Brons op NK Cross Triathlon!!!

Het NK Cross Triathlon werd dit jaar wederom in Kijkduin (Den Haag) gehouden. Een wedstrijd die je nooit kado krijgt en ook zeer zeker dit jaar niet! Maar ik vecht graag voor een wedstrijd. Helemaal als dat resulteert in een mooi podiumplekje. Brons! Helemaal blij. Voor de 6de maal mijn deelname aan de Beach Challenge.

Tesamen met Theo en de kids vertrokken we zaterdag rond het middaguur vanuit het winderige en natte Friesland richting het Westen van het land. De voorspelling was harde wind en opklaringen. Mooi toneel voor het NK cross triathlon. We kwamen mooi op tijd aan in een zonnig maar zeer winderig Kijkduin. Alle tijd om me volledig te prepareren voor de wedstrijd. Even bijkletsen met collega-triatleten en pap en mam begroeten die wederom support zouden geven. De startlijst was bij de dames niet heel indrukwekkend en binnen mijn leeftdijsgroep moest er zeker een podiumplek haalbaar zijn.

Om 17:10 zou de start zijn. De harde zuidwestenwind was zo fors dat normale (tij)stroom 180 graden draaide. Iets waar organisatie en reddingsbrigade pas goed zicht op kregen nadat de eerste startserie (waarin het NK voor junioren) te water was gegaan. Dit resulteerde in verplaatsing van de start in tijd en zwemrichting. Met de gehele startserie liepen we 1km terug over het strand ter hoogte van PF. Normaliter wordt er eerst een ronde van 1200m gezwommen in zuidelijke richting, ga je het water uit en maak je nog een lus van 300m. In plaats hiervan werd er een ronde van zo'n 600m uitgezet en werd er noordwaarts gezwommen. Deze ronde moest 2x gezwommen worden, waarbij je na de eerste ronde uit het water komt en zo'n 500m over het strand loopt en start aan ronde 2. Goed, dan eindelijk de lang verwachte start. Go. Impressie van de branding.

De branding heb ik vaker bedwongen. Met een korte, krachtige slag best te doen. Maar nu was het anders. De golven waren echt heel sterk en de stroming die er stond zorgde voor onverwachte koersveranderingen. Het was drie slagen zwemmen en twee slagen terug worden geworpen richting het strand. De stroming zorgde ervoor dat ik helemaal in noordelijke richting werd getrokken. Met moeite rondde ik de eerste boei. Dat was direct het meest heftige stuk. Daarna was het parallel aan de kustlijn in noordelijke richting zwemmen. Hoewel het met de stroom mee was, viel het nog niet mee. De golven die me 1-2m optilden zorgden ervoor dat ik richting het land werd gelanceerd terwijl ik echt de andere 2 boeien nog moest ronden. De eerste ronde kwam ik goed door. Uit het water 500m over het strand lopen en opnieuw de branding in. Gelukkig minder atleten omdat het deelnemersveld mooi uiteengetrokken was. Een ieder vechtte voor zichzelf. Weer op die eerste boei af. Het was worstelen wat ik om me heen zag. Dat had weinig met zwemmen te maken. En dan praat ik ook zeker over mezelf. Ik ging de woeste golven weer door. Had weer moeite om me niet af te laten drijven. Ik rondde de eerste boei en dacht toen echt 'zo, nu heb ik het meest heftige wel weer gehad'. Maar het stuk parallel aan de kustlijn verliep minder goed dat de vorige ronde. De kracht van de golven was zo sterk dat ik steeds weer meters richting de kust werd geworpen. Eindelijk de laatste boei gerond en me door de golven op het land laten smakken. Als 4de dame stapte ik aan land. Direct wetsuit uit zodat ik 'soepel' naar het PF kon lopen.

Ik had een vlotte wissel en lag zo'n 3 minuten achter op de nummers 1 en 2 en 2 minuten op dame 3. Ik stapte op m'n ATB en reed het verharde pad de boulevard omhoog om ook direct weer via steile trappen naar beneden te crossen. Verrassend stukje en super tof. Beneden aan de trap direct het mulle zand in en dus lopen met de fiets. Dan weer de duinen omhoog. Lekker voor de benen en wederom met een bochtje direct weer naar beneden het strand op. Great! Ik trof op het strand direct een groepje. Fijn. Want sinds dit jaar mogen de dames ook weer achter de heren rijden en vice versa. Dat scheelt op het strand een slok op een borrel. We reden kop over kop en het ging als een trein. Heerlijk. Op het strand reed ik Cora Vlot voorbij en nam de derde positie bij de dames in. Wauw! Onverwacht. Gaf me een extra boost. Rond het keerpunt op het strand kon ik goed bekijken wat mijn positie was t.o.v. de dames voor en achter me. Het zat allemaal tamelijk dicht op elkaar. Door knallen. We mochten de puinduinen in. Mijn favoriete stuk. Single tracks met mul zand, trappen die je lopend met de fiets moet nemen totdat je flink verzuurd (en dat per ronde 3x) maar ook trappen afdenderen. Bij een bochtje ging het fout. M'n voorganger stond plots stil in het mulle zand; ik moest remmen en kreeg m'n voet niet snel genoeg los. Ik klapte met m'n bil op een steen. Au! Gauw de fiets op. Ja tripakje nog heel, en doorgaan. Vanuit de puinduinen het strand weer op en voorbij het PF naar het keerpunt voor ronde 2. Start ronde 2 tegen de wind (windkracht 6) in richting het zuiden. Wederom snel in een groepje. Tesamen met Leo, Maarten en persoon onbekend trappen naar het keerpunt op het strand. Leo en vooral Maarten trapten erg sterk. Persoon onbekend gaf de kop steeds zeer snel over. Hij kon niet blijven hangen en met z'n drieen gingen we door. Dat wisselde dus nog vlotter door en dat kon ik wel merken. Maar de benen waren sterk en konden het prima doen. Vlak voor het keerpunt haakten nog 3 triatleten aan en gingen we in iets hoger tempo door. Keren, lopend door het mulle zand en boem, voor de wind knallen naar de puinduinen. Bijna 40 op de teller. Lekker. Puinduinen gingen prima. Leo en ik wisselden elkaar hier en daar wat af. Laatste stukje over het strand en klaar voor de laatste wissel. Snelste fietstijd bij de dames!

Vlotte wissel en jee, ik lag nog steeds nummers 3. Marijke Zeekant verliet zo'n 30 seconden voor me het PF als 2de dame. Ik weet dat ze veel beter kan lopen en maakte mij geen illusies voor een zilveren plek. Maar als ik dat brons kon behouden, dan was dat toch wel erg super. Ik bedwong vanuit het PF direct de eerste klim richting de boulevard. Ik had Marijke in het vizier. Ik luisterde naar de commentator wat de tijdsverschillen waren. Ademhaling controleren. Geen dame vlak achter me. Anders had ik dat via de luidsprekers ook wel gehoord. Wow. Dat gaat de goed kant op. Ik ken niet de loopkwaliteiten van alle ander dames en moest dus gewoon goed tempo houden.

Het ging prima en ik herstelde goed na alle klimmetjes. Tegen de wind in op het strand was zwaar. Dan aan het einde van de ronde nog een stuk mul zand gevolgd door een strandopgang. Loeizwaar. Ik kwam na 1 ronde van 5km de boulevard weer op. 'Derde positie' schreeuwde menig persoon mij toe. Ik wendde me tot Johan Neevel (die zich na zijn EK titel van vorige week als toeschouwer had geplaatst) en vroeg wat de dames achter me deden. Een stukje verder op het parcours stond ie weer en gaf me door dat ik veilig zat. Fijn. Dan hoefde ik niets te forceren. Ik kon de kilometers aftellen. Nog 3km. Ik wist dat er nog 1 heel pittige klim kwam. Nog 2km. En dan nog het strand tegen de wind. Op het strand. Nog 1.5km, dan kan ik met de handen in de lucht over de finish en haal ik mijn eerste brons overall op een NK (na in 2007 brons te hebben gehaald in mijn age-group). Het strand ging redelijk. Maar mijn benen deden overel pijn en versnellen zou er echt niet meer in zitten. Laatste stukje mulle zand. Ik voelde me verrot, maar ik wist ook dat ik niet tot in het extreme zou hoeven knokken om het brons binnen te halen. Voor de laatste keer vanaf het strand de duinen omhoog naar de boulevard. Daar stonden Theo, de kids, pap en mam en heel veel andere enthousiaste mensen. Terwijl Maud mooie foto's maakte liepen Mart en Jona met me mee over de finish. Super!!! Mooi gevoel. Helemaal kapot maar super blij. Brons bij de dames overall. Zilver bij de dames 24+.

