Way of life

Glorie tijdens try out Feanster Cross Duathlon

2012-01-28T12:44:00.000-08:00

Natuurlijk was ik best gebrand op de winst voor de try out van de Feanster Cross Duathlon (FCD). Als organiserende vereniging AVHeerenveen, behaal je als lid het liefst zelf de titel. De organisatie achter de FCD was onderling al een zware gokwedstrijd gestart en had daarmee de podiumkandidaten al ingevuld. Op basis van gokwedstrijd kon ik eigenlijk alleen maar verliezen #datzegtgenoeg.

Ik had een goede werk- en trainingsweek achter de kiezen en zag erg uit naar deze thuiswedstrijd. Natuurlijk al een aantal malen op het parcours getraind, maar Harold had de leuke verassingen tot het laatst geheim gehouden. Gelukkig had ik zaterdagochtend, na wat kantineklusjes en voor het supporteren van Maud haar acrowedstrijd, nog even ruimte om het rondje te rijden. Er zaten wat extra korte draaipunten en kort bochtwerk in en een mooie hindernis met takken en een boomstam. Dat was goed te overzien. Uitdagend.

Gelukkig ook een half uur voor de wedstrijd nog even ruimte om het rondje nog 1x te biken en de moeilijke stukjes nog één keer te pakken. Klaar voor de wedstrijd! Om 13:00 de start voor 4x2km lopen, 4x4.5km ATB-en en 2x2km lopen. Ik kwam goed weg op het eerste natte gedeelte van het parcours. Benen voelden direct al goed en de ademhaling had ik ook goed onder controle. Ik nam bij de dames direct de leiding en werd op de voet gevolgd door Bianca Broers. Het voelde lekker en ik zag dat Bianca en ik iedere ronde meer uitliepen op de dames achter ons.

Door een vlotte wissel (ja, ook daar valt tijd te winnen) nam ik een kleine halve minuut voorsprong in de wedstrijd. Ingrid en Jantiene volgden daar anderhalve minuut achter. Tijdens de eerste ronde fietsen bouwde ik m'n voorsprong uit en het voelde toen al alsof ik de winst zou gaan pakken. Wat houd je dan nog tegen? Materiaal pech dus.......Grrrr. Startend aan de tweede rondje liep m'n derailleur vast en kon ik niet meer voor of achteruit. Pissed was ik. Direct schoot een man te hulp, maar ik zag al dat ik daar niet veel verder mee zou komen. Ik gaf een paar trappen op mijn trapper in de hoop dat ie los zou schieten, maar er kwam geen beweging in. Paco kwam aangerend en ik vroeg al of er nog een extra fiets was. In de seconden dat je er staat, lijken minuten voorbij te gaan. Daar gingen de eerste dames al op wie ik zo'n mooie voorsprong had. Ohh, ik werd boos....... zeg maar kwaad!! Vloeken! Ik haalde m'n achterwiel eruit zodat ik in ieder geval beweging in het geheel kon krijgen. Wieletje eruit en erin. Hup op het middenblad en gaan weer. Hij draaide en ik had Ingrid en Bianca voor mij in het zicht. Al vlot pakte ik Bianca en reed ik in de rug bij Ingrid. Op de rechte stukken liep ze uit, maar op de technische stukken kon ik weer bijhalen. M'n fietst schakelde slecht. Er had niet veel meer mis hoeven gaan of ik zou uit stappen. Maar in de laatste ronde kon ik Ingrid voorbij. En hoewel de ATB niet meer fijn trapte en schakelde, kon ik iets verder uitlopen en wist ik dat ik tijdens het lopen het verschil zou kunnen houden. Dus dat deed ik.

Mooi voorgereden door Marco, kon ik met een lach beginnen aan het lopen. Na 500m wist ik het: ik ga de wedstrijd pakken. Dat voelde goed. De benen en de maag voelden ook nog goed. De zon scheen en het publiek was enthousiast. Dit was heerlijk en dit voelde wél goed. Afhankelijk zijn van m'n eigen benen en niet van materiaal. De laatste loopronde was een kwestie van consolideren. In een mooie eindtijd van 1:46:39 mocht ik de FCD winnen. Erg super. Organisatie: Paco, Marco en Harold erg bedankt!! Tevens dank aan alle vrijwilligers en deelnemers die de eerste FCD tot een succes hebben gemaakt.

John Veenstra wederom bedankt voor de prachtige plaatjes (van een soms boze Silvia;). But in the end she was satisfied.

Zilver op topparcours in Nijverdal

2012-01-22T11:16:00.000-08:00

Met een sterke delegatie van AVHeerenveen namen we zaterdag 21 januari deel aan de cross duathlon in Nijverdal. Heren: Samme Steenstra, Marco Douma, Henk Meijers en dames: Elsbeth Rispens, Tineke v.d. Wal en ik. Coach en tevens fotograaf Foekelien was ook mee. We gingen met goud en 2x zilver weer naar huis. Ik voelde me ondanks een zilveren plek niet geheel voldaan, maar was tevreden met deze tweede plek. Het was gezellig genieten!

Na de zwemtraining van 8:00-9:00 vertrokken we een half uurtje later met 7 man/vrouw verdeeld over 2 auto's richting Nijverdal. Ruim tijd voor de start voor alle bezigheden die meer of minder noodzakelijk zijn. Het was een beetje miezerig weer en het PF was flink nat; de rest van het parcours zou niet heel erg anders zijn. Nijverdal blijft bijzonder voor me. Hoewel dit een RBR was, deed ik in 2004 hier mijn allereerste triathlon op dezelfde bodem. Een parcours en omgeving om je vingers bij af te likken. Dus veel zin!

De start om 13:00. Twee rondes lopen van 2.5km. een super loopronde beginnend met een tamelijk steile klim gevolgd door een pad vol boomwortels en lekkere modderpoelen. Na een krappe 2 km volgt een steile afdaling door het mulle zand en daar mag je dan vervolgens ook weer omhoog klauteren. Mmmm, echt lekker hoor. Deze klim maakt de wedstrijd geliefd en berucht. Het kan niet anders dan even flink in het rood gaan en boven aangekomen even flink uitblazen en proberen weer in een normaal loopritme te komen. Het lopen ging de eerste 2 rondes erg goed. Liane de Wit ging bij de dames aan kop. Goede loopster maar het fietsen ligt haar iets minder. Daarachter zat Ingrid Tempert, goede loopster maar vooral een kei in het ATB-en. Ik volgde op een 3de plek, op de hielen gezeten door Geke. De dames 1t/m4 zaten na 5 km lopen nog erg dicht achter elkaar. Voor de wissel nam ik de tweede plek over achter Liane. Ik kende een vlotte wissel en was klaar voor het biken.

Ik werd al vlot ingehaald door Ingrid Tempert. Die strijd op de fiets hoefde ik met haar niet aan te gaan en dus hield ik m'n eigen tempo. Al vlot haalde ik met flink tempo Liane in. Door het tempoverschil wist ik direct dat zij in de wedstrijd geen bedreiging meer zou zijn. Ik behield m'n 2de positie, maar wist niet wat Geke Venema achter mij zou doen. Na een kilometer of 5 fietsen reed ze me voorbij, maar liet direct ook haar tempo weer vallen waardoor ik haar voorbij ging. Dat was ook het moment waarop ik last kreeg van m'n maag/darmen. Niet heftig, maar er stokte iets. Voelde niet fijn. Benen voelden ook niet giga sterk. Dus ik besloot een klein tandje terug te doen. Daar waar ik lopend m'n HR nog rond de 170 kreeg, fietste ik nu met de HR rond de 160. Maar dat voelde ok en ik had geen zin in pijn. Gewoon op een lekker tempootje genieten van het afwisselende parcours: blubber;), mooie singletracks, klimmen, dalen, bochten. SUPER! Ik behield m'n 2de positie en begon met voldoende marge, na een vlotte wissel aan de laatste 2.5km lopen.

Het parcours gaf voldoende overzicht om te kijken waar je meest nabije medestanders zich bevonden. Dus bij het starten met lopen wist ik dat ik de 2de plaats zou kunnen behouden. M'n maag/darm systeem was flink geblokkeerd. Dat gaf geen pijn maar wel een belemmerend gevoel. Het was zo en ik kon er prima mee doorrennen. Verder liep het ontspannen en voelde ik alleen de kuiten soms flink op spanning staan bij de steile klimmen. Op naar de mulle zand afdaling en nog een keer door het mulle zand omhoog en dan weet ik dat het weer een jaar duurt voordat ik datzelfde stukje weer moet rennen;) Altijd een paar sadisten die bovenaan de heuvel staan aan te moedigen. Dat is fijn hoor! Maar ik vraag me wel eens af of ze daadwerkelijk weten hoe het voelt om zo steil omhoog te gaan door het mulle zand. Dat is op je tanden bijten, flink verzuren en proberen door te ademen. Ha, en dan weet je dat de laatste 500m komen. Op weg naar de finish. op weg naar een mooie zilveren plek. Mijn finish in 1:44:17 was exact 2 minuten na Ingrid Tempert die als eerste dame finishte en anderhalve minuut voor Manon van Hees. Toch prima!

Een 10 minuten voor mij hadden Samme en Marco eveneens super prestaties geleverd door respectievelijk als 1ste en 2de H40+ te finishen binnen 15 seceonden van elkaar. Super heren! Daarnaast lieten Henk, Tineke en Elsbeth eveneens mooie prestaties zien en hadden we gezamenlijk een ontzettend geslaagde dag. Dank aan de organisatie + vrijwilligers van de DRW RBR Nijverdal voor het evenement en aan John Veenstra voor de fotografie.

Pittige start 2012 tijdens crossloop Sint Nyk

2012-01-08T08:04:00.000-08:00

Zaterdag 8 januari stond m'n eerste wedstrijdje van het seizoen gepland. En ja, het is een wedstrijd zonder doel omdat ik in deze periode het gros van mijn trainingen in de lage zones (moet) train(en). Maar ik vind het wel lekker om even wat pittiger te lopen en tandje harder te gaan als in de training.

Het was natuurlijk bagger in het bos rondom Sint Nyk. Om deze reden was het parcours ook wat verlegd t.o.v. vorig jaar. Na de zwemtraining reed ik samen met Jos richting Sint Nyk. Even inschrijven, de startlocatie opzoeken en even warm lopen. Ik zag Johan lopen (vaste loopmaatje op de baan en haas tijdens mijn nieuwe PR op de 10km e.a. loopjes) en gaf hem aan dat ik wel weer wilde proberen om met 'm mee te lopen. Ik zag Lisette, Geke en Lenneke; allen triatleet/survival en prima loopsters. 't Is een training he? Maar ik loop het liefst zoveel mogelijk voorin. Lisette loop zeer sterk en van haar kan ik zeker niet winnen. Met Geke en Lenneke kan ik goed 'strijden'. We kunnen elkaar scherp houden.

Ik startte redelijk voorin. In zo'n massa is het toch altijd moeilijk te zien waar je loopt. En met de vele modder en plassen maakt het wel uit waar je loopt. Het ging prima. Hartslag stijgt naar 162 in de eerste kilometer. Ik vind Johan en pik bij 'm aan. Ik zie Lisette, Geke en Lenneke voor me. Besluit met Johan mee te gaan en ga Geke en Lenneke voorbij. Langs het open veld na zo'n 3.5km is dat wel erg gunstig. De eerste ronde van 5.3km kom ik door als 2de dame. Geen idee hoe het verschil met de dames achter me is. Wel houd ik Lisette in het zicht. dat geeft een goed gevoel. Johan moet ik in de tweede ronde loslaten. Loopt net wat sterker dan ik. Alleen ga ik verder.

Het lopen voelt goed, maar niet zo super als een week geleden. Hoeft ook niet.......ik ben tevreden zo. Na 9km wordt het tijd om even over de schouder te kijken. Ik voel m'n benen flink en loop al een tijdje op HR 172. Moet ik nog diep gaan om Geke en Lenneke voor te blijven of kan ik ; rustig uitlopen'. Mijn korte blik in de bocht ziet een rode schim. Dat moet Geke zijn. Zo'n 100-150m achter me. NIet verslappen dus, maar voldoende voorsprong om niet te hoeven versnellen. Ik hou m'n tempo en finish een ruime minuut achter Lisette in 48:29. Lenneke finisht als derde dame vlot gevolgd door Geke. Dat was weer pittig genoeg! Even uitlopen met Jos en in de auto vlot naar huis voor een verdiend bad. Lekkere sportieve ochtend en tijd voor herstel, want zondag staat er een 45km modder op de ATB op het programma.

Terugblik op bronzen jaar 2011; Vooruitblik 2012: geen berg is te hoog

2012-01-01T04:37:00.000-08:00

Terugblik op 2011

2011 was voor mij een fantastisch sportjaar. Maar wat zijn dan de ingredienten voor een goed sportjaar? Voorop staat het plezier voor mij. En plezier in de sport beleef ik o.a. wanneer ik met een ontspannen gevoel de sport kan bedrijven. Concreet houdt dit in dat ik de tijd moet hebben om te sporten. En die tijd die vond ik dit jaar. Balans hebben in de tijd die je kwijt bent aan je baan, de tijd die je met je gezin door wilt brengen en de tijd die je graag wilt sporten. Ik heb er dit jaar voor gekozen om gewoon eens de uren op mijn werk te draaien die ik behoor te maken; en dus geen overuren te draaien. Dat was een goede, want daar waar ik in het verleden nog regelmatig extra werkte, ging dit meestal ten kostte van mijn uren sport en/of rust. Met als gevolg dat ik onrustig werd en ik ook minder effectief op het werk was. Daardoor werden ook vaak trainingen niet ontspannen of volledig niet uitgevoerd en blijf je zowel in werk en sport constant spanningen houden. Beetje vicieus cirkeltje waar je dan in terecht komt. Maar dit jaar ging dat super. En ook de 'afstemming' met de tijd thuis en de tijd die aan sport werden besteed was goed. Soms is het natuurlijk rennen. Ten slotte vind ik het ook belangrijk dat de kids hun fijne sportmomenten hebben, wil ik tijd voor Theo en het gezin, wil ik mijn bijdrage leveren in maatschappelijke vrijwilligersprojecten en vind ik het fijn om tijd met familie of vrienden door te brengen.

Balans in gezin, werk (32 uur + 8 uur reistijd) en sport

Neem een gemiddelde maandag in het afgelopen half jaar. Wekkertje om 6:30, douchen en om 7 uur in de auto naar Groningen om de dag daar rond 8 uur te beginnen. Dagje met vergaderingen, colleges, mail etc. Rond 16:15 terug naar Oudeschoot. Thuis aangekomen is Jona om 16:45 al met vriendje uit het dorp vertrokken naar de voetbaltraining. Met Mart en Maud eet ik macaroni (die ik de zondagavond heb gemaakt). Ik breng Maud om 17:20 naar de acrogymnastiek en Mart vetrekt om 17:45 naar de voetbaltraining. Tijd voor mij om even rustig te zitten en/of wat kleine dingetjes te doen. Dan tas inpakken voor de zwem en looptraining. Ik vertrek 18:30 naar het zwembad bij Sportstad en Theo haalt, vanuit z'n werk, eerst Mart en Jona om 19:00 uit de training en vervolgens wordt Maud om 19:30 van acro gehaald. Ik heb de zwemtraining van 18:45-19:45 van AVHeerenveen/HZ&PC er dan bijna op zitten. Aansluitend van 20:00 tot 20:50 lekker lopen met aantal triatleten van AVHeerenveen. Om 21:00 weer thuis om de kids nog even een nachtzoen te geven met een dikke knuffel.

En nee, ik ben niet elke avond van huis om te trainen. Maandag en dinsdagavond ben ik van huis voor trainingen, de overige dagen in principe niet. De woensdag ben ik vrij van mijn werk in Groningen en gebruik ik 's morgens, als de kids op school zijn, voor duurtrainingen. Donderdag is 'rustdag' voor de sport en vrijdag doe ik 's morgens vroeg, als iedereen in huis nog slaapt een duurloopje. Sinds kort hebben we bij AVHeerenveen op zaterdag de mogelijkheid om al 'vroeg' te zwemmen. Dat 'vroeg' is in ons geval 8:00. Een super tijdstip zodat ik na een uurtje zwemmen, fijn de competitiewedstrijden van de kids kan beleven. Zondag(ochtend) is er fijn ruimte voor lange duur.

AVHeerenveen als stimulans en voor gezelligheid

En zo heb ik een heerlijk ritme in de week. Bevalt me goed en hoop ik zo door te zetten. De ontspanning blijft zo en het plezier ook. Maar het plezier is ook voor een groot deel te danken aan de gezellige groep tri-idioten en lopers van AVHeerenveen om me heen. Gelijkgestemden met passie voor verschillende duursporten. Ik vind dat we in de afgelopen jaren zo'n enorm plezierige groep hebben gekregen. Atleten om me heen die me inspireren en waarmee ik gezellige trainingen beleef. Wederzijdse interesse en respect voor wat een ieder doet in de sport en ook daarbuiten. Super hoor! De leuke ATB tochten die we gezamenlijk doen met nazit, het zwemmen in de Put zodra het buiten water dit toelaat, de vele berichten heen-en-weer. Zonder dit was de sport zeker minder leuk.

