en veel bochten. Fantastisch!!! Beetje jammer dat Henk ik ik net wat jonge fietsertjes voor ons hadden op dit geweldige stukje. Dat betekende dat we niet flink vaart konden houden en regelmatig bij klimmetjes van de fiets moesten, waar we normaal rpima door hadden kunnen crossen. gelukkig was dat maar een klein stukje. Tevens vond ik het geweldig om te zien dat jochies tussen de 7-12 jaar op flink tempo mooie technische stukjes van het parcours aflegden. Respect! Tja, mijn jochies stonden beiden op de voetbalvelden en genoten ook van hun sport (beiden met winst afgesloten).

Na zo'n 2:15 kamen we weer terug op de plaats waar we gestart waren. Da's altijd wel fijn he;)? Even douchen en de kantine in om even na te praten en bij te tanken. We waren erg benieuwd naar de ervaring van Elsbeth en Wilma die heel stoer direct gekozen hadden voor de 45 km. Stoer hoor! Met een grote smile volbrachten zij ook de 45km en gingen we allen weer ons eigen weg. Geweldige ochtend. Op naar de volgende tocht. Het was oprecht genieten!

ATB clinic AVHeerenveen

Vanuit de triathloncommissie van AVHeerenveen hadden Paco en Marco zaterdag een ATB clinic georganiseerd voor leden. De clinic werd verzorgd door Audrey Middendorp. Voor aanvang van de clinic was het nog even spannend of het droog zou worden, maar gelukkig hadden we alleen te maken met het water dat van onderaf opspatte.

Om 9:30 startten we bij het clubhuis van AVHeerenveen en hadden zich meer dan 20 atleten ethousiast bevonden voor deelname. Na een korte uitleg van Audrey over de 'werking' van de ATB vertrokken we gezamenlijk naar Oranjewoud. Nabij Tjaarda begonnen we op een grasveldje met een serie balans oefeningen. Behalve zinvol, was het ook ware hilariteit tijdens de oefeningen en was de sfeer van de dag direct gezet. Er volgde daarna een technisch rondje met hindernissen (boomstam en flinke wortels) die we meerdere keren reden op eigen tempo. Het nemen van hindernissen waarbij voor- en/of achterwiel de lucht in moest was het doel. We leerden hoe we ons gewicht moesten verplaatsen op de ATB. Complimenten aan Tineke, die nu prima over een boomstam kan zonder van de ATB te stappen.

We vervolgden onze route door Oranjewoud en begonnen aan de limbodans. Op de ATB onder een koord door. Iedereen liet zich van z'n beste kant zien. Alleen de Aloha-jurkjes ontbraken nog. Na het limbodansen volgden nog een balans- en stuuroefening en mochten we onze geleerde vaardigheden op parcours toepassen. We reden een aantal ronden met laag hangende takken. Maar menig sportieveling had vooral aandacht voor de stuurtechniek die moest worden toegepast in de modder. Om 11:30 vertrokken we in 2 groepen om nog een rondje tempo te rijden. Even lekker wreed door de modder en in de laatste kilometers werden we pas echt getrakteerd door een aantal spekgladde bruggetjes te nemen. Glibberen en glijden en een aantal valpartijen en slippers, maar iedereen bleef ongedeerd. Rond twaalven waren we weer terug bij het clubhuis.

Na een afscheidswoordje ging iedereen naar huis en konden we terugkijken op een zeer geslaagde clinic. De opbrengst was, voor een ieder op eigen niveau, zeer positief te noemen. Het was een zeer gezellige en leerzame ochtend. Het ATB seizoen kan beginnen. Zaterdag 15 oktober de "Parel van Drenthe", maar eerst volgend weekend nog de start van het crosscircuit van AVHeerenveen met de  Woutersbergcross.

Meer foto's in het webalbum.