Met dank aan Jeroen Tibbe voor de fotografie (http://www.jeroentibbe.nl/)

Bij de prijsuitreiking een mooi Wilhelmus voor het NK podium.

1 Edo v.d. meer (2:14:04); Marianne Goijert (2:45:03)
2 Martijn Dekker (2:15:27); Marijke Zeekant (2:50:36)
3 Rorik Schouten (2:17:10); Silvia Brouwer (2:52:42)

3de dame NNK triathlon Stiens

Het weer verschilde niet heel veel met het weer tijdens de Speedman Groningen. Het waaide en regende iets minder;( Desondanks een mooi evenement. Goed georganiseerd en enthousiaste vrijwilligers. Zelfde podiumplekje als vorige week in Groningen.

De start van de kwart (ja helaas maar 1000m zwemmen) was om 13:15. Betekent dus 's morgens lekker rustig aan doen. Om half 12 richting Stiens vertrokken. Met mij nog 14 atleten van AVHeerenveen (als ik goed geteld heb). Weer om buiten gezellig praatjes te houden was het toch niet en dus vond ik het ook niet nodig om hier nog tijd voor te reserveren. Onderweg zag ik de vele windmolens flink draaien. Tja, da's niet in mijn voordeel die wind.

Om 13:15 werden een kleine 100 triatleten op de kwart weggeschoten. Ik startte op de tweede rij en richtte me op de lijn die ik wilde zwemmen. Start en go. Ik was goed weg en kon goed m'n lijn houden. Weinig last van trappen en klappen van andere triatleten. Super. De organisatie had (heel goed) de dames een andere kleur cap gegeven. Ik scande naar gele caps (de dames) maar zag enkel gele boeien in het water. Gaat knap. Rond 400m kwam Brenda langs zij. Dus 1 dame voor me. Ik bleef lekker in m'n slag en kon de achterstand op Brenda beperken. Als tweede dame, halve minuut achter Brenda, klom ik op de kant. Wissel ging niet slecht maar het had zeker beter gekund.

Hup op de race en gaan. Parcours is open, kent veel bochtjes en was dit keer ook erg winderig en nat. Last van kou had ik niet zo tussen de weilanden. Al vlot haalde ik Brenda in en mocht de voorste positie bij de dames innemen. In ronde 2 knalde Jenneke Deelstra over me heen en in ronde 3 ging een super fietsende Geke Venema in flink tempo mij voorbij. Ik behield m'n derde positie en ruilde na 1:20 fietsen m'n racefiets voor de loopschoenen.

De tweede wissel ging beter en ik was vlot weg en zat direct redelijk soepel in mijn pas. Hartslag bleef hangen op de hartslag van het fietsen. Voeding of souplesse? Na de eerste ronde van 2.6km versoepelde mijn lopen. Ik hield hetzelfde tempo. Benen voelden goed. In ronde 3 kon ik m'n hartslag nog omhoog krijgen. Ik voelde dat er nog voldoende power in zat. Dat was nodig om te kunnen versnellen indien er een dame te dicht achter me zou zitten. Maar de dames voor mij hadden teveel voorsprong, dus die uitdaging wilde ik niet (onnodig) aangaan. Na 2:26:38 kwam ik als derde dame over de finish. NIet alleen 3de van de wedstrijd, maar ook 3de van de Noord-Nederlandse (Friesland, Groningen, Drenthe) kampioenschappen. Altijd leuk.

Bijzondere vermelding voor de heren 40+ van AVHeerenveen. Maar liefst 7 heren in de top-tien!!! Chapeau.

Dank Anna voor de actiefoto!

Uitslagen Kwart

Johnny Nagelhout 2:04:19 (2de H40+)

Samme Steenstra 2:09:07

Kees v.d. Laan 2:11:08

Jos van Barneveld 2:14:16

Fré Adema 2:14:39

Marcel Walstra 2:16:18

Marco Douma 2:16:43

Jan v.d Heide 2:21:15 (1ste H60+)

Silvia Brouwer 2:26:38

Jonathan Bartsma 2:37:04

Henk's Trio 2:16:43

Uitslagen Sprint

Tineke van Berkum 1:20:42 (2de D40+)
Henk Onsman 1:21:25

Margriet Feenstra 1:24:44

Halbe Huitema 1:35:15

Brons tijdens Speedman OD

Lang getwijfeld of ik me wel of niet zou inschrijven voor de Speedman. Uiteindelijk de dag voor de sluiting van de inschrijving toch besloten om mee te doen. En dan komen de weersvoorspellingen met harde wind en veel regen. Niet mijn weer!!!! Ook de wedstrijddag nog twijfels. Maar ach, karakter wordt pas zichtbaar tijdens wedstrijden onder deze heftige omstandigheden en discipline is niet voor watjes. Toch heb ik genoten van de wedstrijd en mocht met dubbel brons naar huis.

Na een enigszins onrustige nacht (blijft spannend hè?) om 8 uur m'n bed uit, ontbijtje met de kids en laatste spulletjes checken. Kids maken ontbijtje voor heit, want het is vaderdag! Om 9 uur staan we aan het bed met gedichten en kadootjes. Na een laatste kop groene thee en checken van de buienradar - die echt aangeeft dat het rond 11:30 droog is en dat er daarna geen regen meer valt - moet ik dan toch de stap zetten..... richting Groningen.

Ik arriveer mooi op tijd. Eigenlijk veel te vroeg, want vanwege de regen doe ik niet veel anders dan in de kleedkamer wachten omdat ik buiten toch nat en koud wordt. Maar twintig minuutjes voor de start vind ik het toch wel tijd worden om de spullen in het PF goed te stallen. Direct m'n wetsuit aan. Da's i.i.g. lekker warm. Een korte duik in het water. Even voelen hoe het water is, of m'n brilletje goed zit en te orienteren op de eerste 'zwemlijn'.  Dan de kant weer op. In hoeverre ik nog niet koud was, wordt ik het nu wel. Ik verlies de controle over m'n kaken en begin te klappertanden. M'n handen schudden van de kou. Ohh, jee. Voor het zwemmen ben ik niet benauwd met dit weer, maar tegen het fietsen zie ik erg op. Ben echt bang dat ik blauw van de kou zal verkleumen op m'n race.

Het startsein klinkt and go with the flow. Vijftig triatleten gaan te water, waarvan 7 dames. Het weer heeft ertoe geleid dat er toch nog een aantal atleten zich hebben teruggetrokken van de start. En met in de middag het NK sprint is de startserie toch al wat magertjes. Ik heb een super start en ben vlot weg. Weinig last van andere atleten en ik ga zeer vlot op de eerste boei af. Hoek van 90 graden en door naar de verste boei. De watertemperatuur en ook de golfjes vallen 100% mee. Het gaat gewoon lekker. Jammer dat de dames niet te onderschieden zijn van de heren (middels caps), dus ik kan niet zien welke positie ik heb. Lizette zit ongetwijfeld voor me, maar verder?? Als tweede dame klim ik naar twee rondes zwemmen uit het water. Binnen de 24 minuten, dus tevreden. De wissel is iets trager dan normaal omdat ik toch m'n armstukken aan wil hebben. Dat gaat moeizaam over m'n natte armen.

De fiets op. Hmm, ben nog best warm. Blijft dit zo. Ik start met het aanloopstuk. Pittige wind. Ach, dit is zo niet mijn weer. De zon is echt heel ver te zoeken, het knopje van de wind heb ik ook niet gevonden en de regen neem ik dan maar op de koop toe. Het fietsen gaat 'sa-sa'. Laat ik zeggen dat het niet tegen viel. Tegen de wind in kwam de teller niet boven de 25km/hr, maar voor de wind is m'n hoogst gemeten snelheid 45km/hr. Wat i.i.g. prettig is, is dat ik niet verkleum op de fiets. Het voelt prima. Al in de eerste ronde wordt ik gepasseerd door Carin Ceelaert en Janet ten Kate. Ik houd mijn tempo en drink goed door. En ook al kan ik mijn gemiddelde fietstempo van de tri Heerenveen niet evenaren, ik kom toch zelfverzekerd met een goed gevoel aan in het PF voor de laatste wissel.