Dat maakte dit jaar tot een succes. Dat het succes grotendeels zat in het plezier dat ik beleefde, sluit niet uit dat er ook nog geweldige sportprestaties uit voortvloeiden. Natuurlijk een extra stimulans om nog wat harder te trainen;)

Prestaties 2011

Natuurlijk zijn er altijd een aantal prestaties die meer betekenis hebben dan andere. Voor mij was m'n meest bijzondere prestatie dan ook wel de 3de plek op het NK cross Triathlon. Daarbij maak ik me overigens geen illusies. Want ik besef ter dege dat afwezigheid van een aantal goede cross triatletes in 2011 ervoor zorgden dat ik het brons kon halen. Anderzijds, heb ik tijdens het NK wel een zeer goede wedstrijd gedraaid en wie er niet is kan ook niet winnen. Maar ook Ameland ging dit jaar heel erg super. Zowel het biken als opvolgend het lopen gingen zeer het goed. Zo goed zelfs dat ik nog ruim voor Marijke Zeekant (gewaardeerd veteraan), die tijdens het NK cross triathlon nog zilver behaalde, finishte. December was een goede afsluiter. Tijdens de Adventure Run liep ik het parcours sneller dan ik ooit tevoren had gedaan. En erg bijzonder vond ik het om tijdens de oliebollenlooop op oudejaarsdag mijn PR op de 10km (uit 2005) met 46 seconden aan kon scherpen.

Vooral in het ATB-en ben ik gegroeid. Wat dat betreft was Kellerwald ook wel een bijzondere en nieuwe ervaring voor me. Ik hoop komend jaar nog verder te groeien in het biken. Maar dat moet gaan lukken met de plannen voor 2012.

Vooruitblik 2012: Geen berg is te hoog

Met het slagen van de inschrijving voor de TransAlp 2012 is het doel voor 2012 gezet. Samen met Marco Douma ga ik in juli de TransAlp op de ATB rijden. Daar kijk ik enorm naar uit. Grenzen zijn er tenslotte om te verleggen en een berg is nooit te hoog om te beklimmen. Met een zelfde instelling, een eerdere ervaring, een sterk lichaam en een flinke dosis enthousiasme weet ik dat Marco een geweldige partner is om deze bijzondere wedstrijd te gaan volbrengen. Met sponsoring van On Tour Tweewielers gaan we 8 dagen door de Alpen biken. De grove lijnen voor het schema liggen klaar. Sterker nog, de eerste weken zijn al concreet ingevuld en uitgevoerd. Met een 3-daagse in Kellerwald, een lang weekend Limburg en mogelijk nog een weekend Ardennen moeten de puntjes op de i worden gezet. Daartussen liggen vele kilometers ATB-en inclusief mooie (lange)tochten en een aantal wedstrijden. De nadruk zal op het fietsen liggen, maar daarmee laat ik het triathlonseizoen niet verloren gaan. Ik heb de nodige du- en triathlons ingepland. Wel vind ik het heel spijtig dat ik het EK cross triathlon dat dit jaar in Nederland plaatsvindt, moet laten schieten. Maar de Tri-Ambla en het NK cross triathlon in Vlaardingen staan wel op mijn agenda. Helemaal klaar voor 2012!!!!

Afsluiten in style: PR op oudjaarsdag

2012-01-01T01:37:00.000-08:00

Vorig jaar voor het eerst meegelopen met de oliebollenloop op Oudjaarsdag in Gorredijk. Was toen een zeer gezellig lokaal loopje met toen nog sneeuw op het parcours. Dit jaar was door juist gebruik van de social media en de gunst van een loop op de zaterdag het deelnemersaantal meer dan verdrievoudigd. Ruim 600 lopers deden 31 januari 2011 mee aan de Oliebollenloop.

Lekker hoor, om op Oudjaarsdag je nog even flink in het zweet te jagen voordat al dat ongezonde voedsel naar binnen wordt gewerkt; kunnen er 3 extra oliebollen naar binnen zullen we dan maar zeggen. Ik was mooi op tijd aanwezig bij Sportcentrum Kortezwaag voor de inschrijving. Dit keer niet in de kantine (want dat zou niet passen)maar in de sporthal. Organisatie netjes voor elkaar en her en der even wat kletsen met bekenden van AVHeerenveen. Tijdens het inlopen kwam ik clubgenootjes Johan en Hendrik tegen. Hendrik wilde, na een periode van blessure, 43 minuten op de 10km lopen. Johan zou hem hazen. Het leek mij een mooie richttijd gezien ik vorig jaar 43:40 had gelopen en ik toch zeker sneller dan vorig jaar wilde zijn. Ik besloot ook aan te sluiten.

Na het warmlopen gingen we de sporthal weer in van waaruit ook de start zou zijn. Het klokje tikte vrolijk door en voordat we het wisten was het bijna 14:10 (starttijd) en was de start van de 10km. We bleken met z'n drieeen echt helemaal achteraan te staan in de rij. Dat gebeurt mij nooit. Ik overwoog om via een omweg, nog voor de start, mij vooraan in het startvak te verschalken, maar dacht tegelijkertijd: "nee, lekker lopen met Johan en Hendrik; Bovendien is het maar een recreatieloopje, dus niet te fanatiek". Na het startschot duurde het 40 seconden voordat we over de mat voor tijdsregistratie liepen. Vanaf toen werd het een inhaalrace. En dat voelde mentaal helemaal niet verkeerd. We liepen zonder al teveel hinder de eerste kilometer in 4:10. Dat ging dus lekker en voelde heel goed aan de benen. Tempo lag boven het schema, maar ik weet dat Johan zeer stabiel kan lopen. Ook de tweede kilometer werkten we in hetzelfde tempo af. De sliert met lopers werd al wat dunner en dat betekende ook prettiger lopen. Ik verbaasde me over mijn hartslag die rond de 162 lag terwijl we toch goed tempo hadden. De vrijdag ervoor was een rustdag geweest, mijn benen voelden goed en ik had geen rare kwaaltjes, dus waarschijnlijk ging het gewoon zo goed. Na kilometer 3 ging de hartslag heel gestaag iets omhoog maar vroeg ik me toch af of ik niet teveel inhield. Tenslotte liep ik 2 weken ervoor de Adventure Run (21.1km) met een gemiddelde hartslag van 171. Ik vertrouwde op Johan (62 jaar) zijn ervaring en wilde i.i.g. de 7km dit tempo zo houden. Nog steeds haalden we de een na de andere loper in. Dit voelde echt gewoon veel te goed. Na zo'n 7.5km besloot Hendrik iets te versnellen. Hoewel mijn benen goed voelden, besloot ik bij Johan te blijven. Helaas mistte ik een paar kilometerbordjes langs de weg waardoor ik niet exact kon zien op welk schema ik liep. En toen was daar opeens het bordje met de laatste kilometer. Ik keek op m'n horloge en zag 37:57. Jemig!!! Als ik die laatste kilometer nu nog in 4 minuten kon lopen, dan had ik mijn tijd van vorig jaar (43:40) zeker ruim verbeterd. Maar nog specialer: dan zou ik mijn PR (42:45) dat nog dateert uit 2005 Nikehilversumcityrun gaan verbeteren.

Goh, dat gaf ineens een heel ander gevoel bij deze loop. Het lopen ging heel goed, maar het is off season en ik heb dus veel basiswerk gedaan de laatste tijd en niet specifiek hier naartoe getraind. En dan opeens ligt er de kans om je PR te verbeteren. Zo, als ik dit eerder had geweten.......Maar wat maakt het uit. Ik zei Johan dat ik de laatste kilometer nog iets ging versnellen omdat ik m'n PR aan diggelen ging slaan en een nieuwe tijd ging zetten. Hij liet me gaan, maar kreeg binnen 100m ineens ook een energieboost. Hij trok me nog even mee en liep zelfs nog 4 seconden op me uit. Ik finishte in 41:59!!! Wauw. Helemaal te gek. Super blij mee. Wie verwacht dat nu op een Oudejaarsdag? Ik zit gewoon in mijn basisperiode; Ik had deze week al 8 uren gelopen en gefietst. Waar kwam ineens dit PR vandaan wat al 6.5 jaar stond? Belachelijk. Maar o zo fijn. Een geweldige afsluiting van het jaar. En hoewel ik vorig jaar de Oliebollenloop won in 43:40, was mijn 41:59 nu 'slechts' goed voor een 3de plek. Maar ik ben met deze prestatie natuurlijk veel blijer dan vorig jaar. Hopen deze lijn in 2012 voort te zetten. Aan iedere lezer dezelfde succeservaringen voor 2012 toegewenst!!!

Ik wil de organisatie van de Oliebollenloop enorm bedanken voor het gezellige event en bovenal complimenteren met aanpak en de groei van het event. Well done! Tot volgend jaar.

(foto's volgen)

PR op Adventure parcours!

2011-12-21T11:40:00.000-08:00

Een keer per jaar loop ik een halve marathon. En die loop ik altijd op Ameland. Helaas werd vorig jaar de halve marathon omgezet tot een 10km vanwege ijsplaten op de weg waardoor veiligheid niet gewaarborgd kon worden. Dat betekende dat het alweer 2 jaar geleden was dat ik een halve liep. Ik liep toen naar een eerste plek bij de recreanten in 1:38:45. Nu startte ik in de wedstrijdserie en wilde, ondanks mijn 'out-of-season' mijn PR (op dit parcours) wel verbreken. Ik had geluk, want ik kon daarvoor gebruik maken van een persoonlijke haas in de persoon van Mark Groeneweg.

Op de vrijdag voor de Adventure naar Ameland vetrokken. Jona (mijn jongste zoon) bedacht de dag ervoor nog dat ie de kidsrun wel wilde rennen omdat zijn meester ook meedeed aan de Adventure. Daarom gingen we gezellig met z'n tweetjes. Jona liep een super tijd op de 2km van 9:27.

Om 13:45 was het de beurt aan zo'n 1000 atleten om de 21.1km te rennen. Na een aantal buien in de ochtend, troffen we het met droog weer. Wel stond er een stevige wind die het op de laatste 8km nog wel eens moeilijk kon maken. Maar het betekende wel dat we op het strand de wind schuin in de rug zouden hebben. Voor de start had ik afgesproken met Mark Groeneweg. Mark had aangeboden mij te hazen. Omdat hij zelf een een blessure had en toch niet voluit kon gaan, had hij op deze manier toch een doel. En dat doel was om mij naar een goede eindtijd te pacen. Het startschot klonk en ik was goed weg. De van Heeckerenstraat door vol met publiek is een enorme boost om het bos in te gaan. Het bos is pittig; komt binnen een paar honderd meter. En als je onbeheerst loopt dan kun je direct flink verzuren. Gelukkig hield Mark een mooi tempo en zette gelukkig niet extra aan bij alle klimmetjes die we tegenkwamen.

De eertste 3 kilometer ging exact op tempo van het schema. Tijd om het strand op te gaan. Windje mee en mooi in één pas met Mark. Mijn benen voelden goed en ik had een prima gevoel over de komende kilometers. Voorbij de opgang Nes gauw een kopje thee (wat fijn de luxe van een haas die zelfs m'n drinken aanpakt en aangeeft;)). Vanaf Nes werd ook het strand serieus zwaarder. Het zand was zacht en je zakte relatief diep in het zand weg. Het bleef fijn gaan. Bij paal 17 het strand af. In mijn achterhoofd de strandopogang van Noordwijk (6 weken geleden); Nou, daar was dit een eitje bij. Maar nadat het strand via de mulle zandopgang wordt verlaten komt er direct de Bure Blinkert die moet worden bestegen. Mark hield fijn tempo; hield mij goed uit de wind die op dit stuk van het parcours z'n parten begon te spelen. Op naar het Oostbos voor thee en sportdrank.

Van het Oostbos via Klein Vaarwater richting de Kooi. Wetende dat de zware kilometers langs de dijk door de Miede tegen de wind in nog moeten komen. Maar ik voelde geen heftige vermoeidheid in mijn benen. Het voelde goed al wist ik dat een streeftijd van 1:35 niet meer haalbaar zou zijn. Ik liep fijn uit de wind achter Mark. Wat een luxe situatie! De laatste 3 kilometer kwamen in zicht. Een versnelling zat er niet in, maar consolideren was prima. De laatste drankpost in het Centrum van Buren. De geluiden uit de luidsprekers in het centrum van Nes waren al hoorbaar. Kilometers aftellen. De laatste paar honderd meters nog iets aanzetten; het laatste stukje energie eruit knallen. Ik finishte in 1:36:46. Een prima tijd en 5de dame V35+ binnen een minuut! van nummer 3. Close. Maar een voldaan gevoel over mijn prestatie.

Respect voor Johan Noorderbrug, mijn loopmaatje, die wederom het goud bij de H60+ in de wacht sleepte in een tijd van 1:33:06 en voor Marco, mijn TransAlp maat, die gewoon ruim 20 minuten van z'n PR afhapte en finishte in 1:28:39. Verder respect voor alle andere lopers, speciaal de leden van AVHeerenveen. Maar grote dank, respect en waardering voor wederom een zeer strak en goed georganiseerd evenement van de Stichting Sportpromotie Ameland. Tot volgend jaar!

Dank aan Anja Bouwer voor de fotografie!

TransAlp 2012

2011-12-11T12:31:00.001-08:00

Bijna tijd om mijn terugblik op mijn "bronzen jaar" 2011 te schrijven. Terug blikken en vooruit blikken valt nagenoeg samen. De plannen voor 2012 zijn concreet. Een hoofddoel: De TransAlp 2012. Door Marco mooi beschreven:

Inschrijving Craft Bike Transalp 2012

Na de Craft Bike TransAlp 2010, die ik samen met Paco v.d. Reijden reed, tegelijkertijd met Audrey en Cathelijne Middendorp wist ik: “Dit was niet de laatste keer”. Zo’n evenement is mij op het lijf geschreven. 8 dagen lang bikemarathons rijden, 8 zware etappes door in totaal 4 landen over de Alpen.

Ameland, maart 2011. Ik had net de proloog gereden van MTB Ameland. Ik was erg blij met mijn 10^e plek bij de Heren. Silvia Brouwer reed bij de dames zelfs naar goud in de duinen van Hollum. Die avond zat ik in ons hotel met Anna. Ze kwam met een geweldig idee: “Waarom rijd je de Transalp niet eens met Silvia in een Mixed Team?”. Dat ik de Transalp nogmaals wou rijden wist ik al. Maar aan een Mixed Team had ik tot toen nog niet gedacht. De volgende dag was de MTB Ameland Bikemarathon en had ik 60 kilometer lang de tijd om het Silvia te vragen. Ik geloof dat ik het op het strand deed met wind tegen. Silvia wilde erg graag eens de Transalp rijden. Uiteraard moest ze erover nadenken want ik overviel haar wel wat met mijn voorstel. Dus het werd in huiselijke kring overlegd. Na het groene licht begon het lange wachten naar de inschrijvingsdatum…

11 december 2011. Vele malen zijn er vele scenario’s door mijn hoofd geschoten. Er is echter maar 1 scenario waar ik vrede mee kan hebben en datzelfde geldt voor Silvia. Dat is het scenario dat we de mail van Plan B, het bedrijf die de online registration verzorgt voor de Transalp, krijgen met het bevrijdende nieuws dat we ingeschreven staan. Ik heb net als 2 jaar geleden Anna achter de knoppen, terwijl in Oudeschoot mijn oude TA-teammate Paco assistentie en ondersteuning verleent aan Silvia. Even voor 16:00 uur kunnen we inloggen. Dan kan het ratelende typen beginnen. In het geval van Anna en mij gaat het niet helemaal vlekkeloos maar binnen 4 minuten hebben we toch de registratie de deur uit. In Oudeschoot hebben Silvia en Paco echter 1 minuut en 8 seconden minder nodig. Bijna onmiddellijk krijgen we de vreugdevolle mail in de inbox:

herewith we confirm your participation at the CRAFT BIKE TRANSALP powered by NISSAN from July, 14th till 21st 2012. We are glad to welcome you in the registration center in Oberammergau!

We received your registration on 11.12.11 at 16:02:25.

Please find enclosed the registration form as a printable PDF file!

The registration in Oberammergau is open:

Friday, 13rd of July 2012, 9.00 a.m. - 9.00 p.m.
Saturday, 14th of July 2012, 8.00 a.m. - 10.00 a.m.

…En een schat aan informatie. Mission Completed! De champagne staat al klaar in Oudeschoot dus onmiddellijk geproost aldaar.

Team OnTour is één van de 550 teams die de Craft Bike Transalp 2012 gaan rijden. In de categorie Mixed Teams, die bestaan uit een vrouwtje en een mannetje. Doelen hebben we al gesteld maar spreken we later pas uit, immers wij weten niet wie onze tegenstanders in onze categorie zullen zijn.

Onze deelname wordt mogelijk gemaakt door OnTour tweewielers in Gorredijk, onze dank daarvoor!

Marco

Tweede dame in modder cross Mildam

2011-12-03T09:59:00.001-08:00

Het was alweer de derde cross op rij in de reeks van 6 crossen van AVHeerenveen. Omdat ik meestal op de zaterdagochtend op het voetbalveld sta met een van m'n jongens, moest ik voorgaande crossen verstek laten gaan. Vanwege flinke regenbuien waren zaterdag 3 december de voetbalvelden te nat om op te spelen. Dat gaf mij de mogelijkheid om weer eens deel te nemen aan een crossloop. En ook nog een van de leukere in de reeks: Mildam.

Na de zwemtraining van 8:00-9:00 was er alle tijd om thuis even bij te komen onder het genot van een kop thee, vergezeld door Marco. Even omkleden en om 10:15 richting Mildam. De regen nodigde niet direct enorm uit om te lopen. Anderzijds was het wel echt crossweer. Vorig jaar hadden we nog een besneeuwde, vaak gladde ondergrond met de Mildamcross, nu zou het héél veel modder worden. Er komt dan zo'n moment dat je vanuit de kantine de regen in moet stappen om warm te lopen. Maar dat was eigenlijk niet onaangenaam. Ik had wel zin en mijn benen ook wel (na 6 trainingen deze week). De grote opkomst verbaasde me nog, gezien het slechte weer.

Om 11:00 het startschot. Even 2 straatjes door in Mildam en vervolgens de bossen in. Eerste stuk was goed te doen. Bij de dames ging Lizette voorop gevolgd door Lenneke en ik. Wat er achter ons liep, heb ik niet op gelet. Het was even stuivertje wisselen tussen Lenneke en mij de eerste 2 km, maar ik besloot al snel het spoor van Lenneke's vader (Jan v.d. Heide) te kiezen. De HR zat rond 168, de ademhaling voelde goed en de benen deden het prima. Al snel werd het echt drassig en was het uitkijken in de bochten. De drassige ondergrond maakte plaats voor ware modderpoelen en vele plassen. Lekker door de bagger en zorgen dat de voeten goed contact houden met de grond. Vooral niet te veel kracht zetten, want dat zorgt voor uitglijden. Ik hield mezelf prima staande en voelde me erg goed. De kilometers vlogen voorbij en met het oog op de finish binnen anderhalve kilometer kon ik nog minimaal versnellen. Geen idee hoe dicht de volgende dame achter me zat, maar ik wilde de tweede positie erg graag vasthouden. Dus dat deed ik en volbracht de 10km cross/modder in 45:40. Prima tevreden en goed in lijn voor de Adventure over 2 weken.

Omdat er een duurloop van 1:35 in mijn schema gepland stond, besloot ik na de cross direct om te draaien en met een extra lusje van 8km naar huis toe te lopen. Heerlijk op HR 135 uitblazen van de intensieve cross. Dat was een aangename sportieve ochtend die ik het liefst wekelijks zou beleven.

Over 2 weken de Adventure Run op Ameland (21.1km). Maar nog veel spannender vind ik de inschrijving voor de TransAlp volgende week zondag 11 december. Duimen dat het gaat lukken;)

Derde dame RBR Noordwijk

2011-11-06T13:05:00.001-08:00

Tja, fouten maken leidt niet altijd tot slechtere resultaten. Dat bleek al eerder dit jaar toen ik voor de Tri-Ambla m'n wetsuit vergat en nu wederom in Noordwijk. Ik geef de schuld aan onze katten;) Het was vroeg opstaan zondag 6 november. Om 9:15 zou de start van de cross duathlon in Noordwijk zijn. Ik wilde er om 8:30 zijn en dus betekende dat om 6:30 vertrekken uit Oudeschoot. Wekkertje om 5:45 (vroeg hoor op een zondag). Ik verliet m'n huis netjes om 6:30. Om de overige gezinsleden in huis lekker te laten slapen, mocht ik onze katten niet in huis laten. Maar toen ik met mijn tassen het huis verliet, glipten ze toch naar binnen. Tassen buiten neerzetten en de katten weer het huis uitjagen. Deur dicht, tassen pakken en richting Joure om Marco op te halen. Heel zielig bleef daar het tasje met mijn fietsschoenen buiten in het donker liggen.

De lange rit naar het Zuidwesten van het land verliep vlot en gezellig. Mooi op tijd kwamen we aan in de gezellige kustplaats Noordwijk. Daar ontdekte ik pas dat m'n fietsschoenen niet mee waren. Ik herinnerde me ook direct dat Marianne dit jaar ook NK was geworden in Den Haag terwijl ze haar fietsschoenen was vergeten. Sterker nog: vandaag had ze er zelfs bewust voor gekozen om ook te fietsen met haar loopschoenen omdat dat voordeliger zou zijn met het vele loopwerk met de fiets door de mulle stukken van het parcours. Ik voelde me direct gesterkt.

Om 9:15 het startschot. Bedoeling was 2x3.5km lopen, 4x4km ATB en dan nog 1x3.5km. In 2004 en 2005 had ik deze wedstrijd eerder gedaan. Ik herinnerde me de strandopgang van het loopprcours. Hell! Die moest vandaag ook 3x worden bedwongen. Ik startte in pittig tempo. Benen voelden goed, maar moest wel de ademhaling onder controle krijgen. De eerste keer het strand 'af klimmen' leverde een HR van 175 op. Jo, pittig. Iets te pittig. Het loopparcours was wat anders dan de eerdere edities die ik had meegemaakt. Pittiger. Prima. Tweede ronde iets gas terug. Maar de klim door het mulle zand leverde wel weer even een HR van 172. Als 4de dame, zo'n 45 sec achter dame 3 (Ingrid), wisselde ik en startte aan het biken.

Snelle wissel natuurlijk! Joehoe. En zo kon ik direct mijn achterstand op Ingrid verkleinen. Marianne en Judy die op positie 1 en 2 liepen, zouden zeker een maat teveel zijn. Op het eerste rechte, verharde stuk merkte ik direct hoe zacht ik m'n banden waren doordat ze in de bocht een onstabiel gaven. Ik kon tevens niet zorgen voor een maximale krachtoverdracht op de pedalen. Dus dit stuk was gewoon mijn drink en herstelmoment. Eenmaal in de duinen ervoer ik mijn kracht. Ik haalde een aantal atleten in die lopend met de ATB aan de hand door het mulle zand ploeterden terwijl ik al fietsend een vrolijke tred hield. Op het strand merkte ik de juiste druk in de banden en maakte ook daar mijn winst. Iedere ronde werd zwaarder door het opkomende water. Hierdoor moest er steeds meer door het mulle zand geploegd worden. Zwaarder, maar alleen maar in mijn voordeel. De benen voelden goed en mijn HR zat prima.

Na de laatste fietsronde had ik vanzelfsprekend weer een vlotte wissel. Bovendien had ik voldoende voorsprong op Ingrid opgebouwd, die nog wel een schoenwissel moest doen, waardoor ik redelijk behouden kon lopen. Toch was de laatste ronde weer zeer pittig doordat er niet meer over de verharde vloedlijn kon worden gelopen. Poeh, nog eenmaal de steile klim, door het mulle zand het strand af. En dan nog 2km over glooiende duinen waarbij de toppen toch echt wat pittiger zijn dan op Ameland;) Ik finishte als 3de dame in 1:49:51, ruim 6 minuten achter de nummers 1 en 2 (respectievelijk Judy en Marianne). Heerlijke wedstrijd. Marco had eveneens een goed wedstrijd gedraaid met een finishtijd van 1:40. Dus de warme choco met slagroom was welverdiend. En de wedstrijd zonder fietsschoenen was geslaagd. Foutje met goed resultaat;)

Dank aan de organisatie en vrijwilligers voor de mooie wedstrijd. Het was weer heftig;)
Jeroen Tibbe en A. Verveer bedankt voor de fotografie!

Zilver D23+ (5de dame (OA)) tijdens grandioze jubileumeditie Tri-Ambla

2011-09-18T12:07:00.000-07:00

Grootser dan alle voorgaande jaren was dit jaar de jubileumeditie van de Tri-Ambla. Met 37 deelnemers tijdens de try-out in 2002 is het immer strak georganiseerde evenement uitgegroeid tot op één het grootste triathlonevenement van Nederland, met dit jaar 850 deelnemers. Met 14 triatleten van AVHeerenveen (John en Wilma konden helaas niet deelnemen) hadden we dan ook een mooi aandeel in deze startlijst.

Omdat het aantal deelnemende triatleten van AVHeerenveen aan de Tri-Ambla met het jaar stijgt, hadden we dit jaar gezellig de kampeerboerderij De Uuthof in Buren afgehuurd. Zo konden familieleden gezellig mee om te genieten van een heerlijk sportief weekend.

Vrijdagmiddag parcours verkennen met de AVHeerenveen atleten die vroeg op de middag het bootje al namen. Een schitterende zonnige middag op een hemels parcours door duinen, bos, veel strand en zand. Het parcours lag er geweldig bij. Bandenkeuze Super Moto werd niet aangepast. Onderwijl was een team van vrijwilligers van Tri-Ambla de laatste puntjes op de i aan 't zettend voor de opbouw van het Parc Fermee.

Na een vlotte inschrijving doorfietsen naar de jubileumbijeenkomst "10 jaar Tri-Ambla". In de strandtent (het kan niet gepaster) werd door een grote variatie in sprekers het verleden, heden en de toekomst van de Tri-Ambla gepresenteerd. Waar een klein eiland groot in kan zijn.

Wedstrijddag

Ontwaken en gezamelijk met ons inspirerende, sportieve gezelschap ontbijten. Tassen klaarmaken om richting het Parc Fermee in Nes te vertrekken. Tref ik tot mijn grote schrik mijn wetsuit niet in mijn tas. Alarmbellen rinkelen in mijn hoofd. Ojee. Hoe suf is het dat ik dit kon vergeten? Zoals mogelijk meerdere triatleten zullen herkennen, droom ik wel eens over dit soort voorvallen. In het Parc Fermee komen waar je fiets niet staat; of dat je je loopschoenen bent vergeten en op je fietsschoenen moet gaan lopen; maar ook willen hardlopen maar je benen 'doen het niet'. Nu was het geen droom, maar werkelijkheid. Nog nooit gebeurd in de 8 jaar dat ik nu aan triathlons deelneem. Maar geen paniek, want ik zie snel de mogelijkheden tot het regelen van de wetsuit van Diana. Adrenalinepeil toch iets gestegen. Vaker in haar wetsuit gezwommen en dat gaat dus helemaal goedkomen.

Bij het arriveren in Parc Fermee 2, waar de loopschoenen kunnen worden geplaats, vallen er wat schamelijke druppels regen uit de lucht. Niets om je druk over te maken. Doorfietsen naar Parc Fermee 1 op de dijk. Het weer ziet er aantrekkelijk uit, maar de wind neemt merkbaar in kracht toe. Heb het heftiger meegemaakt, so no worry. De gedachte aan de watertemperatuur van amper 14 graden maakt me wel wat rillerig. Dus lekker op tijd dat wetsuit aan. De tijd tikt door en met vele praatjes met collegatriatleten, vliegt de tijd voorbij en is het tijd om langzaam richting de Waddenzee te lopen. Tenen erin. Ja, koud. Maar dit voorjaar en zomer (in hoeverre je mag spreken over zomer) veel in het buitenwater gezwommen en dan went het steeds meer. Tot de knieen in het water vind ik meer dan voldoende. Even m'n armen zwaaien en dan is het wel OK om aan te sluiten in de rij voor de start.

Om 12:45 worden we weggeschoten met een oorverdovend startschot. Aan de bak. Met mij starten, Marco, Marcel, Samme en Jan in de Open Amelander Kampioenschappen (OAK). De kou zorgt voor een kort schrikmoment, maar door de adrenaline ben ik er amper bewust van. Het eerste stuk zuidwaarts gaat prima. Wederom, prima positie en weinig last van medezwemmers. Bij het ronden van de eerste paal zwemmen we oostwaarts en moet ik aan de bak in de golven. Ik zwem ontspannen. het gaat echt lekker en voordat ik het weet heb ik de twee gele boeien gerond en kan ik terug richting de haven om de eerste 1000m af te tikken. Uit het water een joelende menigte. De aanmoedigen geven een extra dimensie; zwepen me op en ik ren het water weer in voor een tweede ronde. Een lus van 500m. Het is even schakelen in de ademhaling. Maar de armen voelen sterk en ik kan met een ontspannen slag doorzwemmen. Tegelijk met Jan en Henk kom ik het water uit en is het rennen richting Parc Fermee. Ik pak een minuutje op de zwemtijd van vorig jaar. Handjes even in de lucht als dank voor alle persoonlijke aanmoedigen. Super. Al rennend de bovenkant van m'n pak naar beneden trekken zoals gewoonlijk. In het PF rol ik het pak vanaf de taille naar beneden, ga ik op mijn pak staan om mijn benen eruit te trekken, maar voel ik op hetzelfde moment dat ik het pak niet uit krijg. Dus iets minder vlotte wissel, maar geen minuten verspeeld.

Start ATB-en. Zin in. In Kijkduin ging mijn fietsen super. In de winter meer dan anders op de ATB gezeten, maar dat kan ik van de zomer dan weer niet zeggen. Maar vertrouwen had ik wel. Ik heb Jan en Henk vlak voor me. Ik beslis direct om niet bij hen aan te haken maar eigen tempo te houden. Toch houd ik ze vlak voor me in het vizier. Fijn. Ik ga de miede door, steek de weg over en rij langs de kerkeduinen. Steeds het goede spoor. Dit gaat goed. Via de Vleijen langs het Parc Fermee waar een kleine schaar supporters zich langs de dranghekken heeft verzameld. Via de Vleijen het bos in. Lekker over de paardepaden. Die zijn goed berijdbaar. Via het bos naar het strand. Daar zit een mulle afdaling. Tijdens de Tri-Ambla clinic in augustus is er o.l.v. Johan Neevel flink geoefend op dit soort afdalingen. Voor me stappen al boven aan de duin ateleten af. Ik ga 'm fietsend nemen. Ik kies een spoor aan de buitenkant om niet in botsing te komen met Jan en Henk. Doordat ik fietsend en zij lopend de afdeling nemen, passeer ik hen. Die winst is niet van lange duur. Jan gaat me voorbij op het strand en ik haak even aan. Anderhalve km strand wat goed berijdbaar is en dan terug het strand af. Zo ver mogelijk doorfietsen door het mulle zand. Wederom het goede stuk strand gekozen en ik rijd totaan de duinen. Daarna de ATB duwend naar boven brengen. Dit zijn de pittige momenten. Even in het rood en daarna weer herstellen. Ik mag het bos weer in. Fijne snipperpaden met korte klimmetjes en mooie bochten geven het gevoel alsof je in de achtbaan zit. Roetsj. Het gaat heerlijk. Bij het oversteken van het Westerpad ga ik de duinen in richting Ballum. Ik zie Jan en Henk nog voor me, maar schakel even verkeerd waardoor m'n ketting kort blijft hangen. Het gat is gemaakt met de heren voor me en het is prima zo. Ik fiets de duinen in m'n eentje door en passeer nog 2 atleten. Even voorbij Ballum zie ik lange bruine vlechten. Een voor mij onbekende dame wordt mijn rode doek. Maar het kost me moeite om naar haar toe te fietsen. Heel langzaam wordt de afstand kleiner. De rode doek zorgt ervoor dat ik niet inzak en goed de kracht op m'n pedalen hou. Eindelijk pak ik haar. En "Haar" is de Duitse Birgit. Nadat ik ook al Brenda Schuurkamp en Marijke Zeekant was gepasseerd, nam ik de 4de positie over bij de dames. Bijzonder. Met volle vaart de duinen door en het strand weer op. Ervaren hoe het zand is. Het strand gaat prima. Ik heb een gezellige ontmoeting met pap die de M afstand doet. We fietsen gezamenlijk een stukje op. Het publiek in Nes komt dichterbij en dichterbij. Een enthousiast applaus en veel support zorgen weer voor een stijging in mijn adrenalinepeil. Moment van flow. Nog een kleine 2km en dan het strand weer af. Ik rijd samen met Marijke Zeekant. De betere loper van ons twee, weet ik. Als ik verschil wil maken dan moet ik dat in de laatste kilometers van het fietsparcours doen. Ik kies het juiste spoor naar de duinen door het mulle zand. Bij de steile klim omhoog neem ik m'n ATB op de schouder en pak op dit stuk in no time 6-8 atleten. Ik zie Marcel voor me het paardenpad ingaan. Nieuwe rode doek denk ik. En daar waar hij even van de ATB moet afstappen, fiets ik hem voorbij. Birgit, die op het strand in mijn wiel was blijven hangen is mij weer voorbij gegaan. We fietsen een gelijk tempo. Laatste stukje richting PF.