De wissel gaat vlot, hoewel verkrampte vingers ervoor zorgden dat ik m'n tweede schoen moeilijk aankrijg. Ik begin als 4de dame aan het lopen, 3 minuten achter de eerste dame en 2 minuten achter dame 2 en 3. Jammer dat je de verschillen op dat moment niet weet. Eerste stukje viaduct omhoog. Ik merk dat mijn tenen volledig gevoelloos zijn. 't Voelt vreemd, maar ik kan er prima mee lopen. Doordat we 5 rondes van 2km lopen met daarin een heen-en-weer stuk waren de verschillen met mijn voorgangster snel in beeld. Eerst maar even lekker in mijn pas komen die eerste ronde. Nou, dat ging prima. En zo kon ik al in de tweede ronde Janet bijhalen en een derde plaats overnemen. Het lopen ging soepel; fijner dan in Heerenveen. Het weer bleef waardeloos, 100x slechter dan in Heerenveen;)

Hoewel ik inliep op dame 2 (Carin Ceelaert) hield de derde positie. Ik finishte in een eindtijd van 2:27:34. Zeker wel tevreden en gelukkig niet verkleumd. Clubvrienden van AVHeerenveen hadden eveneens mooie prestaties laten zien. Met nog de felicitaties voor Jan v.d. Heide die 's middags tijdens het NK sprint tweede werd bij de heren 60+.
Olympic Distance
Samme Steenstra (1ste H40+)   2:12:32
Kees v.d. Laan (2de H40+)       2:14:52
Henk Meijers (4de H40+)         2:15:53
Marcel Walstra (5de H40+)      2:16:35
Silvia Brouwer (3de DOA)       2:27:34

Sprint
Fre Adema (2de H40+)             1:13:46
Riekele Heide (1ste H60+)        1:44:41

Sprint NK
Jan v.d. heide (2de H60+)         1:14:12

Vijfde dame in super Tri Heerenveen

In 2005 deed ik mee tijdens de triathlon van Heerenveen. Toen nog op de Heide. Maar sinds ik vanaf 2006 in Oudeschoot (Heerenvee-Zuid) woon heb ik nog geen enkele editie in Heerenveen meegedaan wegens verschillende redenen. Maar nu dan eindelijk. Klaar voor triathlon Heerenveen. Het werd een grandioze dag.

Om 11:00 werd er gestart met de jeugdseries (1/32). Mart en Maud deden beiden mee evenals 4 andere schoolgenootjes waarmee we een aantal weken hadden getraind voor de tri. Dat was voor de ouders nog bijna spannender dan voor de kids;) Geluk dat de zon straalde en dat maakte de duik in het water eenvoudiger. Voor de 1/32 werd er 125m gezwommen, 5km gefietst en 1.25km gelopen. Alle onderdelen deden M&M hartstikke goed. Maar het echte plezier komt altijd pas na de finish. (Foto: links: Mart start fietsen; rechts: Maud met kramp tijdens lopen)

Niet geheel ontspannen, mocht ik ruim een uur later beginnen aan m'n eigen race. Als dames hadden we de luxe dat we een aparte wedstrijdserie hadden. En dat betekende slechts met 9 vrouwen op het parcours. Dus geen geduw, getrek en geschop bij de start. Magnifique. Ik kwam dan ook direct goed in mijn ademhaling en ging, in het 19-graden warme water, richting eerste boei. Het zwemmen ging echt van een leien dakje. Maar gezien mijn zwemtijd, leek de 1500m niet een échte 1500m. Ik kwam na 21:03 als 4de dame uit het water. Zeer vlot. En door een soort ereboog van triatleten (die stonden te wachten voor eigen startserie) vond ik de weg in het PF naar m'n eigen fiets. De wissel ging heel vlot en zo was ik in no time klaar om op mijn fiets te springen. Geloof dat ik dat stukje toch nog iets beter moet trainen. Ik sprong namelijk niet helemaal charmant op m'n fiets waardoor ik teveel met mijn gewicht op de voorpunt van het zadel kwam. En toen gebeurde er iets wat ik met m'n racefietsje nog niet eerder meemaakte: het zadel boog helemaal naar voren. Zwaar K#$$^@!!! Al fietsend probeerde ik het zadel recht te trekken. Dat ging echt niet. Zo blijven fietsen was ook geen optie, omdat de 'glijbaan' zo steil naar beneden liep dat ik met flink gebogen benen aan't trappen was. Wat doe je dan? Staan op de trappers en met het volle gewicht me op de achterkant van het zadel laten vallen. Ik wist dat dit een beetje risky was. Ik had natuurlijk zo op m'n achterwiel kunnen belanden. Maar het ging goed;)

Zo begon ik na een slechte fietsstart na 2km toch eindelijk fatsoenlijk te fietsen. Klaar voor 4 rondes van ruim 9 km. Het parcours was tamelijk winderig. Maar het rondje van de tri Heerenveen is mooi. Voelt wel zeer vertrouwd om in eigen trainingsgebiedje je wedstrijd te draaien. Het fietsen ging knap. Ik haalde Brenda in en kwam daarmee op een 3de positie. De eerste ronde was het zeer rustig op het parcours. Maar tijdens de tweede ronde kwam de 1/8 op het parcours. De NTB jury controleerde zeer goed op stayeren. Chapeau. Want dat zie ik ook wel eens anders. In de derde ronde werd ik gepasseerd door Nienke Vlak en in de laatste ronde ging ook Geke Venema voorbij. Ik mocht na 1:05:39 van de fiets en beginnen aan mijn laatste onderdeel: het lopen.

Ik kwam tamelijk snel in mijn pas. Klaar voor 4 rondes van 2.5km. Het was flink heet op het parcours. En met niet al teveel luchtweerstand (zoals je dat op de fiets nog wel hebt), begonnen de wangen goed te gloeien. Maar de benen voelden goed en ik had dame 4 (Geke Venema) voor mij in het vizier. In de eerste ronde dropte ik mijn flesje verdunde AA bij Johan Revers. Had ik mooi wat voor de volgende rondes. Maar de maag weigerde alles behalve water. Dan maar water. Ik zag aan mijn hartslag dat ik nog voldoende glucose had en kon zo prima lopen. De offroad duintjes op het parcours (waar overigens niet iedere triatleet blij mee is) gingen goed. Toch had ik niet de power om dichter bij Geke te komen. Per ronde moest ik toch bijna 10 seconden inlossen. Maar met een looptijd van 46:59 was ik niet heel ontevreden. Misschien komende weken hier nog iets aan werken??

Ik finishte als vijfde dame in een eindtijd van 2:15:16. Dik tevreden. Toen werd het tijd om de clubgenoten die in de latere startseries los waren gegaan aan te moedigen. Het werd een mooi AVHeerenveen feestje. Hoewel geen podiumplaatsen voor onze leden, toch een zeer geslaagde wedstrijd. Ik dank de Stichting Triathlon Heerenveen voor de organisatie van deze mooie dag. En tevens alle vrijwilligers die het evenement mogelijk hebben gemaakt. Volgend jaar weer!!!

Uitslagen OD

John Nagelhout 1:56:12

Samme Steenstra 1:59:02

Kees v.d. Laan 2:02:37

Jos van Barneveld 2:06:08

Fre Adema 2:06:50

Jan van der Heide 2:09:35

Marcel Walstra 2:11:00

Silvia Brouwer 2:15:16

Tsjeard Hofstra 2:28:52

Jonathan Bartsma 2:29:05

Marco Douma DNF (wegens maagkramp na goed zwemonderdeel en geweldige fietstijd)

Uitslagen 1/8

Tineke van berkum 1:11:33

Margriet Feenstra 1:15:20

Riekele Heide 1:19:31

Halbe Huitema1:27:07

Frank v.d. Eeden: DNF (wel gezwommen en gefietst)

Bloody hot tijdens Ronde van Oranjewoud

Na het genieten van een heerlijke meivakantie had ik als afsluiting de Ronde van Oranjewoud gekozen. Een wedstrijd over 10 EM (ofwel 16.1km) eindigend op het podium.

Nu ik alweer bijna 5 jaar in Oudeschoot woon en ik nog nooit de Ronde van Oranjewoud had gelopen, moest het er toch eens van komen. Andere jaren was ik meestal verhinderd doordat we op vakantie waren of net terug kwamen. Maar dit jaar..... stond de mooie loop vroegtijdig gepland.