En dan de opmaak voor het lopen. Twee rondes van 6km. Ik start als 5de dame aan dit onderdeel en zie Birgit zo'n halve minuut voor me vertrekken. Zij loopt in zo'n ongelooflijk hoog tempo dat ik haar al gauw uit het oog verlies en weet dat het aan mij is om de 5de plek vast te houden. Ontspannen lopen met een hoge pasfrequentie, hou ik mezelf voor. En dat deed ik. Mijn benen voelden ontspannen en sterk. Meer dan voldoende energie. Heel soepel ging ik de eerste ronde door. Via het Parc Fermee startend aan de tweede en tevens laatste ronde. Inmiddels is het Parc Fermee bij de finish volgestroomd met toeschouwers. Heerlijk. Er heerst energie en enthousiasme. Dat voel je direct. Ik krijg zoveel power en kan nagenoeg een gelijke tred behouden bij de start van m'n tweede ronde. De 3 pittige klimmen per ronde kan ik langzaamaan afvinken. In de bochten kijken hoe de concurrentie achter me ligt. Maar ik zie dat ik niet hoef te vrezen voor mijn positie. Klaar voor de finish. Klaar voor hét moment van de wedstrijd dat rillingen geeft over mijn lijf van top tot teen. "Mijn Tri-Ambla moment": onbeschrijflijk!! Thuiskomen voelt goed. Het was het weer meer dan waard! Wat een organisatie; wat een enthousiasme! Organisatie en vrijwilligers bedankt en tot volgend jaar. Hopenlijk met een nog grotere AVHeerenveen delegatie. Wij hebben genoten. Bijzonder dank aan Anja Brouwer voor de fantastische beelden.

Fries Kampioen (achter de Groningers)

2011-09-04T12:41:00.000-07:00

De voorboden voor de wedstrijd waren niet echt om vertrouwen te geven. Gedurende 4 dagen aaneen voor de wedstrijddag van de Triathlon Drachten had ik erg last van diarree (smakelijk, maar daar deinzen sporters niet voor terug toch). Ik twijfelde of ik daardoor niet te slap zou zijn. Verder was mijn eigen wetsuit na reparatie nog steeds niet teruggestuurd zoals afgesproken met Dufare #fail. Maar mocht ik de wetsuit van Samme lenen. En als je dan vlak na vertrek vanaf huis goed en wel op de snelweg rijdt en je hoort ineens "pssssssssssssssssssssssssssst" band lek........??? Maar Marcel had de oplossing. Waar ben je zonder clubgenoten;)

Om 11:30 stonden Marco en Marcel voor de deur zodat we met z'n drieen naar Drachten konden poolen. Marcel pompte mijn banden nog even stevig op omdat ik vanwege gekneusde hand/pols niet veel kracht kon zetten en ik gister net even een nieuw binnenbandje om had geplaatst. Vrrrroemmmm, weg in de auto in de regen op weg naar hopelijk een droge start triathlon Drachten tevens Fries Kampioenschap. Nouja, daar ging m'n band dus. Omdraaien? Nee, Marco en Marcel hadden allebei nog wel een reserve mee en Marcel had tevens een fietspomp. In Drachten wisselde Marcel even vakkundig mijn band en gaf mij hiervoor zijn eigen reserveband. Had ie er zelf niet meer een. Maakte niet uit, want als het mis zou gaan was dat zo bedoeld. Ok.......

Klaarmaken voor de start. Dat gaat met name gepaard met veel praatjes en begroetingen van mensen uit het tri-wereldje. Vandaag was het niet anders. En daarom gezellig. De lucht klaarde op en dus klaar voor een droge start. Bedoeling: 4 rondjes á 375m zwemmen, 4 rondjes á 10km fietsen en 4 rondjes á 2.5km lopen (was zeker korter;)).

Op een op andere wijze heb ik het dit jaar nog steeds getroffen met de start. Goede positie en goed weg. We moesten links rondden en dat was in mijn voordeel gezien ik links adem. Ik vond niet echt iemand om bij in de voeten te zwemmen, maar er was er wel iemand die ik regelmatig aan mijn voeten voelde 'knagen'. Pas in de laatste ronde 'vond ik een stel voeten' die mij mooi de laatste ronde door trokken. Ging lekker en na zo'n 24:30 kwam ik het water uit. Aangezien ik in een wetsuit van Samme zwom (met grote dank) was ik erop gefocust dat ik de rits exact tegengesteld open moest trekken i.v.t. mijn eigen wetsuit. Rits van onder naar boven. Ja, ik kon nog helder denken.

Ik had een voldoende vlotte wissel en begon aan mijn 4 rondjes fietsen. Door de regen was de weg erg glad. Bij het aanrijden van de rotonde stonden vrijwilligers al druk te gebaren dat de snelheid moest worden gereduceerd. Tja, iets vaart minderen. Hoe glad kan het zijn? Nou, erg glad. Ik verloor de grip met m'n achterwiel en voelde 'm wegglijden. Ik corrigeerde, maar reed daardoor recht op de stoeprand af. Kon niet anders dan de remmen inknijpen en het asfalt kussen. De schade viel mee. Kleine schrammetjes en bloeduitstortinkjes op heup, rug en schouder. Iets minder was (is) dat ik mijn hand/pols, die ik 3 weken geleden kneusde tijdens ATB-rit maar waar ik nog altijd veel last van heb, weer een flinke optater had gegeven. Gauw op de fiets; ketting eraf; ketting erop en rijden weer. Ik was overigens niet de enige die omging op deze rotonde. Er volgden er velen waaronder Marco, die er iets minder als mij aan toe was, maar gelukkig wel z'n wedstrijd uit kon rijden. Marcel reed bij dezelfde rotonde lek. Had het zo moeten zijn? #schuldgevoel. Enfin, nu iets voorzichtiger in de bochten. Mijn benen voelden goed en hoewel ik in de bochten het gas eraf haalde, kon ik steeds weer prima optrekken. De laatste 2 ronden gingen helemaal goed. Doordat het wegdek weer droogde kreeg ik meer grip in de bochten en durfde ik wat meer tempo te houden. Met alsnog een gemiddelde van 32.9km/hr was ik dan ook dik tevreden.

Fietsloop wissel ging ook vlot. Ik startte, naar wat ik later begreep, als derde dame aan het lopen. Ik was heel fris van de fiets gekomen en kon ook direct soepel lopen. Lekker. Had tot de finish dus geen idee van mijn positie. Maar goed. Lopen ging heerlijk en benen voelden echt goed. Gelukkig iedere ronde water en sponzen. 't Was gewoon best warm met het lopen. Ik finishte als 3de dame in 2:23:12 achter de Groningse zusjes v.d. Vegt. Dus Fries Kampioen!! Helemaal super.

AVHeerenveen stond weer met velen in het veld en langs het parcours. Super. Bedankt voor de support. Special thanks for Samme voor het lenen van z'n wetsuit en de mooie kiekjes (klik hier voor meer foto's van de triathlon).

Uitslagen Triathlon Drachten

Boomhiemke run Ameland

2011-07-22T03:09:00.000-07:00

Woensdag even een dagje Ameland gepakt. Zus-lief geholpen met het vermaken van haar kroost en 's avonds de jaarlijkse Boomhiemke run meegepakt geïnitieerd door Stichting World Runners. Ofwel hardlopen om geld in te zamelen voor kinderen in de Derde Wereld. Onder het motto "alle kleine beetjes helpen" vestigt de stichting de aandacht op o.a. honger en scholing van kinderen in ontwikkelingslanden. Zo wordt, per georganiseerd evenement, het gehele inschrijfgeld en sponsorgeld gereserveerd voor kindgerichte projecten in de Derde Wereld.

Geïnspireerd door het beeld uit de Griekse oudheid van de hardloper als boodschapper, richt de Amerikaanse hardloper Landon Carter in 1978 World Runners op. De oorspronkelijke doelstelling uit 1978 "Beëindig de honger", is in de loop der jaren uitgebreid met de ondersteuning van een aantal met zorg uitgekozen projecten.

Op tijd op 'n ATB van Nes naar Hollum gereden zodat ik nog even de enthousiaste jeugd kon aanschouwen. Om 19:00 was het startschot voor de 7km en 9km run. Na alle triathlons in de afgelopen weken vond ik het wel weer eens prettig om flink intensief te lopen. Fijne route startend op afvalt, doorgaand in schelpenpad en dan stukje strand en via schelpenpad weer eindigend op het asfalt.

De eerste km's gingen niet heel prettig. Constant het gevoel alsof de kramp in mijn rechter kuit zou schieten. Daarom de eerste km's toch iets in moeten houden helaas. Werd al wel een beetje benauwd voor het strand en de strandsopgang, maar gelukkig werd het lopen steeds soepeler en kon ik de laatste km's aangenaam op tempo lopen. Ik finishte als eerste dame in 41:??. Dankzij de laatste soepele km's toch nog wel een positief gevoel;)

Met deze week 4 loop, 2 zwem, 2 ATB en komende zaterdag nog een koppeltraining (ATB-loop), kan ik gerust volgende week aan een herstelweek beginnen. Italie lijkt me wel een prettig verblijf daarvoor;)

Brons op NK Cross Triathlon!!!

2011-07-10T06:08:00.000-07:00

Het NK Cross Triathlon werd dit jaar wederom in Kijkduin (Den Haag) gehouden. Een wedstrijd die je nooit kado krijgt en ook zeer zeker dit jaar niet! Maar ik vecht graag voor een wedstrijd. Helemaal als dat resulteert in een mooi podiumplekje. Brons! Helemaal blij. Voor de 6de maal mijn deelname aan de Beach Challenge.

Tesamen met Theo en de kids vertrokken we zaterdag rond het middaguur vanuit het winderige en natte Friesland richting het Westen van het land. De voorspelling was harde wind en opklaringen. Mooi toneel voor het NK cross triathlon. We kwamen mooi op tijd aan in een zonnig maar zeer winderig Kijkduin. Alle tijd om me volledig te prepareren voor de wedstrijd. Even bijkletsen met collega-triatleten en pap en mam begroeten die wederom support zouden geven. De startlijst was bij de dames niet heel indrukwekkend en binnen mijn leeftdijsgroep moest er zeker een podiumplek haalbaar zijn.

Om 17:10 zou de start zijn. De harde zuidwestenwind was zo fors dat normale (tij)stroom 180 graden draaide. Iets waar organisatie en reddingsbrigade pas goed zicht op kregen nadat de eerste startserie (waarin het NK voor junioren) te water was gegaan. Dit resulteerde in verplaatsing van de start in tijd en zwemrichting. Met de gehele startserie liepen we 1km terug over het strand ter hoogte van PF. Normaliter wordt er eerst een ronde van 1200m gezwommen in zuidelijke richting, ga je het water uit en maak je nog een lus van 300m. In plaats hiervan werd er een ronde van zo'n 600m uitgezet en werd er noordwaarts gezwommen. Deze ronde moest 2x gezwommen worden, waarbij je na de eerste ronde uit het water komt en zo'n 500m over het strand loopt en start aan ronde 2. Goed, dan eindelijk de lang verwachte start. Go. Impressie van de branding.

De branding heb ik vaker bedwongen. Met een korte, krachtige slag best te doen. Maar nu was het anders. De golven waren echt heel sterk en de stroming die er stond zorgde voor onverwachte koersveranderingen. Het was drie slagen zwemmen en twee slagen terug worden geworpen richting het strand. De stroming zorgde ervoor dat ik helemaal in noordelijke richting werd getrokken. Met moeite rondde ik de eerste boei. Dat was direct het meest heftige stuk. Daarna was het parallel aan de kustlijn in noordelijke richting zwemmen. Hoewel het met de stroom mee was, viel het nog niet mee. De golven die me 1-2m optilden zorgden ervoor dat ik richting het land werd gelanceerd terwijl ik echt de andere 2 boeien nog moest ronden. De eerste ronde kwam ik goed door. Uit het water 500m over het strand lopen en opnieuw de branding in. Gelukkig minder atleten omdat het deelnemersveld mooi uiteengetrokken was. Een ieder vechtte voor zichzelf. Weer op die eerste boei af. Het was worstelen wat ik om me heen zag. Dat had weinig met zwemmen te maken. En dan praat ik ook zeker over mezelf. Ik ging de woeste golven weer door. Had weer moeite om me niet af te laten drijven. Ik rondde de eerste boei en dacht toen echt 'zo, nu heb ik het meest heftige wel weer gehad'. Maar het stuk parallel aan de kustlijn verliep minder goed dat de vorige ronde. De kracht van de golven was zo sterk dat ik steeds weer meters richting de kust werd geworpen. Eindelijk de laatste boei gerond en me door de golven op het land laten smakken. Als 4de dame stapte ik aan land. Direct wetsuit uit zodat ik 'soepel' naar het PF kon lopen.

Ik had een vlotte wissel en lag zo'n 3 minuten achter op de nummers 1 en 2 en 2 minuten op dame 3. Ik stapte op m'n ATB en reed het verharde pad de boulevard omhoog om ook direct weer via steile trappen naar beneden te crossen. Verrassend stukje en super tof. Beneden aan de trap direct het mulle zand in en dus lopen met de fiets. Dan weer de duinen omhoog. Lekker voor de benen en wederom met een bochtje direct weer naar beneden het strand op. Great! Ik trof op het strand direct een groepje. Fijn. Want sinds dit jaar mogen de dames ook weer achter de heren rijden en vice versa. Dat scheelt op het strand een slok op een borrel. We reden kop over kop en het ging als een trein. Heerlijk. Op het strand reed ik Cora Vlot voorbij en nam de derde positie bij de dames in. Wauw! Onverwacht. Gaf me een extra boost. Rond het keerpunt op het strand kon ik goed bekijken wat mijn positie was t.o.v. de dames voor en achter me. Het zat allemaal tamelijk dicht op elkaar. Door knallen. We mochten de puinduinen in. Mijn favoriete stuk. Single tracks met mul zand, trappen die je lopend met de fiets moet nemen totdat je flink verzuurd (en dat per ronde 3x) maar ook trappen afdenderen. Bij een bochtje ging het fout. M'n voorganger stond plots stil in het mulle zand; ik moest remmen en kreeg m'n voet niet snel genoeg los. Ik klapte met m'n bil op een steen. Au! Gauw de fiets op. Ja tripakje nog heel, en doorgaan. Vanuit de puinduinen het strand weer op en voorbij het PF naar het keerpunt voor ronde 2. Start ronde 2 tegen de wind (windkracht 6) in richting het zuiden. Wederom snel in een groepje. Tesamen met Leo, Maarten en persoon onbekend trappen naar het keerpunt op het strand. Leo en vooral Maarten trapten erg sterk. Persoon onbekend gaf de kop steeds zeer snel over. Hij kon niet blijven hangen en met z'n drieen gingen we door. Dat wisselde dus nog vlotter door en dat kon ik wel merken. Maar de benen waren sterk en konden het prima doen. Vlak voor het keerpunt haakten nog 3 triatleten aan en gingen we in iets hoger tempo door. Keren, lopend door het mulle zand en boem, voor de wind knallen naar de puinduinen. Bijna 40 op de teller. Lekker. Puinduinen gingen prima. Leo en ik wisselden elkaar hier en daar wat af. Laatste stukje over het strand en klaar voor de laatste wissel. Snelste fietstijd bij de dames!

Vlotte wissel en jee, ik lag nog steeds nummers 3. Marijke Zeekant verliet zo'n 30 seconden voor me het PF als 2de dame. Ik weet dat ze veel beter kan lopen en maakte mij geen illusies voor een zilveren plek. Maar als ik dat brons kon behouden, dan was dat toch wel erg super. Ik bedwong vanuit het PF direct de eerste klim richting de boulevard. Ik had Marijke in het vizier. Ik luisterde naar de commentator wat de tijdsverschillen waren. Ademhaling controleren. Geen dame vlak achter me. Anders had ik dat via de luidsprekers ook wel gehoord. Wow. Dat gaat de goed kant op. Ik ken niet de loopkwaliteiten van alle ander dames en moest dus gewoon goed tempo houden.

Het ging prima en ik herstelde goed na alle klimmetjes. Tegen de wind in op het strand was zwaar. Dan aan het einde van de ronde nog een stuk mul zand gevolgd door een strandopgang. Loeizwaar. Ik kwam na 1 ronde van 5km de boulevard weer op. 'Derde positie' schreeuwde menig persoon mij toe. Ik wendde me tot Johan Neevel (die zich na zijn EK titel van vorige week als toeschouwer had geplaatst) en vroeg wat de dames achter me deden. Een stukje verder op het parcours stond ie weer en gaf me door dat ik veilig zat. Fijn. Dan hoefde ik niets te forceren. Ik kon de kilometers aftellen. Nog 3km. Ik wist dat er nog 1 heel pittige klim kwam. Nog 2km. En dan nog het strand tegen de wind. Op het strand. Nog 1.5km, dan kan ik met de handen in de lucht over de finish en haal ik mijn eerste brons overall op een NK (na in 2007 brons te hebben gehaald in mijn age-group). Het strand ging redelijk. Maar mijn benen deden overel pijn en versnellen zou er echt niet meer in zitten. Laatste stukje mulle zand. Ik voelde me verrot, maar ik wist ook dat ik niet tot in het extreme zou hoeven knokken om het brons binnen te halen. Voor de laatste keer vanaf het strand de duinen omhoog naar de boulevard. Daar stonden Theo, de kids, pap en mam en heel veel andere enthousiaste mensen. Terwijl Maud mooie foto's maakte liepen Mart en Jona met me mee over de finish. Super!!! Mooi gevoel. Helemaal kapot maar super blij. Brons bij de dames overall. Zilver bij de dames 24+.

Met dank aan Jeroen Tibbe voor de fotografie (http://www.jeroentibbe.nl/)

Bij de prijsuitreiking een mooi Wilhelmus voor het NK podium.

1 Edo v.d. meer (2:14:04); Marianne Goijert (2:45:03)
2 Martijn Dekker (2:15:27); Marijke Zeekant (2:50:36)
3 Rorik Schouten (2:17:10); Silvia Brouwer (2:52:42)

3de dame NNK triathlon Stiens

2011-06-25T12:20:00.000-07:00

Het weer verschilde niet heel veel met het weer tijdens de Speedman Groningen. Het waaide en regende iets minder;( Desondanks een mooi evenement. Goed georganiseerd en enthousiaste vrijwilligers. Zelfde podiumplekje als vorige week in Groningen.

De start van de kwart (ja helaas maar 1000m zwemmen) was om 13:15. Betekent dus 's morgens lekker rustig aan doen. Om half 12 richting Stiens vertrokken. Met mij nog 14 atleten van AVHeerenveen (als ik goed geteld heb). Weer om buiten gezellig praatjes te houden was het toch niet en dus vond ik het ook niet nodig om hier nog tijd voor te reserveren. Onderweg zag ik de vele windmolens flink draaien. Tja, da's niet in mijn voordeel die wind.

Om 13:15 werden een kleine 100 triatleten op de kwart weggeschoten. Ik startte op de tweede rij en richtte me op de lijn die ik wilde zwemmen. Start en go. Ik was goed weg en kon goed m'n lijn houden. Weinig last van trappen en klappen van andere triatleten. Super. De organisatie had (heel goed) de dames een andere kleur cap gegeven. Ik scande naar gele caps (de dames) maar zag enkel gele boeien in het water. Gaat knap. Rond 400m kwam Brenda langs zij. Dus 1 dame voor me. Ik bleef lekker in m'n slag en kon de achterstand op Brenda beperken. Als tweede dame, halve minuut achter Brenda, klom ik op de kant. Wissel ging niet slecht maar het had zeker beter gekund.

Hup op de race en gaan. Parcours is open, kent veel bochtjes en was dit keer ook erg winderig en nat. Last van kou had ik niet zo tussen de weilanden. Al vlot haalde ik Brenda in en mocht de voorste positie bij de dames innemen. In ronde 2 knalde Jenneke Deelstra over me heen en in ronde 3 ging een super fietsende Geke Venema in flink tempo mij voorbij. Ik behield m'n derde positie en ruilde na 1:20 fietsen m'n racefiets voor de loopschoenen.

De tweede wissel ging beter en ik was vlot weg en zat direct redelijk soepel in mijn pas. Hartslag bleef hangen op de hartslag van het fietsen. Voeding of souplesse? Na de eerste ronde van 2.6km versoepelde mijn lopen. Ik hield hetzelfde tempo. Benen voelden goed. In ronde 3 kon ik m'n hartslag nog omhoog krijgen. Ik voelde dat er nog voldoende power in zat. Dat was nodig om te kunnen versnellen indien er een dame te dicht achter me zou zitten. Maar de dames voor mij hadden teveel voorsprong, dus die uitdaging wilde ik niet (onnodig) aangaan. Na 2:26:38 kwam ik als derde dame over de finish. NIet alleen 3de van de wedstrijd, maar ook 3de van de Noord-Nederlandse (Friesland, Groningen, Drenthe) kampioenschappen. Altijd leuk.

Bijzondere vermelding voor de heren 40+ van AVHeerenveen. Maar liefst 7 heren in de top-tien!!! Chapeau.

Dank Anna voor de actiefoto!

Uitslagen Kwart

Johnny Nagelhout 2:04:19 (2de H40+)

Samme Steenstra 2:09:07

Kees v.d. Laan 2:11:08

Jos van Barneveld 2:14:16

Fré Adema 2:14:39

Marcel Walstra 2:16:18

Marco Douma 2:16:43

Jan v.d Heide 2:21:15 (1ste H60+)

Silvia Brouwer 2:26:38

Jonathan Bartsma 2:37:04

Henk's Trio 2:16:43

Uitslagen Sprint

Tineke van Berkum 1:20:42 (2de D40+)
Henk Onsman 1:21:25

Margriet Feenstra 1:24:44

Halbe Huitema 1:35:15

Brons tijdens Speedman OD

2011-06-19T11:02:00.000-07:00

Lang getwijfeld of ik me wel of niet zou inschrijven voor de Speedman. Uiteindelijk de dag voor de sluiting van de inschrijving toch besloten om mee te doen. En dan komen de weersvoorspellingen met harde wind en veel regen. Niet mijn weer!!!! Ook de wedstrijddag nog twijfels. Maar ach, karakter wordt pas zichtbaar tijdens wedstrijden onder deze heftige omstandigheden en discipline is niet voor watjes. Toch heb ik genoten van de wedstrijd en mocht met dubbel brons naar huis.

Na een enigszins onrustige nacht (blijft spannend hè?) om 8 uur m'n bed uit, ontbijtje met de kids en laatste spulletjes checken. Kids maken ontbijtje voor heit, want het is vaderdag! Om 9 uur staan we aan het bed met gedichten en kadootjes. Na een laatste kop groene thee en checken van de buienradar - die echt aangeeft dat het rond 11:30 droog is en dat er daarna geen regen meer valt - moet ik dan toch de stap zetten..... richting Groningen.

Ik arriveer mooi op tijd. Eigenlijk veel te vroeg, want vanwege de regen doe ik niet veel anders dan in de kleedkamer wachten omdat ik buiten toch nat en koud wordt. Maar twintig minuutjes voor de start vind ik het toch wel tijd worden om de spullen in het PF goed te stallen. Direct m'n wetsuit aan. Da's i.i.g. lekker warm. Een korte duik in het water. Even voelen hoe het water is, of m'n brilletje goed zit en te orienteren op de eerste 'zwemlijn'. Dan de kant weer op. In hoeverre ik nog niet koud was, wordt ik het nu wel. Ik verlies de controle over m'n kaken en begin te klappertanden. M'n handen schudden van de kou. Ohh, jee. Voor het zwemmen ben ik niet benauwd met dit weer, maar tegen het fietsen zie ik erg op. Ben echt bang dat ik blauw van de kou zal verkleumen op m'n race.

Het startsein klinkt and go with the flow. Vijftig triatleten gaan te water, waarvan 7 dames. Het weer heeft ertoe geleid dat er toch nog een aantal atleten zich hebben teruggetrokken van de start. En met in de middag het NK sprint is de startserie toch al wat magertjes. Ik heb een super start en ben vlot weg. Weinig last van andere atleten en ik ga zeer vlot op de eerste boei af. Hoek van 90 graden en door naar de verste boei. De watertemperatuur en ook de golfjes vallen 100% mee. Het gaat gewoon lekker. Jammer dat de dames niet te onderschieden zijn van de heren (middels caps), dus ik kan niet zien welke positie ik heb. Lizette zit ongetwijfeld voor me, maar verder?? Als tweede dame klim ik naar twee rondes zwemmen uit het water. Binnen de 24 minuten, dus tevreden. De wissel is iets trager dan normaal omdat ik toch m'n armstukken aan wil hebben. Dat gaat moeizaam over m'n natte armen.

De fiets op. Hmm, ben nog best warm. Blijft dit zo. Ik start met het aanloopstuk. Pittige wind. Ach, dit is zo niet mijn weer. De zon is echt heel ver te zoeken, het knopje van de wind heb ik ook niet gevonden en de regen neem ik dan maar op de koop toe. Het fietsen gaat 'sa-sa'. Laat ik zeggen dat het niet tegen viel. Tegen de wind in kwam de teller niet boven de 25km/hr, maar voor de wind is m'n hoogst gemeten snelheid 45km/hr. Wat i.i.g. prettig is, is dat ik niet verkleum op de fiets. Het voelt prima. Al in de eerste ronde wordt ik gepasseerd door Carin Ceelaert en Janet ten Kate. Ik houd mijn tempo en drink goed door. En ook al kan ik mijn gemiddelde fietstempo van de tri Heerenveen niet evenaren, ik kom toch zelfverzekerd met een goed gevoel aan in het PF voor de laatste wissel.

De wissel gaat vlot, hoewel verkrampte vingers ervoor zorgden dat ik m'n tweede schoen moeilijk aankrijg. Ik begin als 4de dame aan het lopen, 3 minuten achter de eerste dame en 2 minuten achter dame 2 en 3. Jammer dat je de verschillen op dat moment niet weet. Eerste stukje viaduct omhoog. Ik merk dat mijn tenen volledig gevoelloos zijn. 't Voelt vreemd, maar ik kan er prima mee lopen. Doordat we 5 rondes van 2km lopen met daarin een heen-en-weer stuk waren de verschillen met mijn voorgangster snel in beeld. Eerst maar even lekker in mijn pas komen die eerste ronde. Nou, dat ging prima. En zo kon ik al in de tweede ronde Janet bijhalen en een derde plaats overnemen. Het lopen ging soepel; fijner dan in Heerenveen. Het weer bleef waardeloos, 100x slechter dan in Heerenveen;)

Hoewel ik inliep op dame 2 (Carin Ceelaert) hield de derde positie. Ik finishte in een eindtijd van 2:27:34. Zeker wel tevreden en gelukkig niet verkleumd. Clubvrienden van AVHeerenveen hadden eveneens mooie prestaties laten zien. Met nog de felicitaties voor Jan v.d. Heide die 's middags tijdens het NK sprint tweede werd bij de heren 60+.
Olympic Distance
Samme Steenstra (1ste H40+)   2:12:32
Kees v.d. Laan (2de H40+)       2:14:52
Henk Meijers (4de H40+)         2:15:53
Marcel Walstra (5de H40+)      2:16:35
Silvia Brouwer (3de DOA)       2:27:34

Sprint
Fre Adema (2de H40+)             1:13:46
Riekele Heide (1ste H60+)       1:44:41

Sprint NK
Jan v.d. heide (2de H60+)         1:14:12

Vijfde dame in super Tri Heerenveen

2011-06-05T00:23:00.000-07:00

In 2005 deed ik mee tijdens de triathlon van Heerenveen. Toen nog op de Heide. Maar sinds ik vanaf 2006 in Oudeschoot (Heerenvee-Zuid) woon heb ik nog geen enkele editie in Heerenveen meegedaan wegens verschillende redenen. Maar nu dan eindelijk. Klaar voor triathlon Heerenveen. Het werd een grandioze dag.

Om 11:00 werd er gestart met de jeugdseries (1/32). Mart en Maud deden beiden mee evenals 4 andere schoolgenootjes waarmee we een aantal weken hadden getraind voor de tri. Dat was voor de ouders nog bijna spannender dan voor de kids;) Geluk dat de zon straalde en dat maakte de duik in het water eenvoudiger. Voor de 1/32 werd er 125m gezwommen, 5km gefietst en 1.25km gelopen. Alle onderdelen deden M&M hartstikke goed. Maar het echte plezier komt altijd pas na de finish. (Foto: links: Mart start fietsen; rechts: Maud met kramp tijdens lopen)

Niet geheel ontspannen, mocht ik ruim een uur later beginnen aan m'n eigen race. Als dames hadden we de luxe dat we een aparte wedstrijdserie hadden. En dat betekende slechts met 9 vrouwen op het parcours. Dus geen geduw, getrek en geschop bij de start. Magnifique. Ik kwam dan ook direct goed in mijn ademhaling en ging, in het 19-graden warme water, richting eerste boei. Het zwemmen ging echt van een leien dakje. Maar gezien mijn zwemtijd, leek de 1500m niet een échte 1500m. Ik kwam na 21:03 als 4de dame uit het water. Zeer vlot. En door een soort ereboog van triatleten (die stonden te wachten voor eigen startserie) vond ik de weg in het PF naar m'n eigen fiets. De wissel ging heel vlot en zo was ik in no time klaar om op mijn fiets te springen. Geloof dat ik dat stukje toch nog iets beter moet trainen. Ik sprong namelijk niet helemaal charmant op m'n fiets waardoor ik teveel met mijn gewicht op de voorpunt van het zadel kwam. En toen gebeurde er iets wat ik met m'n racefietsje nog niet eerder meemaakte: het zadel boog helemaal naar voren. Zwaar K#$$^@!!! Al fietsend probeerde ik het zadel recht te trekken. Dat ging echt niet. Zo blijven fietsen was ook geen optie, omdat de 'glijbaan' zo steil naar beneden liep dat ik met flink gebogen benen aan't trappen was. Wat doe je dan? Staan op de trappers en met het volle gewicht me op de achterkant van het zadel laten vallen. Ik wist dat dit een beetje risky was. Ik had natuurlijk zo op m'n achterwiel kunnen belanden. Maar het ging goed;)

Zo begon ik na een slechte fietsstart na 2km toch eindelijk fatsoenlijk te fietsen. Klaar voor 4 rondes van ruim 9 km. Het parcours was tamelijk winderig. Maar het rondje van de tri Heerenveen is mooi. Voelt wel zeer vertrouwd om in eigen trainingsgebiedje je wedstrijd te draaien. Het fietsen ging knap. Ik haalde Brenda in en kwam daarmee op een 3de positie. De eerste ronde was het zeer rustig op het parcours. Maar tijdens de tweede ronde kwam de 1/8 op het parcours. De NTB jury controleerde zeer goed op stayeren. Chapeau. Want dat zie ik ook wel eens anders. In de derde ronde werd ik gepasseerd door Nienke Vlak en in de laatste ronde ging ook Geke Venema voorbij. Ik mocht na 1:05:39 van de fiets en beginnen aan mijn laatste onderdeel: het lopen.

Ik kwam tamelijk snel in mijn pas. Klaar voor 4 rondes van 2.5km. Het was flink heet op het parcours. En met niet al teveel luchtweerstand (zoals je dat op de fiets nog wel hebt), begonnen de wangen goed te gloeien. Maar de benen voelden goed en ik had dame 4 (Geke Venema) voor mij in het vizier. In de eerste ronde dropte ik mijn flesje verdunde AA bij Johan Revers. Had ik mooi wat voor de volgende rondes. Maar de maag weigerde alles behalve water. Dan maar water. Ik zag aan mijn hartslag dat ik nog voldoende glucose had en kon zo prima lopen. De offroad duintjes op het parcours (waar overigens niet iedere triatleet blij mee is) gingen goed. Toch had ik niet de power om dichter bij Geke te komen. Per ronde moest ik toch bijna 10 seconden inlossen. Maar met een looptijd van 46:59 was ik niet heel ontevreden. Misschien komende weken hier nog iets aan werken??

Ik finishte als vijfde dame in een eindtijd van 2:15:16. Dik tevreden. Toen werd het tijd om de clubgenoten die in de latere startseries los waren gegaan aan te moedigen. Het werd een mooi AVHeerenveen feestje. Hoewel geen podiumplaatsen voor onze leden, toch een zeer geslaagde wedstrijd. Ik dank de Stichting Triathlon Heerenveen voor de organisatie van deze mooie dag. En tevens alle vrijwilligers die het evenement mogelijk hebben gemaakt. Volgend jaar weer!!!

Uitslagen OD

John Nagelhout 1:56:12

Samme Steenstra 1:59:02

Kees v.d. Laan 2:02:37

Jos van Barneveld 2:06:08

Fre Adema 2:06:50

Jan van der Heide 2:09:35

Marcel Walstra 2:11:00

Silvia Brouwer 2:15:16

Tsjeard Hofstra 2:28:52

Jonathan Bartsma 2:29:05

Marco Douma DNF (wegens maagkramp na goed zwemonderdeel en geweldige fietstijd)

Uitslagen 1/8

Tineke van berkum 1:11:33

Margriet Feenstra 1:15:20

Riekele Heide 1:19:31

Halbe Huitema1:27:07

Frank v.d. Eeden: DNF (wel gezwommen en gefietst)

Bloody hot tijdens Ronde van Oranjewoud

2011-05-10T10:26:00.000-07:00

Na het genieten van een heerlijke meivakantie had ik als afsluiting de Ronde van Oranjewoud gekozen. Een wedstrijd over 10 EM (ofwel 16.1km) eindigend op het podium.