Aangezien het triathlonseisoen voor de deur staat, was ik geneigd om me in te schrijven voor de 10km prestatieloop. Maar aangezien er een wedstrijdloop was over 10EM, leek me dit toch ook wel een mooie uitdaging. Ik heb wel meerdere malen en 15km gelopen, maar een 16.1km stond nog niet op mijn lijstje. Met een besttijd van 1:05:34 op de 15km (in voorbereiding op de marathon 2010) wilde ik deze wedstrijd lopen met een tempo van 4:30 op de km zodat ik onder de 1:13 kon finishen.

Ik had met Johan en Kees afgesproken om samen te lopen. Maar het tempo in de eerste km's was wat te moordend: 4:12. Bijstellen zeiden Kees en ik tegen Johan. Maar ook km 2 en 3 lagen qua tempo te hoog. Ik had geen HRband om zodat ik niet kon checken waarop mijn HR zat, maar mijn benen vertelden me dat het echt te hard ging. Kees en ik lieten Johan gaan en liepen met z'n tweeen door. Tandje lager prima tempo. We konden een aantal km's met een tempo rond de 4:30 vast houden. Fijn.

Onderweg veel drank cq koelposten. Dat had de organisatie van AVHeerenveen zeer goed geregeld. Maar de verkoeling was ook echt nodig. In de zon was het boven de 30 graden. Ik nam het nodige water onderweg en snoepte wat dropjes, verder veel koelen met de sponzen. De route was super mooi. Mijn trainingsgebiedje. Da's fijn en voelt als thuiskomen. Af en toe wat lopen in de schaduw van de bomen. Maar het tempo ging omlaag. Rond km 12 hoorde ik dat ik als 3de dame liep. Ik was tevens in de veronderstelling (die achteraf juist bleek) dat ik behoorlijk op de hielen werd gezeten door de dame achter me. Ik besloot Kees 'achter te laten' en probeerde mijn tempo niet nog verder te laten zakken. De laatste 2km's voelden zwaar. Ik kreeg ondersteuning van meneer v.d. Merché. Hij ging voor me lopen en kon me in het laatste gedeelte voor het Abe Lenstra stadion nog fijn even uit de wind houden.

Bij de finish stonden Theo, Mart, Maud en Jona me op te wachten. Tenslotte was het moederdag en ze hadden het wel voor me over om me dan even te zien finishen;) Met Mart rende ik richting de finish. Als 3de dame kwam ik over de streep in een tijd van 1:13:57. Ik was dan ook verrast toen ik als dame 2 op het podium mocht komen. Inge v. Schaick (2de dame overall) viel in een hogere leeftijdscategorie, waardoor ik een trede mocht stijgen. Mariska Kramer werd eerste met een tijd van 1:02:03. De warmte had erin gehakt, maar nakletsen in de zon is altijd aangenaam.

Dank aan Foekelien, Saher en Theo voor de foto's.

Tweede dame Kellerwald ATB marathon (120km)

Henk was de initiatiefnemer (of misschien moet ik zeggen: de schuldige) van het rijden van de Kellerwald Bike marathon. "Een mooie afsluiter van het ATB seizoen" noemde Henk het. Maar dat werd het ook zeker.

Henk had nog 5 triatleten (Paco, Marco, Marcel, Audrey en ik) zo ver gekregen om met 'm mee te gaan naar Duitsland. Verdeeld over 2 auto's en volgens schema zouden we zaterdagochtend om 6:30 vertrekken. natuurlijk werd dat 7:00. Maar na de nodige stops, waren we toch om 11:30 ter plekke bij ons Bio-Hotel in Gilserberg. Dat had Henk goed geregeld. Audrey en ik mochten (zeer elegant) in de master bedroom slapen. Prima plek. Na het verorberen van een heerlijk vers gebakken appeltaart van Audrey gingen we rond 13:30 naar de startplaats om een georganiseerde verkenningsronde te maken. Het rondje van 40km in rustig tempo. Ach ja, we startten best rustig. Maar hoe kun je rustig klimmen? Nee, dan liep de hartslag toch wel naar de 160; en dan heb ik het niet meer over rustig infietsen hoor. Maar goed. We genoten een fijne ronde en het parcours was goed te doen. Een ronde van 40 km kende bijna 1000 hoogtemeters. Lekker! Maar dan heb ik het over de afdalingen he?

Ach ja. En als je dan 2.5 uur hebt gebiked dan heb je wederom taart verdiend he? En daar zorgen ze goed voor in Duitsland. Allen genoten we een dubbele portie en toen was het tijd om op te frissen, een warme portie koolhydraten (in de vorm van pasta) naar binnen te werken en de startbescheiden af te halen. So far so goed. Als toetje genoten we die avond allen van een fijne beenmassage van Marco. Kon niet meer mis gaan die zondag dus!

Zondagochtend 17 april. Vanaf 5:30 gespuis in ons Ferienhaus. Nagenoeg iedereen had een interval slaap gehad en een ieder kwam tot leven langzaamaan. Lekker, gezellig en ontspannen ontbijten om het laatste bodempje voor deze dag te leggen. De spanning begon te stijgen; tijd om naar het startgebied te gaan. Om 9 uur mochten we los. En dat dan ook letterlijk. Ik denk: rustig rondje infietsen door het dorp, niet wetende dat het direct positie kiezen was. Dus er werd pittig gereden. Elkaar goed in de gaten houden. Eindelijk op het parcours. Nu gaat het écht beginnen. Ronde 1 ging super. Met een gemiddelde van 16.5km/hr reden we de eerste 40km (met bijna 1000 hoogtemeters). Het viel me mee dat er bij de afdalingen gewoon flink door geragd kon worden. Geen oponthoud. Marco was vooruit gecrosst. Klasse apart. Wij reden daarachter met z'n vijfes.

Bij het ingaan van de tweede ronde merkte ik tijdens het klimmen al wel dat de benen niet meer zo fit waren als ronde 1, maar toch ervoer ik dat de benen sterk genoeg waren. Ik kon zonder te forceren bikers inhalen, dus het zat goed. Af en toe vielen er wat gaten in ons groepje doordat de vermoeiheid wat toe begon te slaan. in de laatste 10km besloot ik om met Henk en Marcel los te gaan van Paco en Audrey. Paco en Audrey twijfelden beiden over het wel/niet ingaan van een 3de ronde. Zo kwamen we na 80km weer aan in het startgebied. Klaar voor de laatste ronde van 40km. Maar het bleek dat we net de tijdslimiet van 5 uur gepasseerd waren. Heel coulant werd direct gezegd dat we toch door mochten. Gelukkig!!!!! Ik liet me dit geen 2x zeggen en wilde direct weer gas geven. het zou zwaar worden die laatste ronde, maar ik wilde heel graag. Ik wist dat ik voldoende macht had om de tocht uit te fietsen.

Zo starten we met z'n drietjes aan de laatste ronde. En ja, echt, dan lijken die klimmen ineens zo veel langer en steiler. Poeh. Het was afzien. Vooral marcel had het zwaar tijdens het klimmen. Henk reed constant voor en klom nog redelijk fit de steilste hellingen omhoog. De afdalingen gingen steeds fijner. Mooie ruige afdalingen waarbij je de armen in zo'n laatste ronde echt gaat voelen. Nog minder remmen en laten gaan (af en toe) als een kamikaze. Ohhh, echt genieten. dat zijn zulke heerlijke momenten. Dat gevoel kan je niet omschrijven. Machtig. Maar ja, om zo'n afdaling in te gaan moet je over het algemeen wel steeds weer klimmen. het klimmen ging steeds meer pijn doen. toch lukte het me om alle klimmen fietsen te volbrengen. Een ware mentale uitdaging. Leeg was ik. Hartslag wilde haast niet meer omhoog, wat ik ook naar binnen propte of slokte. En dan de laatste klim. Nog één, en dan is het nog een paar kilometertjes uitrijden. Als we die laatste klim hebben gehad, dan zijn we eigenlijk gefinisht. En zo was het. Nog even op de tanden bijten. het deed echt pijn. But we did it. Ik finishte als tweede dame op de 120km in 7:45. De dames daarachter mochten vanwege de tijdslimiet de laatste ronde (helaas) niet meer ingaan. Ik was voldaan, kapot, maar erg tevreden.

Een super weekend met super vrienden. Zo gezellig! Volgend jaar weer.