Nu ik alweer bijna 5 jaar in Oudeschoot woon en ik nog nooit de Ronde van Oranjewoud had gelopen, moest het er toch eens van komen. Andere jaren was ik meestal verhinderd doordat we op vakantie waren of net terug kwamen. Maar dit jaar..... stond de mooie loop vroegtijdig gepland.

Aangezien het triathlonseisoen voor de deur staat, was ik geneigd om me in te schrijven voor de 10km prestatieloop. Maar aangezien er een wedstrijdloop was over 10EM, leek me dit toch ook wel een mooie uitdaging. Ik heb wel meerdere malen en 15km gelopen, maar een 16.1km stond nog niet op mijn lijstje. Met een besttijd van 1:05:34 op de 15km (in voorbereiding op de marathon 2010) wilde ik deze wedstrijd lopen met een tempo van 4:30 op de km zodat ik onder de 1:13 kon finishen.

Ik had met Johan en Kees afgesproken om samen te lopen. Maar het tempo in de eerste km's was wat te moordend: 4:12. Bijstellen zeiden Kees en ik tegen Johan. Maar ook km 2 en 3 lagen qua tempo te hoog. Ik had geen HRband om zodat ik niet kon checken waarop mijn HR zat, maar mijn benen vertelden me dat het echt te hard ging. Kees en ik lieten Johan gaan en liepen met z'n tweeen door. Tandje lager prima tempo. We konden een aantal km's met een tempo rond de 4:30 vast houden. Fijn.

Onderweg veel drank cq koelposten. Dat had de organisatie van AVHeerenveen zeer goed geregeld. Maar de verkoeling was ook echt nodig. In de zon was het boven de 30 graden. Ik nam het nodige water onderweg en snoepte wat dropjes, verder veel koelen met de sponzen. De route was super mooi. Mijn trainingsgebiedje. Da's fijn en voelt als thuiskomen. Af en toe wat lopen in de schaduw van de bomen. Maar het tempo ging omlaag. Rond km 12 hoorde ik dat ik als 3de dame liep. Ik was tevens in de veronderstelling (die achteraf juist bleek) dat ik behoorlijk op de hielen werd gezeten door de dame achter me. Ik besloot Kees 'achter te laten' en probeerde mijn tempo niet nog verder te laten zakken. De laatste 2km's voelden zwaar. Ik kreeg ondersteuning van meneer v.d. Merché. Hij ging voor me lopen en kon me in het laatste gedeelte voor het Abe Lenstra stadion nog fijn even uit de wind houden.

Bij de finish stonden Theo, Mart, Maud en Jona me op te wachten. Tenslotte was het moederdag en ze hadden het wel voor me over om me dan even te zien finishen;) Met Mart rende ik richting de finish. Als 3de dame kwam ik over de streep in een tijd van 1:13:57. Ik was dan ook verrast toen ik als dame 2 op het podium mocht komen. Inge v. Schaick (2de dame overall) viel in een hogere leeftijdscategorie, waardoor ik een trede mocht stijgen. Mariska Kramer werd eerste met een tijd van 1:02:03. De warmte had erin gehakt, maar nakletsen in de zon is altijd aangenaam.

Dank aan Foekelien, Saher en Theo voor de foto's.

Tweede dame Kellerwald ATB marathon (120km)

2011-04-18T13:14:00.000-07:00

Henk was de initiatiefnemer (of misschien moet ik zeggen: de schuldige) van het rijden van de Kellerwald Bike marathon. "Een mooie afsluiter van het ATB seizoen" noemde Henk het. Maar dat werd het ook zeker.

Henk had nog 5 triatleten (Paco, Marco, Marcel, Audrey en ik) zo ver gekregen om met 'm mee te gaan naar Duitsland. Verdeeld over 2 auto's en volgens schema zouden we zaterdagochtend om 6:30 vertrekken. natuurlijk werd dat 7:00. Maar na de nodige stops, waren we toch om 11:30 ter plekke bij ons Bio-Hotel in Gilserberg. Dat had Henk goed geregeld. Audrey en ik mochten (zeer elegant) in de master bedroom slapen. Prima plek. Na het verorberen van een heerlijk vers gebakken appeltaart van Audrey gingen we rond 13:30 naar de startplaats om een georganiseerde verkenningsronde te maken. Het rondje van 40km in rustig tempo. Ach ja, we startten best rustig. Maar hoe kun je rustig klimmen? Nee, dan liep de hartslag toch wel naar de 160; en dan heb ik het niet meer over rustig infietsen hoor. Maar goed. We genoten een fijne ronde en het parcours was goed te doen. Een ronde van 40 km kende bijna 1000 hoogtemeters. Lekker! Maar dan heb ik het over de afdalingen he?

Ach ja. En als je dan 2.5 uur hebt gebiked dan heb je wederom taart verdiend he? En daar zorgen ze goed voor in Duitsland. Allen genoten we een dubbele portie en toen was het tijd om op te frissen, een warme portie koolhydraten (in de vorm van pasta) naar binnen te werken en de startbescheiden af te halen. So far so goed. Als toetje genoten we die avond allen van een fijne beenmassage van Marco. Kon niet meer mis gaan die zondag dus!

Zondagochtend 17 april. Vanaf 5:30 gespuis in ons Ferienhaus. Nagenoeg iedereen had een interval slaap gehad en een ieder kwam tot leven langzaamaan. Lekker, gezellig en ontspannen ontbijten om het laatste bodempje voor deze dag te leggen. De spanning begon te stijgen; tijd om naar het startgebied te gaan. Om 9 uur mochten we los. En dat dan ook letterlijk. Ik denk: rustig rondje infietsen door het dorp, niet wetende dat het direct positie kiezen was. Dus er werd pittig gereden. Elkaar goed in de gaten houden. Eindelijk op het parcours. Nu gaat het écht beginnen. Ronde 1 ging super. Met een gemiddelde van 16.5km/hr reden we de eerste 40km (met bijna 1000 hoogtemeters). Het viel me mee dat er bij de afdalingen gewoon flink door geragd kon worden. Geen oponthoud. Marco was vooruit gecrosst. Klasse apart. Wij reden daarachter met z'n vijfes.

Bij het ingaan van de tweede ronde merkte ik tijdens het klimmen al wel dat de benen niet meer zo fit waren als ronde 1, maar toch ervoer ik dat de benen sterk genoeg waren. Ik kon zonder te forceren bikers inhalen, dus het zat goed. Af en toe vielen er wat gaten in ons groepje doordat de vermoeiheid wat toe begon te slaan. in de laatste 10km besloot ik om met Henk en Marcel los te gaan van Paco en Audrey. Paco en Audrey twijfelden beiden over het wel/niet ingaan van een 3de ronde. Zo kwamen we na 80km weer aan in het startgebied. Klaar voor de laatste ronde van 40km. Maar het bleek dat we net de tijdslimiet van 5 uur gepasseerd waren. Heel coulant werd direct gezegd dat we toch door mochten. Gelukkig!!!!! Ik liet me dit geen 2x zeggen en wilde direct weer gas geven. het zou zwaar worden die laatste ronde, maar ik wilde heel graag. Ik wist dat ik voldoende macht had om de tocht uit te fietsen.

Zo starten we met z'n drietjes aan de laatste ronde. En ja, echt, dan lijken die klimmen ineens zo veel langer en steiler. Poeh. Het was afzien. Vooral marcel had het zwaar tijdens het klimmen. Henk reed constant voor en klom nog redelijk fit de steilste hellingen omhoog. De afdalingen gingen steeds fijner. Mooie ruige afdalingen waarbij je de armen in zo'n laatste ronde echt gaat voelen. Nog minder remmen en laten gaan (af en toe) als een kamikaze. Ohhh, echt genieten. dat zijn zulke heerlijke momenten. Dat gevoel kan je niet omschrijven. Machtig. Maar ja, om zo'n afdaling in te gaan moet je over het algemeen wel steeds weer klimmen. het klimmen ging steeds meer pijn doen. toch lukte het me om alle klimmen fietsen te volbrengen. Een ware mentale uitdaging. Leeg was ik. Hartslag wilde haast niet meer omhoog, wat ik ook naar binnen propte of slokte. En dan de laatste klim. Nog één, en dan is het nog een paar kilometertjes uitrijden. Als we die laatste klim hebben gehad, dan zijn we eigenlijk gefinisht. En zo was het. Nog even op de tanden bijten. het deed echt pijn. But we did it. Ik finishte als tweede dame op de 120km in 7:45. De dames daarachter mochten vanwege de tijdslimiet de laatste ronde (helaas) niet meer ingaan. Ik was voldaan, kapot, maar erg tevreden.

Een super weekend met super vrienden. Zo gezellig! Volgend jaar weer.

Vierde plek tijdens zonovergoten RBR Ter Idzard

2011-04-10T00:06:00.000-07:00

Zaterdag 9 april stond al geruime tijd gereserveerd in mijn agenda voor de RBR Ter Idzard. Vorig jaar was het nog een zeer frisse wedstrijd 2 weken vooraf aan mijn marathon in Rotterdam; Dit jaar was het een zonovergoten dag in hetzelfde weekend als Rotterdam (maar daar loop ik dit jaar niet mee;)).

Ik vind het altijd reuze relaxed wanneer er een wedstrijd in mijn achtertuin plaatsvindt. Ter Idzard ligt 8km van m'n huis en is op de fiets dus prima bereikbaar. Maar zoals een echt triatleet betaamd, stap ik in de auto en rijd tegen 10 uur richting het inschrijfbureau. Dit jaar 100 deelnemers en dat is flink meer dan het aantal vorig jaar. Het lijkt dat de wedstrijd steeds door meer atleten wordt gevonden en dat is een zeer positieve ontwikkeling. De wedstrijd kleurt overigens mooi blauw door de vele deelnemers van AVHeerenveen, maar ook door gelijk-gekleurd Tritatium die met een sterke en gezellige groep atleten aan de start staat.

Om 11 uur de start. Gezien het vrouwelijk deelnemersveld dichtte ik mezelf een 4de of 5de plek toe. Starten maar! De eerste run bestond uit 4 ronden van 3km. Ik durfde het aan om in m'n tripakje zonder ondershirt te starten gezien de stralende zon. Goede keuze achteraf. Ik liep de eerste 2 ronden op 4de positie en zag de afstand met mijn voorgangsters steeds groter worden. Esther de Vries liep op kop en zou die positie van start tot finish ook blijven bezetten. Achter haar liepen Lisette en Marieke. Bij het ingaan van ronde 3 merkte ik dat de afstand tot Lisette en Marieke kleiner werd. Ik zat heel krachtig in mijn pas en kon mijn tempo wat verhogen. Bij het ingaan van de laatste ronde kwam ik steeds dichtebij en kon beide dames voorbij gaan voor de eerste wissel.

Zo wisselde ik na 55 minuten lopen als 2de dame en startte in diezelfde positie op de race. Dus de wissel was goed verlopen. Ik wist dat Lisette op de race goed huis kon houden. Datzelfde wist ik ook van Geke die op een 5de positie lag. Wat exact mijn marge was wist ik niet. Starten op het zonnige maar toch enigszins winderige fietsparcours voor 4 rondes á 9.5km. Lisette ging mij binnen 2 km al in flinke vaart voorbij. Ik kon haar lange tijd als mikpunt houden als verwijderde ze zich steeds verder van mij. Al in de eerste ronde kreeg ik last van opkomende kramp in beide kuiten. Nooit eerder ervaren tijdens het fietsen, maar flink lastig. Ik zorgde ervoor dat ik m'n hakken op de trappers goed naar beneden duwde en weinig kracht op de bal van de voet zette. Vooral de stukken tegen de wind, maakten het moeilijk om de kramp weg te houden.

Fietsen ging fijn en ik behield lang mijn 3de positie. Vlak voor het ingaan van de laatste ronde reed Geke me voorbij. Ik weet dat ze zeer goed kan trappen op de race en ik zou moeten proberen om het verschil tussen ons klein te houden. Ik verloor nog zo'n 50 seconden op haar in de laatste ronde. Voelde dat er in mijn benen ook niet veel meer zat. Hartslag zakte wat omlaag van 164 naar 159 (veronderstelling dat de voorraden leeg waren). De tweede wissel gig wederom vlot en zo startte ik als 4de dame aan de laatste run. Nog 2 rondes van 3km lopen. Eén minuut goed maken tijdens 6km, is te doen. Maar ik zag de afstand tussen Geke en mij in de laatste ronde niet kleiner worden. Ik besloot bij de laatste ronde te consolideren en m'n eigen wedstrijd uit te lopen. Tempoverhoging zat er niet meer in. Zo finishte ik in 2:33:00 op een keurige 4de plek. Toch vierenhalve minuut sneller dan vorig jaar. Dus toch zeker ruim tevreden, maar gaar.

Even gezellig nazitten met een gezellige schare AVHeerenveners die ook allen een zeer geweldige prestatie hadden neergezet. Allemaal top gedaan! Nu op naar de Kellerwald ATB marathon volgende week. Hopen dat het lichaam een beetje goed hersteld.

Foekelien en organisatie Ter Idzard bedankt voor de mooie kiekjes!

Uitslagen AVHeerenveen
Midden afstand
John Nagelhout 2:11:10 (3de HOA)
Samme Steenstra 2:14:23 (4de H40+)
Kees v.d Laan 2:14:49 (5de HOA)
Marco Douma 2:20:53 (6de HOA)
Henk Meijer 2:27:06 (8ste H40+)
Marcel Walstra 2:29:19 (9de H40+)
Silvia Brouwer 2:33:10 (2de DOA)
Tsjeard Hofstra 2:37:18 (10de HOA)
Sprint afstand
Henk Onsman 1:32:26 (8ste H40+)
Margriet Feenstra 1:32:55 (5de DOA)
Tineke v.d. Wal 1:33:33 (6de DOA)
Elsbeth Rispens 1:34:58 (4de D40+)
Jonathan Bartsma 1:35:48 (17de HOA)

MTB Ameland

2011-03-08T13:47:00.000-08:00

Ameland was afgelopen weekend volgestroomd met MTB-ers. Zaterdag 5 maart stond er een proloog van 6km op het programma en voor zondag hadden bikers de mogelijkheid om 15km (jeugd), 30km of 60km te rijden.

Nadat ik vorige week al niet volledig fit was begonnen aan de 75km van de Wilgenweard Wintermarathon, en 4 uur in de regen had gebiked, was ik afgelopen week zwaar verkouden en verre weg van fit. Hoe zou dat gaan op Ameland? Gelukkig knapte ik na woensdag weer wat op en voelde ik me na een saunabezoek en een kort duurloopje fit genoeg om naar het eiland af te reizen.

Vrijdagmiddagbootje om 15:30. De eerste bikers zaten al aan boord. De avond een lekkere pasta genoten bij pa en ma thuis en tijd om even bij te kletsen. Na een fijne nacht, zaterdag om 7:15 uit de veren. Douchen, ontbijten en Mart (m'n oudste) naar de boot brengen zodat hij tesamen met z'n voetbalteam in Nijland een wedstrijdje kan spelen. Dan met pa, die mijn stuur al netjes had ingekort, een discussie over bandenkeuze. Voor de tour van zondag zouden het de super moto's worden, maar voor de proloog wilde ik toch wel een beetje grip aangezien er in de ochtend nog wat motregen viel. Het werd de Fast Fred. Dun bandje met weinig profiel.

Tesamen met Marco, Marcel+Simmy en Elsbeth vertrokken we om 13:15 op de MTB richting Hollum. Inschrijven en parcours verkennen. De inschrijving verliep heel vlot. Nadat we het startnummer en de transponder voor tijdsregistratie aan de bike hadden bevestigd werd het tijd voor parcoursverkeninning. Het parcours was mooi droog en mijn bandenkeuze leek direct de goede. Slecht bij één klim voelde ik 'm minimaal glijden. Moest zeker goedkomen. Het parcours was uitdagend. Mooie steile klimmetjes, voldoende singletracks, afgewisseld met brede paden waar de mogelijkheid tot passeren eenvoudiger zou zijn. De 6km had alle facetten die het nodig had. Uitdaging, ruimte om te knallen, kort bochtweg, mul zand en steil klimwerk.

Na de verkenning even heerlijk op het terras van Boomhiemke in de zon. Het weer kon niet beter. Marco zou als nummer 9 starten en dat betekende rond 15:30. Iedere 15 seconde mocht een volgende renner starten. Marco reed een tiende tijd van 15:41. Marcel startte als 111de en finishte in een eindtijd van 17:58. Toen was het mijn beurt. Als 140ste en 1ste dame mocht ik starten. Mijn benen voelde goed. Ik vroeg me alleen af of er voldoende mogelijkheid tot inhalen zou zijn en of de startmomenten elkaar niet te snel opvolgden. Gelukkig niet. Ik knalde weg vanaf de startverhoging. Verhard stukje en dan snel een bocht naar rechts en voordat ik het wist ging ik de duinen in. Het hobbelde fijn. Eerste klim: De Engelsmans duun. Halverwege de duin uit het zadel en goed kracht houden op de pedalen. Eerste biker had ik ingehaald. Het zag er niet 'druk' uit op het parcours en dus ondervond ik geen hinder van andere bikers. Lekker afdalen over de houtsnippers en vervolgens een haakse bocht naar links. Op het graspad merkte ik nog een beetje vochtigheid van de regen die ochtend, maar ik behield mijn grip. Na een vlak stuk was het een haakse bocht naar links en al klimmend via een singletrack de duinen weer in. Het ging fijn. Halverwege de route had ik een moment om achterom te kijken. Zaten de dames achter mij me op de hielen, en moets ik echt volldig volle bak? Of kon ik deze intensiteit aanhouden? Ik zag niemand en haalde een volgende biker in. Klimmen, dalen, heerlijk! Toen de klim eindigend in een 'zandbak'. Die moest niet te ruig en gecontroleerd. Ik koos het juiste spoor en schoot netjes door het mulle zand, klaar voor de afdaling. Dan de laatste klim. Ik wist en voelde dat ik een goede voorsprong had op de dames achter me. maar of het voldoende zou zijn. Ik begon aan de laatste klim. Tevens de langste klim. Ging prima, gevolgd door een even geweldige afdaling. Het laatste stuk, via een stukje schelpenpad, het asfalt op voor een eindsprit. Even het grote blad. Nog even keihard trappen en dan een fantastische finish. Check: 17:29. Even niet uitfietsen. Even wachten op de finish van de andere dames. Het duurde voldoende lang, waaruit ik kon concluderen dat een eerste plek nagenoeg gegarandeerd was. Super. En ja, het verschil met dame 2 was meer dan een minuut.

Elsbeth startte vlak na mij en finishte als 5de dame. Zeer netjes! Even uitfietsen, prijsuitreiking en 12km terug naar 'huis' biken. Dat was een fijne beproeving. Maar de zondag moest het gaan gebeuren. Voor de zondag stond er 60km op het programma. Onze groep AVHeerenveen leden werd nog aangevuld met Jonathan, Samme, Henk (M), Henk (O) en Fedde. Helaas kon Wilma niet aanwezig zijn.

Zondag startte de 60km tour marathon om 11:00. Het hele eiland rond met daarin de mooiste stukken natuur. Vanaf de start in Nes, reden we naar het mooie Oerd. Marcel knalde al vroeg vooruit, Marco verloor z'n zadeltasje tot 2x toe en moest dus even hard trappen om bij ons te komen. Samme en Henk hield ik in het vizier. De andere leden reden gezamenlijk in een groep achter ons. We verlieten het Oerd en mochten een aantal kilometers over het strand. Daar maakten m'n banden echt het verschil. Met m'n super moto's gleed ik over het zuigende zand waar velen flink moesten stampen. Het ging goed met de benen. We verlieten het strand en gingen via de Bure Blinkert en Oostbos richting Nes. Toen we in Nes het bos uitfietsten brak Samme's ketting. Er moesten vrouwenhanden aan te pas komen om het ketting weer te repareren. Na een minuut of 8 konden we weer verder. De verzorgingspost sloegen we over. Benen hadden al uitgerust en er was nog voldoende voorraad. Via bos en duin reden we naar Ballum en kregen de vuurtoren in het vizier. Benen bleven goed voelen. Geen pijn. Af en toe een beetje inhouden omdat Henk wel pijn voelde. In Hollum genoten we wel even van de verzorgingspost op Boomhiemke. Geweldige sfeer met muziek en alleen maar vrolijke bikers. Maar het wordt snel koud en bewegen is dan de enige remedie. Dus het laatste stuk biken.

Terug richting Nes via het strand. Dat werd te heftig voor Henk, zodat Marco en ik in constant tempo doorstoomden. Het einde was in zicht. Jammer. De omstandigheden waren zo fijn, het parcours zo genieten en de benen in vorm. terug naar de Sporthal in Nes. daar werd de MTB netjes afgespoten door de brandweer en konden we nagenieten van veel lekkers in de kantine. Wederom een zeer geslaagd evenement op sporteiland Ameland. Dank aan SPA en alle vrijwilligers voor dit mooie evenement. Tot volgend jaar!

Met dank aan Anja Brouwer voor de mooie foto's.

Veldslag Norg duathlon met 3de plek

2011-02-13T10:46:00.000-08:00

Om 8:15 liep de wekker af en had ik nagenoeg gelijk ook Samme al aan de telefoon. Ziek. Shit, jammer. Zelf was ik de voorgaande dag ook niet fit geweest. Erge hoofdpijn vlak boven de neus, moe af en toe wat zweetaanvallen. Maar ik voelde me 's morgens redelijk en heb maar een paracetamol geslikt. Marcel zou ook niet meegaan vanwege een blessure in de knie en Henk (O) zat ook met een blessure waardoor de wedtrsijd voor hem geen optie was. Bleven voor deelname over: Jan, John, Marco, Henk (M), Jonathan, Elsbeth en ik. Tot onze grote verrassing startte Marcel toch en zo waren we met 7 atleten van AVHeerenveen redelijk vertegenwoordigd.

Om 12.00 uur precies werden meer dan 60 duatleten weggeschoten op het geweldige parkoers door de Langeloër duinen. De organisatie had een mooi parcours uitgezet waarin ze alle klimmetjes optimaal hadden benut. De wedstrijd startte met een crossloop van 4 rondes (a 1.5km). Er werd in flink tempo gelopen, wat ik in ronde 3 ook al aan m'n maag begon te merken. Maar ach, dan nog 1.5km en dan kon ik lekker fietsen en dan kwam de maag wel weer tot rust. Ik liep de eerste cross op een nette 3de plek. Ik wisselde redelijk vlot achter de eerste 2 dames en was benieuwd wat zij op de ATB zouden doen. In de eerste ronde al zag ik John op de grond liggen met een lijkbleke kleur op het gezicht. Henk was al afgestapt en zat bij 'm tesamen met nog een vrijwilliger. In één seconde gaan dan vele scenario's door je hoofd en moest ik een beslissing nemen: afstappen of doorrijden. OMdat Henk bij John zat besloot ik door te rijden. Met een raar gevoel in de maag. Dit keer een heel ander gevoel dan wat ik ervoer tijdens het lopen. Wat zou er zijn? Is het ernstig. Als het héél ernstig is, legt de organisatie het evenement wel stil.

Enfin. Ik crosste door en kon in de eerste ronde al opschuiven naar positie 2. Deze positie hield ik vast tot het einde van de 3de ronde. Daar werd ik met een flink tempo voorbij gereden door Henriette. Ik kon niet aanhaken en bleef in m'n eigen race. Het ging fijn al begon mijn rug een beetje op te spelen. Ik genoot van het parcours en maakte een laatste mooie ronde. Klimmen, bochten, rulle stukken zand. De uitdaging was er. Na 4 rondes wisselde ik vlot in het PF en ging de laatste 2 looprondes in. Ik keek Henriette in de rug en had een achterstand van een halve minuut. Maar ik voelde m'n kuiten flink en wist ook dat er geen versnelling meer in zou zitten.

Consolideren en netjes finishen op een derde plek. Zeker tevreden, maar fysiek vond ik het wel pittig. Bij de finish aangekomen bleek John z'n sleutelbeen gebroken. Achteraf zelf een 3-dubbele breuk en tevens een gebroken pink. Ontzettend vervelend voor hem. Ik hoop op een goed en een spoedig herstel.

Na een koude douche, even van kleedkamer gewisseld en daarna proberen nog een beetje warm te worden. De warme chocomel met slagroom hielp daar wel bij. Moe en voldaan gezellig met Marco terug gereden. Op naar de Wilgenweard marathon 27 februari. Maar nu echt ff rusten.

Met dank aan de sportfotograaf van sportfotodrenthe.

Derde plek tijdens super Cross duathlon in Nijverdal

2011-01-16T01:16:00.000-08:00

Zaterdag 15 januari vond onder auspiciën van de NTB voor de 11e keer de DRW Run Bike Run plaats. Was het tot aan vorige week nog niet zeker of de wedstrijd door kon gaan in verband met de weersomstandigheden en de staat van het parcours, zaterdag was het zalig weer om te hardlopen en om met een ATB over het Ravijn te fietsen. Het deelnemers veld was dan ook groot.

In 2006 had ik deze cross duathlon al eens eerder gedaan en was ik succesvol met een eerste plek gefinisht. In de edities daarna meermalen de plannen gehad om terug te keren, maar wegens andere wedstrijden of planning was het er niet van gekomen. Vorig jaar toch weer ingeschreven voor de DRW Run Bike Run, maar toen werd de wedstrijd afgelast wegens teveel sneeuw op het parcours. Maar 2011 was het dan eindelijk weer zover. Met een delegatie van 9 atleten van AVHeerenveen (ja, Harold, je hoort er ook bij;)), vetrokkken we zaterdagochtend om 10:00 vanaf het clubgebouw. Mooi op tijd, want de start was om 12:30 en dan konden we mooi een rondje voorcrossen. Maar doordat we in de file belandden, werd het geen rondje voorcrossen en waren we net op tijd om nog 5 minuten in te kunnen lopen.

Voor de RBR waren de afstanden 5 km lopen ( twee rondes van 2,5 km), 20 km fietsen op een ATB ( twee rondes van 10 km) en daarna nog eens 2,5 km lopen. Om 12:30 het startschot. Na een aanloop van 200m direct een steile klim omhoog met boomworsteld het bos in. Da's goed opletten wanneer iedereen zo dicht op elkaar zit. Goed voor de enkels he. Ik startte behouden omdat inhalen op het eerste stuk voor onnodig energieverbruik leidt en alleen maar ongelukken kan brengen. Daar waar het parcours het toeliet haalde ik een paar mannen in. Stoer parcours, echt crossen. Daar houd ik wel van. Ruim over de helft van de eerste ronde kwam je bij een zeer steile afdaling in het mulle zand. Hup zo 20 meter naar beneden. Met grote stappen en dan je hakken goed in het zand. Ging prima. Maar dan ook direct weer omhoog he? Door het mulle zand. Oef, zwaar. Kleine stapjes die wegzakken in het mulle zand. Halverwege de mulle klim voelde ik de benen wat branden. In het zelfde tempo door en dan bovenaan rustig benen een beetje laten herstellen. Zo volgde nog een ronde.

Als 4de dame liep ik het PF in voor de wissel en als derde begon ik aan het fietsen. Eerst een verhard aanloopstuk richting het bos en dan met een haakse bocht de bossen in. Ingrid, die wat langzamer wisselde haalde me hier al in. Ik lag weer op de 4de plek en bedacht me Ingrid zo lang mogelijk bij te blijven. Het parcours lag er geweldig bij. Modder viel ontzettend mee (had wel wat meer gemogen, want daar pakte ik wel m'n voordeel). Een kilometer of 4 kon ik bij Ingrid blijven en moest toen lossen. Maar het fietsen bleef een waar genot. Na 6km keek ik Adrea in de rug. Knal roze shirt dus dat werkt als een rood doek op een stier;) Ik kwam langzaam dichterbij. Maar bij een enigszins steile klim waar ik op het kleine blad schakelde, sloeg m'n ketting eraf. Ik probeerde nog fietsend het ketting erop te krijgen, maar dit lukte niet. Afstappen, ketting erom leggen en de trapper ronddraaien, dit herhalen omdat het ketting nog niet goed zat en toen, hup, weer op de fiets. jammer van die 20-30 seconden. Knallen weer. Het duurde even voordat ik het roze shirt weer zag, maar aan het einde van de eerste ronde (10km) was ik Andrea voorbij.

Vanuit de derde positie kon ik nog opschuiven naar een tweede positie op de ATB. Ik wist pas hoe groot de marges met de dames achter me waren tijdens de laatste wissel in het PF. Ik begon als tweede dame aan het lopen, maar zag dat Andrea met lopen vlak achter me zat en goed het tempo erin had. Sharon Zuijdervliet die daarachter zeer sterk liep, was op te grote afstand. Ik besloot niet maximaal te lopen; niet teveel in het rood. Ik liet bij de mulle afdaling Andrea voorbij gaan en sloot bovenaan de steile klim niet aan. Dit is een intensieve training en geen piekmoment hield ik mezelf voor. Het seizoen moet nog komen. Ik was al super tevreden met het verloop van de wedstrijd. De laatste 750m liet ik mezelf mooi 'uitrollen' naar de finish en in een tijd van 1:40:18 finishte ik als derde dame achter Ingrid Tempert (1:38:30) en Andrea Jochems (1:39:42). Het was een mooie dameswedstrijd geweest, met weinig grote verschillen.

John werd 2de bij de heren 40+, Samme 3de bij de heren 40+ en Elsbeth was 1ste bij de dames 40+.
Foekelina, bedankt voor de mooie foto's. Zie ook Samme's foto's

Uitslagen:

John Nagelhout 1:26:49

Samme Steenstra 1:28:58

Marco Douma 1:32:55

Paco v.d. Reijden 1:33:43
Harold Brouwer 1:34:52

Henk Meijer 1:39:34

Silvia Brouwer 1:40:18

Marcel Walstra 1:45:46

Elsbeth Rispens 1:59:06

ATB tocht Appelscha-Diever

2011-01-10T10:54:00.000-08:00

Gelukkig waren er weer 9 man (7 mannen, 2 vrouwen) zondag enthousiast voor een ATB-tochtje in de omgeving. Aangezien op zaterdag 8 januari de ATB tocht in Diever (die nog werd afgelast ook) tegelijk viel met onze clubcross in Sint Nyk, besloten we om op zondag te gaan biken.

Vertrek om 8:30 bij het clubgebouw van AVHeerenveen. Het parcours in Appelscha lag er zeer modderig bij. Tja, aantrekkelijk ook. Een aantal clubgenoten had hier al eens gebiked op de vernieuwde route. Maar dat wilde ik ook graag zelf eens proeven. Daar stonden we dan.

Het parcours was enorm uitdagend en afwisselend. Mooie singletracks met korte klimmetjes, bochtwerk en gladde boomstronken, afgewisseld met bredere, vlakke paden. De omgeving zeer fantastisch, met name in het open veld. dat moet in de lente helemaal mooi zijn. Hoewel wij het nu al erg troffen met het weer.

Mijn benen voelden heel prima en dat na een pittige crossloop de dag ervoor. Ik kon mooi aanhaken bij de voorste groep, die het tempo niet al te hoog inzette en dus was het een zeer aangename training met de nodige rust cq herstelmomentjes.

Na 3 uur biken (eten en kletsen) hadden we de routes van Appelscha en Diever aaneengereden en was het wel genoeg voor de zondag.

Kan nu zeggen dat ik m'n 'nieuwe' Santos echt goed heb ingereden. De ATB voelt prima. En hoewel de ATB snel oogt, heb ik er (sorry) toch m'n eigen vertrouwde dameszadeltje weer opgezet. Dat zit toch echt stukken beter.
Foto's van Samme Steenstra

De achterhoede nog even de goede kant op sturen;)

Planning 2011

2011-01-08T10:47:00.000-08:00

Vorig jaar een heerlijk sportjaar gehad. De eerste piek lag natuurlijk bij de marathon van Rotterdam en in het naseizoen bij de Tri-Ambla. Voor 2011 heb ik lang nagedacht. Aanvankelijk had ik na de marathon van rotterdam direct zoiets van "volgend jaar weer en dan nog 7 minuten sneller". Maar doordat Rotterdam me ook deels mijn triathlonvoorseizoen kostte, begon ik te twijfelen. En hoe meer triathlons ik deed, hoe meer ik besefte dat triathlon meer in mijn bloed zit dan puur lopen. Ach, met een triathlon loop je ook;). Toen begon ik te denken aan een nieuwe uitdaging die binnen 10-12 uur trainen past. Dus lange afstand..... je moet nog even wachten. Komt wel na mijn promotie.