Vierde plek tijdens zonovergoten RBR Ter Idzard

Zaterdag 9 april stond al geruime tijd gereserveerd in mijn agenda voor de RBR Ter Idzard. Vorig jaar was het nog een zeer frisse wedstrijd 2 weken vooraf aan mijn marathon in Rotterdam; Dit jaar was het een zonovergoten dag in hetzelfde weekend als Rotterdam (maar daar loop ik dit jaar niet mee;)).

Ik vind het altijd reuze relaxed wanneer er een wedstrijd in mijn achtertuin plaatsvindt. Ter Idzard ligt 8km van m'n huis en is op de fiets dus prima bereikbaar. Maar zoals een echt triatleet betaamd, stap ik in de auto en rijd tegen 10 uur richting het inschrijfbureau. Dit jaar 100 deelnemers en dat is flink meer dan het aantal vorig jaar. Het lijkt dat de wedstrijd steeds door meer atleten wordt gevonden en dat is een zeer positieve ontwikkeling. De wedstrijd kleurt overigens mooi blauw door de vele deelnemers van AVHeerenveen, maar ook door gelijk-gekleurd Tritatium die met een sterke en gezellige groep atleten aan de start staat.

Om 11 uur de start. Gezien het vrouwelijk deelnemersveld dichtte ik mezelf een 4de of 5de plek toe. Starten maar! De eerste run bestond uit 4 ronden van 3km. Ik durfde het aan om in m'n tripakje zonder ondershirt te starten gezien de stralende zon. Goede keuze achteraf. Ik liep de eerste 2 ronden op 4de positie en zag de afstand met mijn voorgangsters steeds groter worden. Esther de Vries liep op kop en zou die positie van start tot finish ook blijven bezetten. Achter haar liepen Lisette en Marieke. Bij het ingaan van ronde 3 merkte ik dat de afstand tot Lisette en Marieke kleiner werd. Ik zat heel krachtig in mijn pas en kon mijn tempo wat verhogen. Bij het ingaan van de laatste ronde kwam ik steeds dichtebij en kon beide dames voorbij gaan voor de eerste wissel.

Zo wisselde ik na 55 minuten lopen als 2de dame en startte in diezelfde positie op de race. Dus de wissel was goed verlopen. Ik wist dat Lisette op de race goed huis kon houden. Datzelfde wist ik ook van Geke die op een 5de positie lag. Wat exact mijn marge was wist ik niet. Starten op het zonnige maar toch enigszins winderige fietsparcours voor 4 rondes á 9.5km. Lisette ging mij binnen 2 km al in flinke vaart voorbij. Ik kon haar lange tijd als mikpunt houden als verwijderde ze zich steeds verder van mij. Al in de eerste ronde kreeg ik last van opkomende kramp in beide kuiten. Nooit eerder ervaren tijdens het fietsen, maar flink lastig. Ik zorgde ervoor dat ik m'n hakken op de trappers goed naar beneden duwde en weinig kracht op de bal van de voet zette. Vooral de stukken tegen de wind, maakten het moeilijk om de kramp weg te houden.

Fietsen ging fijn en ik behield lang mijn 3de positie. Vlak voor het ingaan van de laatste ronde reed Geke me voorbij. Ik weet dat ze zeer goed kan trappen op de race en ik zou moeten proberen om het verschil tussen ons klein te houden. Ik verloor nog zo'n 50 seconden op haar in de laatste ronde. Voelde dat er in mijn benen ook niet veel meer zat. Hartslag zakte wat omlaag van 164 naar 159 (veronderstelling dat de voorraden leeg waren). De tweede wissel gig wederom vlot en zo startte ik als 4de dame aan de laatste run. Nog 2 rondes van 3km lopen. Eén minuut goed maken tijdens 6km, is te doen. Maar ik zag de afstand tussen Geke en mij in de laatste ronde niet kleiner worden. Ik besloot bij de laatste ronde te consolideren en m'n eigen wedstrijd uit te lopen. Tempoverhoging zat er niet meer in. Zo finishte ik in 2:33:00 op een keurige 4de plek. Toch vierenhalve minuut sneller dan vorig jaar. Dus toch zeker ruim tevreden, maar gaar.

Even gezellig nazitten met een gezellige schare AVHeerenveners die ook allen een zeer geweldige prestatie hadden neergezet. Allemaal top gedaan! Nu op naar de Kellerwald ATB marathon volgende week. Hopen dat het lichaam een beetje goed hersteld.

Foekelien en organisatie Ter Idzard bedankt voor de mooie kiekjes!

Uitslagen AVHeerenveen
Midden afstand
John Nagelhout 2:11:10 (3de HOA)
Samme Steenstra 2:14:23 (4de H40+)
Kees v.d Laan 2:14:49 (5de HOA)
Marco Douma 2:20:53 (6de HOA)
Henk Meijer 2:27:06 (8ste H40+)
Marcel Walstra 2:29:19 (9de H40+)
Silvia Brouwer 2:33:10 (2de DOA)
Tsjeard Hofstra 2:37:18 (10de HOA)
Sprint afstand
Henk Onsman 1:32:26 (8ste H40+)
Margriet Feenstra 1:32:55 (5de DOA)
Tineke v.d. Wal 1:33:33 (6de DOA)
Elsbeth Rispens 1:34:58 (4de D40+)
Jonathan Bartsma 1:35:48 (17de HOA)

MTB Ameland

Ameland was afgelopen weekend volgestroomd met MTB-ers. Zaterdag 5 maart stond er een proloog van 6km op het programma en voor zondag hadden bikers de mogelijkheid om 15km (jeugd), 30km of 60km te rijden.


Nadat ik vorige week al niet volledig fit was begonnen aan de 75km van de Wilgenweard Wintermarathon, en 4 uur in de regen had gebiked, was ik afgelopen week zwaar verkouden en verre weg van fit. Hoe zou dat gaan op Ameland? Gelukkig knapte ik na woensdag weer wat op en voelde ik me na een saunabezoek en een kort duurloopje fit genoeg om naar het eiland af te reizen.

Vrijdagmiddagbootje om 15:30. De eerste bikers zaten al aan boord. De avond een lekkere pasta genoten bij pa en ma thuis en tijd om even bij te kletsen. Na een fijne nacht, zaterdag om 7:15 uit de veren. Douchen, ontbijten en Mart (m'n oudste) naar de boot brengen zodat hij tesamen met z'n voetbalteam in Nijland een wedstrijdje kan spelen. Dan met pa, die mijn stuur al netjes had ingekort, een discussie over bandenkeuze. Voor de tour van zondag zouden het de super moto's worden, maar voor de proloog wilde ik toch wel een beetje grip aangezien er in de ochtend nog wat motregen viel. Het werd de Fast Fred. Dun bandje met weinig profiel.

Tesamen met Marco, Marcel+Simmy en Elsbeth vertrokken we om 13:15 op de MTB richting Hollum. Inschrijven en parcours verkennen. De inschrijving verliep heel vlot. Nadat we het startnummer en de transponder voor tijdsregistratie aan de bike hadden bevestigd werd het tijd voor parcoursverkeninning. Het parcours was mooi droog en mijn bandenkeuze leek direct de goede. Slecht bij één klim voelde ik 'm minimaal glijden. Moest zeker goedkomen. Het parcours was uitdagend. Mooie steile klimmetjes, voldoende singletracks, afgewisseld met brede paden waar de mogelijkheid tot passeren eenvoudiger zou zijn. De 6km had alle facetten die het nodig had. Uitdaging, ruimte om te knallen, kort bochtweg, mul zand en steil klimwerk.

Na de verkenning even heerlijk op het terras van Boomhiemke in de zon. Het weer kon niet beter. Marco zou als nummer 9 starten en dat betekende rond 15:30. Iedere 15 seconde mocht een volgende renner starten. Marco reed een tiende tijd van 15:41. Marcel startte als 111de en finishte in een eindtijd van 17:58. Toen was het mijn beurt. Als 140ste en 1ste dame mocht ik starten. Mijn benen voelde goed. Ik vroeg me alleen af of er voldoende mogelijkheid tot inhalen zou zijn en of de startmomenten elkaar niet te snel opvolgden. Gelukkig niet. Ik knalde weg vanaf de startverhoging. Verhard stukje en dan snel een bocht naar rechts en voordat ik het wist ging ik de duinen in. Het hobbelde fijn. Eerste klim: De Engelsmans duun. Halverwege de duin uit het zadel en goed kracht houden op de pedalen. Eerste biker had ik ingehaald. Het zag er niet 'druk' uit op het parcours en dus ondervond ik geen hinder van andere bikers. Lekker afdalen over de houtsnippers en vervolgens een haakse bocht naar links. Op het graspad merkte ik nog een beetje vochtigheid van de regen die ochtend, maar ik behield mijn grip. Na een vlak stuk was het een haakse bocht naar links en al klimmend via een singletrack de duinen weer in. Het ging fijn. Halverwege de route had ik een moment om achterom te kijken. Zaten de dames achter mij me op de hielen, en moets ik echt volldig volle bak? Of kon ik deze intensiteit aanhouden? Ik zag niemand en haalde een volgende biker in. Klimmen, dalen, heerlijk! Toen de klim eindigend in een 'zandbak'. Die moest niet te ruig en gecontroleerd. Ik koos het juiste spoor en schoot netjes door het mulle zand, klaar voor de afdaling. Dan de laatste klim. Ik wist en voelde dat ik een goede voorsprong had op de dames achter me. maar of het voldoende zou zijn. Ik begon aan de laatste klim. Tevens de langste klim. Ging prima, gevolgd door een even geweldige afdaling. Het laatste stuk, via een stukje schelpenpad, het asfalt op voor een eindsprit. Even het grote blad. Nog even keihard trappen en dan een fantastische finish. Check: 17:29. Even niet uitfietsen. Even wachten op de finish van de andere dames. Het duurde voldoende lang, waaruit ik kon concluderen dat een eerste plek nagenoeg gegarandeerd was. Super. En ja, het verschil met dame 2 was meer dan een minuut.

Elsbeth startte vlak na mij en finishte als 5de dame. Zeer netjes! Even uitfietsen, prijsuitreiking en 12km terug naar 'huis' biken. Dat was een fijne beproeving. Maar de zondag moest het gaan gebeuren. Voor de zondag stond er 60km op het programma. Onze groep AVHeerenveen leden werd nog aangevuld met Jonathan, Samme, Henk (M), Henk (O) en Fedde. Helaas kon Wilma niet aanwezig zijn.

Zondag startte de 60km tour marathon om 11:00. Het hele eiland rond met daarin de mooiste stukken natuur. Vanaf de start in Nes, reden we naar het mooie Oerd. Marcel knalde al vroeg vooruit, Marco verloor z'n zadeltasje tot 2x toe en moest dus even hard trappen om bij ons te komen. Samme en Henk hield ik in het vizier. De andere leden reden gezamenlijk in een groep achter ons. We verlieten het Oerd en mochten een aantal kilometers over het strand. Daar maakten m'n banden echt het verschil. Met m'n super moto's gleed ik over het zuigende zand waar velen flink moesten stampen. Het ging goed met de benen. We verlieten het strand en gingen via de Bure Blinkert en Oostbos richting Nes. Toen we in Nes het bos uitfietsten brak Samme's ketting. Er moesten vrouwenhanden aan te pas komen om het ketting weer te repareren. Na een minuut of 8 konden we weer verder. De verzorgingspost sloegen we over. Benen hadden al uitgerust en er was nog voldoende voorraad. Via bos en duin reden we naar Ballum en kregen de vuurtoren in het vizier. Benen bleven goed voelen. Geen pijn. Af en toe een beetje inhouden omdat Henk wel pijn voelde. In Hollum genoten we wel even van de verzorgingspost op Boomhiemke. Geweldige sfeer met muziek en alleen maar vrolijke bikers. Maar het wordt snel koud en bewegen is dan de enige remedie. Dus het laatste stuk biken.

Terug richting Nes via het strand. Dat werd te heftig voor Henk, zodat Marco en ik in constant tempo doorstoomden. Het einde was in zicht. Jammer. De omstandigheden waren zo fijn, het parcours zo genieten en de benen in vorm. terug naar de Sporthal in Nes. daar werd de MTB netjes afgespoten door de brandweer en konden we nagenieten van veel lekkers in de kantine. Wederom een zeer geslaagd evenement op sporteiland Ameland. Dank aan SPA en alle vrijwilligers voor dit mooie evenement. Tot volgend jaar!

Met dank aan Anja Brouwer voor de mooie foto's.

Veldslag Norg duathlon met 3de plek

Om 8:15 liep de wekker af en had ik nagenoeg gelijk ook Samme al aan de telefoon. Ziek. Shit, jammer. Zelf was ik de voorgaande dag ook niet fit geweest. Erge hoofdpijn vlak boven de neus, moe af en toe wat zweetaanvallen. Maar ik voelde me 's morgens redelijk en heb maar een paracetamol geslikt. Marcel zou ook niet meegaan vanwege een blessure in de knie en Henk (O) zat ook met een blessure waardoor de wedtrsijd voor hem geen optie was. Bleven voor deelname over: Jan, John, Marco, Henk (M), Jonathan, Elsbeth en ik. Tot onze grote verrassing startte Marcel toch en zo waren we met 7 atleten van AVHeerenveen redelijk vertegenwoordigd.

Om 12.00 uur precies werden meer dan 60 duatleten weggeschoten op het geweldige parkoers door de Langeloër duinen. De organisatie had een mooi parcours uitgezet waarin ze alle klimmetjes optimaal hadden benut. De wedstrijd startte met een crossloop van 4 rondes (a 1.5km). Er werd in flink tempo gelopen, wat ik in ronde 3 ook al aan m'n maag begon te merken. Maar ach, dan nog 1.5km en dan kon ik lekker fietsen en dan kwam de maag wel weer tot rust. Ik liep de eerste cross op een nette 3de plek. Ik wisselde redelijk vlot achter de eerste 2 dames en was benieuwd wat zij op de ATB zouden doen. In de eerste ronde al zag ik John op de grond liggen met een lijkbleke kleur op het gezicht. Henk was al afgestapt en zat bij 'm tesamen met nog een vrijwilliger. In één seconde gaan dan vele scenario's door je hoofd en moest ik een beslissing nemen: afstappen of doorrijden. OMdat Henk bij John zat besloot ik door te rijden. Met een raar gevoel in de maag. Dit keer een heel ander gevoel dan wat ik ervoer tijdens het lopen. Wat zou er zijn? Is het ernstig. Als het héél ernstig is, legt de organisatie het evenement wel stil.

Enfin. Ik crosste door en kon in de eerste ronde al opschuiven naar positie 2. Deze positie hield ik vast tot het einde van de 3de ronde. Daar werd ik met een flink tempo voorbij gereden door Henriette. Ik kon niet aanhaken en bleef in m'n eigen race. Het ging fijn al begon mijn rug een beetje op te spelen. Ik genoot van het parcours en maakte een laatste mooie ronde. Klimmen, bochten, rulle stukken zand. De uitdaging was er. Na 4 rondes wisselde ik vlot in het PF en ging de laatste 2 looprondes in. Ik keek Henriette in de rug en had een achterstand van een halve minuut. Maar ik voelde m'n kuiten flink en wist ook dat er geen versnelling meer in zou zitten.

Consolideren en netjes finishen op een derde plek. Zeker tevreden, maar fysiek vond ik het wel pittig. Bij de finish aangekomen bleek John z'n sleutelbeen gebroken. Achteraf zelf een 3-dubbele breuk en tevens een gebroken pink. Ontzettend vervelend voor hem. Ik hoop op een goed en een spoedig herstel.

Na een koude douche, even van kleedkamer gewisseld en daarna proberen nog een beetje warm te worden. De warme chocomel met slagroom hielp daar wel bij. Moe en voldaan gezellig met Marco terug gereden. Op naar de Wilgenweard marathon 27 februari. Maar nu echt ff rusten.

Met dank aan de sportfotograaf van sportfotodrenthe.

Derde plek tijdens super Cross duathlon in Nijverdal

Zaterdag 15 januari vond onder auspiciën van de NTB voor de 11e keer de DRW Run Bike Run plaats. Was het tot aan vorige week nog niet zeker of de wedstrijd door kon gaan in verband met de weersomstandigheden en de staat van het parcours, zaterdag was het zalig weer om te hardlopen en om met een ATB over het Ravijn te fietsen. Het deelnemers veld was dan ook groot.

In 2006 had ik deze cross duathlon al eens eerder gedaan en was ik succesvol met een eerste plek gefinisht. In de edities daarna meermalen de plannen gehad om terug te keren, maar wegens andere wedstrijden of planning was het er niet van gekomen. Vorig jaar toch weer ingeschreven voor de DRW Run Bike Run, maar toen werd de wedstrijd afgelast wegens teveel sneeuw op het parcours. Maar 2011 was het dan eindelijk weer zover. Met een delegatie van 9 atleten van AVHeerenveen (ja, Harold, je hoort er ook bij;)), vetrokkken we zaterdagochtend om 10:00 vanaf het clubgebouw. Mooi op tijd, want de start was om 12:30 en dan konden we mooi een rondje voorcrossen. Maar doordat we in de file belandden, werd het geen rondje voorcrossen en waren we net op tijd om nog 5 minuten in te kunnen lopen.

Voor de RBR waren de afstanden 5 km lopen ( twee rondes van 2,5 km), 20 km fietsen op een ATB ( twee rondes van 10 km) en daarna nog eens 2,5 km lopen. Om 12:30 het startschot. Na een aanloop van 200m direct een steile klim omhoog met boomworsteld het bos in. Da's goed opletten wanneer iedereen zo dicht op elkaar zit. Goed voor de enkels he. Ik startte behouden omdat inhalen op het eerste stuk voor onnodig energieverbruik leidt en alleen maar ongelukken kan brengen. Daar waar het parcours het toeliet haalde ik een paar mannen in. Stoer parcours, echt crossen. Daar houd ik wel van. Ruim over de helft van de eerste ronde kwam je bij een zeer steile afdaling in het mulle zand. Hup zo 20 meter naar beneden. Met grote stappen en dan je hakken goed in het zand. Ging prima. Maar dan ook direct weer omhoog he? Door het mulle zand. Oef, zwaar. Kleine stapjes die wegzakken in het mulle zand. Halverwege de mulle klim voelde ik de benen wat branden. In het zelfde tempo door en dan bovenaan rustig benen een beetje laten herstellen. Zo volgde nog een ronde.

Als 4de dame liep ik het PF in voor de wissel en als derde begon ik aan het fietsen. Eerst een verhard aanloopstuk richting het bos en dan met een haakse bocht de bossen in. Ingrid, die wat langzamer wisselde haalde me hier al in. Ik lag weer op de 4de plek en bedacht me Ingrid zo lang mogelijk bij te blijven. Het parcours lag er geweldig bij. Modder viel ontzettend mee (had wel wat meer gemogen, want daar pakte ik wel m'n voordeel). Een kilometer of 4 kon ik bij Ingrid blijven en moest toen lossen. Maar het fietsen bleef een waar genot. Na 6km keek ik Adrea in de rug. Knal roze shirt dus dat werkt als een rood doek op een stier;) Ik kwam langzaam dichterbij. Maar bij een enigszins steile klim waar ik op het kleine blad schakelde, sloeg m'n ketting eraf. Ik probeerde nog fietsend het ketting erop te krijgen, maar dit lukte niet. Afstappen, ketting erom leggen en de trapper ronddraaien, dit herhalen omdat het ketting nog niet goed zat en toen, hup, weer op de fiets. jammer van die 20-30 seconden. Knallen weer. Het duurde even voordat ik het roze shirt weer zag, maar aan het einde van de eerste ronde (10km) was ik Andrea voorbij.

Vanuit de derde positie kon ik nog opschuiven naar een tweede positie op de ATB. Ik wist pas hoe groot de marges met de dames achter me waren tijdens de laatste wissel in het PF. Ik begon als tweede dame aan het lopen, maar zag dat Andrea met lopen vlak achter me zat en goed het tempo erin had. Sharon Zuijdervliet die daarachter zeer sterk liep, was op te grote afstand.  Ik besloot niet maximaal te lopen; niet teveel in het rood. Ik liet bij de mulle afdaling Andrea voorbij gaan en sloot bovenaan de steile klim niet aan. Dit is een intensieve training en geen piekmoment hield ik mezelf voor. Het seizoen moet nog komen. Ik was al super tevreden met het verloop van de wedstrijd. De laatste 750m liet ik mezelf mooi 'uitrollen' naar de finish en in een tijd van 1:40:18 finishte ik als derde dame achter Ingrid Tempert (1:38:30) en Andrea Jochems (1:39:42). Het was een mooie dameswedstrijd geweest, met weinig grote verschillen.

John werd 2de bij de heren 40+, Samme 3de bij de heren 40+ en Elsbeth was 1ste bij de dames 40+.
Foekelina, bedankt voor de mooie foto's. Zie ook Samme's foto's

Uitslagen:

John Nagelhout     1:26:49

Samme Steenstra  1:28:58

Marco Douma      1:32:55

Paco v.d. Reijden  1:33:43
Harold Brouwer    1:34:52

Henk Meijer         1:39:34

Silvia Brouwer      1:40:18

Marcel Walstra    1:45:46

Elsbeth Rispens    1:59:06

ATB tocht Appelscha-Diever

Gelukkig waren er weer 9 man (7 mannen, 2 vrouwen) zondag enthousiast voor een ATB-tochtje in de omgeving. Aangezien op zaterdag 8 januari de ATB tocht in Diever (die nog werd afgelast ook) tegelijk viel met onze clubcross in Sint Nyk, besloten we om op zondag te gaan biken.

Vertrek om 8:30 bij het clubgebouw van AVHeerenveen. Het parcours in Appelscha lag er zeer modderig bij. Tja, aantrekkelijk ook. Een aantal clubgenoten had hier al eens gebiked op de vernieuwde route. Maar dat wilde ik ook graag zelf eens proeven. Daar stonden we dan.

Het parcours was enorm uitdagend en afwisselend. Mooie singletracks met korte klimmetjes, bochtwerk en gladde boomstronken, afgewisseld met bredere, vlakke paden. De omgeving zeer fantastisch, met name in het open veld. dat moet in de lente helemaal mooi zijn. Hoewel wij het nu al erg troffen met het weer.

Mijn benen voelden heel prima en dat na een pittige crossloop de dag ervoor. Ik kon mooi aanhaken bij de voorste groep, die het tempo niet al te hoog inzette en dus was het een zeer aangename training met de nodige rust cq herstelmomentjes.

Na 3 uur biken (eten en kletsen) hadden we de routes van Appelscha en Diever aaneengereden en was het wel genoeg voor de zondag.

Kan nu zeggen dat ik m'n 'nieuwe' Santos echt goed heb ingereden. De ATB voelt prima. En hoewel de ATB snel oogt, heb ik er (sorry) toch m'n eigen vertrouwde dameszadeltje weer opgezet. Dat zit toch echt stukken beter.
Foto's van Samme Steenstra

De achterhoede nog even de goede kant op sturen;)

Planning 2011

Vorig jaar een heerlijk sportjaar gehad. De eerste piek lag natuurlijk bij de marathon van Rotterdam en in het naseizoen bij de Tri-Ambla. Voor 2011 heb ik lang nagedacht. Aanvankelijk had ik na de marathon van rotterdam direct zoiets van "volgend jaar weer en dan nog 7 minuten sneller". Maar doordat Rotterdam me ook deels mijn triathlonvoorseizoen kostte, begon ik te twijfelen. En hoe meer triathlons ik deed, hoe meer ik besefte dat triathlon meer in mijn bloed zit dan puur lopen. Ach, met een triathlon loop je ook;). Toen begon ik te denken aan een nieuwe uitdaging die binnen 10-12 uur trainen past. Dus lange afstand..... je moet nog even wachten. Komt wel na mijn promotie.

Maar de midden afstand leek mij wel haalbaar. En zo was ik in november-december vorig jaar dan ook wel overtuigd van mijn plan om me in 2011 op de halve te richten. Didam zou een mooi moment zijn. Dan kon ik in het voorjaar nog mooi 3-4 OD's pakken, op 2 juli Didam doen, dan rustperiode en de vakantie om weer op te bouwen naar het naseizoen. Tja, en toen stond ineens het NK Cross triathlon op de kalender voor 9 juli. En nu is 9 juli net een week na 2 juli. Tja, en dat vind ik nu net weer een beetje zonde voor mijn grote offroad liefde. Plannen omgegooid. En eigenlijk was dat helemaal niet moeilijk. Want sinds ik eind december in het bezit ben van een super geweldige Santos ATB, is de liefde voor offroad natuurlijk alleen maar weer sterker geworden. Dus we gaan er weer een degelijk cross seizoen van maken, met hier en daar een wedstrijdje op de weg. Naast het trainingsweekend in mei en de geplande tijdrittenreeks ziet de voorlopige planning als volgt uit (in blauw georganiseerd door AVHeerenveen):

8 jan: crossloop Sint Nicolaasga (10.4km)
15 jan: R-B-R Nijverdal (5-20-2.5)
5 febr: Rotstergaastloop (15km)
13 febr: Cross duathlon Norg (6-18-3)
5+6 mrt: MTB marathon Ameland (Proloog + 60km)
9 apr: Lenis R-B-B Ter Idzard (11-40-5.5)
8 mei: Ronde van Oranjewoud (16.1km)
4 juni: Triathlon Heerenveen (1.5-40-10)
19 juni: Triathlon Groningen (1-40-10)
25 juni: Triathlon Stiens (1-40-10)
9 juli: NK Cross Triathlon Den Haag (1.5-30-10)
16 juli: Ritskemoi-run Ameland (10km)
13 aug: BBQ-run Ameland (10km)
24 aug: Clubkampioenschappen Triathlon Mildam (0.5-22-5)
4 sept: Cross Triathlon Vlaardingen (1-24-8)
17 sept: Cross Triathlon Ameland (1.5-35-12)
25 sept: Jouster Merkloop (15km)
11 okt: Wouterbergcross (6km)
5 nov: Heideloop (10km)
3 dec: Mildam cross (10km)
11 dec: Cross duathlon Groesbeek
17 dec: Adventure Ameland (21.1km)
31 dec: Oliebollenloop Gorredijk (10km)

Winnares St. Nykstercross

Deze zaterdag 8 januari had ik de St. Nykstercross in mijn agenda. Alweer de 4de cross uit de wintercompetitie van AVHeerenveen. Afstand 10.4km. Parcours was t.o.v. ander jaren iets verlegd vanwege zeer natte en soms nog bevroren delen in de bossen van St Nic.

De temperatuur zaterdagochtend was met 8graden zeer mild. Na al die kou van de afgelopen weken voelt het bijna als lente. Maar de motregen maakte het niet heel aantrekkelijk om naar buiten te gaan. Toch maar....

De start was om 10:30 en er had zich een flinke schare met atleten verzameld die of de 5.2km of de 10.4km gingen lopen. Bij het inlopen vroeg ik mezelf weer af waarom ik nog niet eens spikes heb aangeschaft. Kan ik toch voordeel uithalen denk ik. Maar ik deed de cross maar weer op mijn vertrouwde loopschoenen. Ik startte vlot voorin. Het vervelende aan die eerste kilometers is dat iedereen nog zo dicht op elkaar loopt waardoor je het pas niet goed ziet en dus niet goed kan anticiperen op kuilen, plassen en modderige stukken. Maar al redelijk vlot had ik een positie waarin ik de meters voor me vrij in het zicht had. Geke Venema liep vlak achter me, dat kon ik aan haar ademhaling horen. Het parcours lag er prima bij. Vorig jaar nog zwaar besneeuwd, nu af en toe drassig, maar nog prima beloopbaar zonder spikes.

Na ruim 3km ging Geke me voorbij waardoor ik bij de dames de koppositie verloor. Ik liep al op een pittig tempo en een tempo hoger zou mij opbreken. Maar gelukkig versnelde Geke niet en kon ik aanhaken. Aangezien Geke haar loopjes altijd goed opbouwd, wilde ik bij de ingang van de tweede ronde zo vlak mogelijk achter haar blijven. Dit ging wonderbaarlijk goed. Ik bleef heel mooi in het spoor bij Geke. Na 9km verwachtte ik een versnelling van Geke, die er niet kwam. Ik voelde reserve in mijn benen en vroeg mezelf af wat ik hiermee wilde gaan doen. Netjes achter Geke blijven hangen om als 2de te finishen of toch erop en erover. Ik hou er niet van om in de laatste 50m iemand vanuit de rug voorbij te sprinten en vond dit gezien de hoeveelheid kopwerk dat ze had gedaan ook niet terecht. Dan maar een lange versnelling. Met nog zo'n 500-700m te gaan verhoogde ik mijn tempo. De sterkste benen zouden dan eerlijk winnen. Ik zette mijn versnelling rustig in en keek/luisterde of Geke reageerde. Ik hoorde aan haar ademhaling dat ze al behoorlijk aan d'r max zat. Door er nog een tandje bovenop te gooien wist ik zeker dat ruim voor haar kon finishen. En dat deed ik. Ik finishte in 48 minuten. Ik had niets over, maar maag, darmen en benen voelden goed. Voelden heel goed. Even kletsen en een rondje uitdraven met Kees. Wil ik door al dat geklets nog wel eens overslaan, maar is zo heilzaam.

Tja en herstellen moet wel even. Morgenvroeg met de AVHeerenveen bikers naar Appelscha. Dan moet er weer een beetje power in de benen zitten.
Dank aan Saher voor de Foto's van de cross

Winst tijdens Oliebollenloop Gorredijk

Het was al weer voor de 5e keer dat het sport- en ontspanningscentrum Kortezwaag te Gorredijk haar jaarlijkse hardloopevenement organiseerde, de grote gang maker in dit geheel is ons eigen AV Heerenveen lid uit Luxwoude Wietze Jonker met zijn actieve medewerkers. Het aantal deelnemers is ieder jaar stijgende. De te lopen afstanden zijn exacte afstanden. Je kon inschrijven voor de 6,4 km (4 mijl) en de 10 km. Je kon deze afstanden wandelen en of hardlopend afleggen het geheel had een recreatief karakter, de start was om 13.30 uur. Maar ondanks het recreatief karakter van deze oudejaarsloop waren er toch leuke prijzen beschikbaar gesteld door Sietse van der Meij van Runnersworld te Heerenveen.

Enkele 10 tallen leden zowel jong en oud van AV Heerenveen liepen op deze oudejaarsdag mee. Het parcours was goed aangegeven met duidelijke pijlen, en enkele km punten waren aangegeven zodat je op deze manier heel ontspanend je km kon lopen, en je eind tijd tijdens het lopen al kon voorspellen. De loop route met de start direct naast het sport café liep als volgt: Richting Langezwaag over de Hegedijk, de 10 km ging linksaf de Bonteboksleane in, ( de 6,4 km ging eerder linksaf, de laatste 3,4 km van beide afstanden was over hetzelfde parcours) op naar Jonkerslan, de Fugelsang op en over de De Leijen naar Kortezwaag en bij de Nijewei links af en dan na 1,5 km op na de oliebollen die je kreeg na het passeren van de finish voor/ in het sport- en ontspanningscentrum Kortezwaag.

De wegen waren voor het grootste gedeelte verhard, en liep voor een grootgedeelte over verkeersluwe wegen, en door de invallende dooi goed begaanbaar, en dat met een temperatuur van een paar graden boven nul en een heerlijk zonnetje.

De eerste km ging (vanzelfsprekend) weer wat te snel (in 4:04), maar al vlot kwam ik in een fijn tempo. Na 1.5km kwam Johan van achter me aanlopen en vroeg of ik aan ging sluiten. Prima, maar als je je eigen wedstrijd wil lopen dan moet je dit zeker doen. Na bijna 4km kreeg Johan het al wat zwaarder, omdat ie tijdens de ijskoude Kerstcross in Oranjewoud flinke kou op de longen had gehad. Ik nam de positie van 'm over op naar Jonkerslan. Op de 5km klokte ik 22:01. Hmm, ok voor een loop in de winter (lees niet-specifieke periode), maar ik wilde toch wel onder de 44 minuten lopen. Klein tempootje erop. Maar Johan kon niet aansluiten en moest even wandelen. Ik ging alleen verder. Het was genieten. Geweldig weertje en de carbietschoten op de achtergrond. Gorredijk kwam weer in zicht. Benen voelden prima, ademhaling fijn onder controle, maar de darmen begonnen in de laatste km iets op te spelen. Behouden blijven lopen en bedenken dat ik die oudjaarsavond ook nog veel lekkers naar binnen wilde werken. Ik finishte als eerste dame in 43:40. Heel mooie tijd en prima tevreden mee. Daar moet in het voorjaar zeker weer een minuut vanaf, maar dat zal goedkomen.

Ik won een mooi lopershirt van saucony en na een gezellig gesprek met wat clubgenootjes terug naar huis voor de preparaties voor een gezellige oudejaarsavond. Lots of fun.