Maar de midden afstand leek mij wel haalbaar. En zo was ik in november-december vorig jaar dan ook wel overtuigd van mijn plan om me in 2011 op de halve te richten. Didam zou een mooi moment zijn. Dan kon ik in het voorjaar nog mooi 3-4 OD's pakken, op 2 juli Didam doen, dan rustperiode en de vakantie om weer op te bouwen naar het naseizoen. Tja, en toen stond ineens het NK Cross triathlon op de kalender voor 9 juli. En nu is 9 juli net een week na 2 juli. Tja, en dat vind ik nu net weer een beetje zonde voor mijn grote offroad liefde. Plannen omgegooid. En eigenlijk was dat helemaal niet moeilijk. Want sinds ik eind december in het bezit ben van een super geweldige Santos ATB, is de liefde voor offroad natuurlijk alleen maar weer sterker geworden. Dus we gaan er weer een degelijk cross seizoen van maken, met hier en daar een wedstrijdje op de weg. Naast het trainingsweekend in mei en de geplande tijdrittenreeks ziet de voorlopige planning als volgt uit (in blauw georganiseerd door AVHeerenveen):

8 jan: crossloop Sint Nicolaasga (10.4km)
15 jan: R-B-R Nijverdal (5-20-2.5)
5 febr: Rotstergaastloop (15km)
13 febr: Cross duathlon Norg (6-18-3)
5+6 mrt: MTB marathon Ameland (Proloog + 60km)
9 apr: Lenis R-B-B Ter Idzard (11-40-5.5)
8 mei: Ronde van Oranjewoud (16.1km)
4 juni: Triathlon Heerenveen (1.5-40-10)
19 juni: Triathlon Groningen (1-40-10)
25 juni: Triathlon Stiens (1-40-10)
9 juli: NK Cross Triathlon Den Haag (1.5-30-10)
16 juli: Ritskemoi-run Ameland (10km)
13 aug: BBQ-run Ameland (10km)
24 aug: Clubkampioenschappen Triathlon Mildam (0.5-22-5)
4 sept: Cross Triathlon Vlaardingen (1-24-8)
17 sept: Cross Triathlon Ameland (1.5-35-12)
25 sept: Jouster Merkloop (15km)
11 okt: Wouterbergcross (6km)
5 nov: Heideloop (10km)
3 dec: Mildam cross (10km)
11 dec: Cross duathlon Groesbeek
17 dec: Adventure Ameland (21.1km)
31 dec: Oliebollenloop Gorredijk (10km)

Winnares St. Nykstercross

2011-01-08T10:14:00.000-08:00

Deze zaterdag 8 januari had ik de St. Nykstercross in mijn agenda. Alweer de 4de cross uit de wintercompetitie van AVHeerenveen. Afstand 10.4km. Parcours was t.o.v. ander jaren iets verlegd vanwege zeer natte en soms nog bevroren delen in de bossen van St Nic.

De temperatuur zaterdagochtend was met 8graden zeer mild. Na al die kou van de afgelopen weken voelt het bijna als lente. Maar de motregen maakte het niet heel aantrekkelijk om naar buiten te gaan. Toch maar....

De start was om 10:30 en er had zich een flinke schare met atleten verzameld die of de 5.2km of de 10.4km gingen lopen. Bij het inlopen vroeg ik mezelf weer af waarom ik nog niet eens spikes heb aangeschaft. Kan ik toch voordeel uithalen denk ik. Maar ik deed de cross maar weer op mijn vertrouwde loopschoenen. Ik startte vlot voorin. Het vervelende aan die eerste kilometers is dat iedereen nog zo dicht op elkaar loopt waardoor je het pas niet goed ziet en dus niet goed kan anticiperen op kuilen, plassen en modderige stukken. Maar al redelijk vlot had ik een positie waarin ik de meters voor me vrij in het zicht had. Geke Venema liep vlak achter me, dat kon ik aan haar ademhaling horen. Het parcours lag er prima bij. Vorig jaar nog zwaar besneeuwd, nu af en toe drassig, maar nog prima beloopbaar zonder spikes.

Na ruim 3km ging Geke me voorbij waardoor ik bij de dames de koppositie verloor. Ik liep al op een pittig tempo en een tempo hoger zou mij opbreken. Maar gelukkig versnelde Geke niet en kon ik aanhaken. Aangezien Geke haar loopjes altijd goed opbouwd, wilde ik bij de ingang van de tweede ronde zo vlak mogelijk achter haar blijven. Dit ging wonderbaarlijk goed. Ik bleef heel mooi in het spoor bij Geke. Na 9km verwachtte ik een versnelling van Geke, die er niet kwam. Ik voelde reserve in mijn benen en vroeg mezelf af wat ik hiermee wilde gaan doen. Netjes achter Geke blijven hangen om als 2de te finishen of toch erop en erover. Ik hou er niet van om in de laatste 50m iemand vanuit de rug voorbij te sprinten en vond dit gezien de hoeveelheid kopwerk dat ze had gedaan ook niet terecht. Dan maar een lange versnelling. Met nog zo'n 500-700m te gaan verhoogde ik mijn tempo. De sterkste benen zouden dan eerlijk winnen. Ik zette mijn versnelling rustig in en keek/luisterde of Geke reageerde. Ik hoorde aan haar ademhaling dat ze al behoorlijk aan d'r max zat. Door er nog een tandje bovenop te gooien wist ik zeker dat ruim voor haar kon finishen. En dat deed ik. Ik finishte in 48 minuten. Ik had niets over, maar maag, darmen en benen voelden goed. Voelden heel goed. Even kletsen en een rondje uitdraven met Kees. Wil ik door al dat geklets nog wel eens overslaan, maar is zo heilzaam.

Tja en herstellen moet wel even. Morgenvroeg met de AVHeerenveen bikers naar Appelscha. Dan moet er weer een beetje power in de benen zitten.
Dank aan Saher voor de Foto's van de cross

Winst tijdens Oliebollenloop Gorredijk

2011-01-02T00:29:00.000-08:00

Het was al weer voor de 5e keer dat het sport- en ontspanningscentrum Kortezwaag te Gorredijk haar jaarlijkse hardloopevenement organiseerde, de grote gang maker in dit geheel is ons eigen AV Heerenveen lid uit Luxwoude Wietze Jonker met zijn actieve medewerkers. Het aantal deelnemers is ieder jaar stijgende. De te lopen afstanden zijn exacte afstanden. Je kon inschrijven voor de 6,4 km (4 mijl) en de 10 km. Je kon deze afstanden wandelen en of hardlopend afleggen het geheel had een recreatief karakter, de start was om 13.30 uur. Maar ondanks het recreatief karakter van deze oudejaarsloop waren er toch leuke prijzen beschikbaar gesteld door Sietse van der Meij van Runnersworld te Heerenveen.

Enkele 10 tallen leden zowel jong en oud van AV Heerenveen liepen op deze oudejaarsdag mee. Het parcours was goed aangegeven met duidelijke pijlen, en enkele km punten waren aangegeven zodat je op deze manier heel ontspanend je km kon lopen, en je eind tijd tijdens het lopen al kon voorspellen. De loop route met de start direct naast het sport café liep als volgt: Richting Langezwaag over de Hegedijk, de 10 km ging linksaf de Bonteboksleane in, ( de 6,4 km ging eerder linksaf, de laatste 3,4 km van beide afstanden was over hetzelfde parcours) op naar Jonkerslan, de Fugelsang op en over de De Leijen naar Kortezwaag en bij de Nijewei links af en dan na 1,5 km op na de oliebollen die je kreeg na het passeren van de finish voor/ in het sport- en ontspanningscentrum Kortezwaag.

De wegen waren voor het grootste gedeelte verhard, en liep voor een grootgedeelte over verkeersluwe wegen, en door de invallende dooi goed begaanbaar, en dat met een temperatuur van een paar graden boven nul en een heerlijk zonnetje.

De eerste km ging (vanzelfsprekend) weer wat te snel (in 4:04), maar al vlot kwam ik in een fijn tempo. Na 1.5km kwam Johan van achter me aanlopen en vroeg of ik aan ging sluiten. Prima, maar als je je eigen wedstrijd wil lopen dan moet je dit zeker doen. Na bijna 4km kreeg Johan het al wat zwaarder, omdat ie tijdens de ijskoude Kerstcross in Oranjewoud flinke kou op de longen had gehad. Ik nam de positie van 'm over op naar Jonkerslan. Op de 5km klokte ik 22:01. Hmm, ok voor een loop in de winter (lees niet-specifieke periode), maar ik wilde toch wel onder de 44 minuten lopen. Klein tempootje erop. Maar Johan kon niet aansluiten en moest even wandelen. Ik ging alleen verder. Het was genieten. Geweldig weertje en de carbietschoten op de achtergrond. Gorredijk kwam weer in zicht. Benen voelden prima, ademhaling fijn onder controle, maar de darmen begonnen in de laatste km iets op te spelen. Behouden blijven lopen en bedenken dat ik die oudjaarsavond ook nog veel lekkers naar binnen wilde werken. Ik finishte als eerste dame in 43:40. Heel mooie tijd en prima tevreden mee. Daar moet in het voorjaar zeker weer een minuut vanaf, maar dat zal goedkomen.

Ik won een mooi lopershirt van saucony en na een gezellig gesprek met wat clubgenootjes terug naar huis voor de preparaties voor een gezellige oudejaarsavond. Lots of fun.

Eerste dame V35+ Kerstcross Oranjewoud

2010-12-20T14:11:00.000-08:00

Het was echt ijzig koud afgelopen zondag tijdens de Kerstcross van Oranjewoud. Maar met de Kerstman langs het parcours en vrolijke liedjes uit de geluidsboxen, was het een zeer gezellige sfeer.

Er waren afgelopen zondag 19 december verschillende afstanden voor recreatieve en wedstrijd atleten te lopen. Om 11:30 was er een trimploop over 2, 4, 6, 8 of 10km; Er was een jeugdloop; om 13:05 stond de ladies wedstrijdrun op het programma en tot slot was er de wedstrijd van de heren om 14:40.

Ik had gekozen voor de Ladiesrun, een wedstrijd die over 6km ging. De organisatie had de dag voor de cross een volle dag gewerkt aan het prepareren van het parcours. De sneeuw was, waar mogelijk, weggeveegd. Maar de ijsplaten konden niet weggehaald worden. Er waren een aantal ladingen zand op het parcours aangebracht om grote glibber partijen te voorkomen.

Nadat ik even met een aantal clubgenootjes had bijgekletst, ben ik rustig gaa warmlopen. Thermoshirtje, thermojasje, dikke winterjas en dan een thermobroek, tight en trainingsbroek. Lekker warm. Maar toen de klok 13:00 naderde moesten er toch wat kleren uit. Gelukkig was er een warmtebron die zo voor te start ervoor zorgde dat ik niet direct met een blauw bekkie weghoefde.

Om 13:05 het startschot. Drie rondes van 2.2 km. De start ging goed en ik had voldoende grip met mijn gewone loopschoentjes (lees: geen spikes) op de rechte stukken. In de bochten was het een beetje inhouden en vooral niet op de voorvoet willen lopen. Beetje platvoets lopen. Denk dat dat het best beschrijft wat ik deed. Maar dat ging prima. Na de eerste ronde in ruim 10 minuten hoorde ik dat ik eerste vrouw 35 was. Mooi, vasthouden dacht ik. Ik hoorde ook via de speaker toen dame 2 en 3 uit mijn categorie voorbij renden. Het tempo volhouden wat ik liep, moest prima kunnen. Maar halverwege de tweede ronde raakte m'n veter los (hmm, moet niet alleen snelsluiters in m'n trischoentjes maar ook in mijn gewone loopschoenen). Toen de derde ronde inging kon ik via het omroepen van de speaker wederom inschatten hoe ver mijn medelopers V35+ achter mij zaten. Te kort om een fatsoenlijke strik te kunnen zetten met handschoenen aan. Dus maar verder hollen op een schoen die steeds losser ging zitten. De afzet was niet meer de afzet die het zijn moest omdat m'n voet in de schoen begon te schuiven. Maar met nog 1km te gaan, wist ik dat ik de wedstrijd kon gaan winnen bij de V35+. Ik finishte in 31:03 (Uitslagen Kerstcross). Prima, vond ik. Geen pijn in de benen en ademhaling prima onder controle. Wel bevroren kaken en neusvleugels. Wil je je neus ophalen, gaat het niet he? Geen beweging in te krijgen. En als je praat voel je je debiel.

Heel mooi vlot had de organisatie binnen 5-10 minuten de prijsuitreiking. Nooit eerder zo snel meegemaakt. Een mooi plekje op het schavot en een mooi lopersshirt van saucony was de prijs. Lekker uitrennen naar huis, want de start was nagenoeg in mijn achtertuin (2km). Even een bordje vegetarische erwtensoep gegeten (Theo maakt 'm zo lekker) en toen op de ATB lekker door het bos uitgefietst terwijl ik zo nu en dan het wedstrijdverloop van de heren wedstrijd meekreeg. Ijskoud uiteindelijk weer thuis om 16:00 en toen heerlijk met Theo naar de Woudfennen geweest voor een avond ontspannen in de sauna.

ATB nachttocht "Chocola met Nobeltje"

2010-12-18T12:49:00.000-08:00

Vrijdagavond 17 december was het dan zover: ATB nachttocht "Chocola met Nobeltje". We waren nagenoeg met het dubbele aantal deelnemers i.v.t. het aantal deelnemers van vorig jaar en daarmee noem ik het evenement al succesvol. Het was hoopjes lol en gezelligheid.

Vanaf 20:00 druppelde iederereen binnen. En na wat gekeuvel, een bakje koffie of warme chocola, werd het tijd om ons te prepareren voor de tocht. In de ochtend had ik de ronde die we zouden fietsen al verkend. Het lag er toen aardig bij. Een aantal ijsplaten in het bos en wat bevroren sporen. We zouden zeke moeten opletten in het donker, maar echt gevaarlijke stukken waren er niet. Met name de oversteken van bos via we naar bos konden onverwacht glad zijn.
De temperatuur was aangenaam en de wind had zich aan de stilte in het bos aangepast.

Tegen 20:45 vetrokken we van de Marktweg, over de Schoterlandse weg, onder het tunneltje door en via het van Bienemalaantje het bos van Oranjewoud in. Het bos lag er prachtig bij zo met en laagje sneeuw; Iedereen was in vrolijke stemming en zo trokken we het duistere bos in. Magisch zo'n donker bos dat enigszins oplicht door de sneeuw.Een serene stilte, wanneer wij ons een beetje inhielden. Eerste tien minuten aanvoelen wat de ATB doet in het bos met bevroren ondergrond. Maar het voelde goed voor iedereen. Even pauze voor een foto.

Er volgden een paar glijers (including ondergetekende) door de ijsplaten die onder een klein laagje sneeuw lagen. Gelukkig werd de grond zachtjes gekust waardor er geen ernstige kneuzingen vielen te noteren. Alleen na een krap half uurtje werden we plots wreed verstoord in onze ontspannen tocht. Samme schreeuwde: "help!, godverd..... Help!" We keerden direct om en vroegen ons af wat er gebeurd was. Elsbeth was de eerste die Samme's ATB aantrof of het pad en zag de gedaante van Samme in de struiken. Op het moment dat ze keek hoe het met hem was, draaide hij bruut zijn gezicht naar haar toe en met een luide schreeuw maakt hij ons allen wakker. Een onverwacht spook.

We crossten verder. Het was een waar genot. Zo mooi het bos. De omgeving leek betoverd en elke minuut was volop genieten. De tijd vloog.... en wij erachteraan. Rond 22:30 waren we weer terug op de Marktweg. Wederom tijd om dit bijzondere gezelschap vast te leggen. Daar waar de hele avond Nederland in de ban was van hevige sneeuwval, files en andere verkeersonmogelijkheden, genoten wij in het donker van een licht besneeuwde omgeving. We poseerden in de tuin met onze ghost.

Tijd voor wat we werkelijk hadden verdiend; waarvoor we hadden gebiked: "chocola en Nobeltje". Gellukig was Theo zo lief geweest om nog een extra bodempje te verzorgen in de vorm van een verse erwtensoep. heelijk. Zo konden we eerst "bijkomen" onder het genote van een warme erwtensoep en werd er geproost met Nobeltje en Torentje en knabbelden we af en to een stukje chocola weg. Geslaagd, gezellig en wederom voor herhaling vatbaar. Wat wordt het thema volgend jaar?

Wilma, Elsbeth, Marco, Paco, Marcel, Henk, Samme, Arjen en Jos bedankt voor de gezellige avond!

Adventure Ameland

2010-12-12T06:02:00.000-08:00

De website van de Adventure kopt al: "7e Ameland Adventurerun groot succes ondanks aangepast programma". En dat was zeker waar. De beslissing die donderdag viel om de halve marathon te laten vervangen door een 10km was natuurlijk voor een groot aantal atleten een teleurstelling, maar gezien de omstandigheden die donderdag natuurlijk terecht. Hoewel een aantal honderden atleten hierdoor de overtocht naar het eiland niet maakten, was het gros van de lopers aanwezig en zag en hoorde ik alleen maar mensen die hadden genoten. Ruim 2600 lopers finishten bij de Adventurerun op Ameland.
En het was ook heerlijk lopen. Ik vertrok zaterdagochtend met het bootje van 10:30 richting Ameland. Bootje vol met sportieve mensen. Te vol als je het mij vraag. Maar er was sfeer aan boord. Een ontspannen menigte met bakken vol energie om die straks op het eiland vrij te laten. Bij aankomst haalde mam me bij de boot op. Even lekker rustig zitten bij pa en ma met een kopje thee een versgemaakte krentjesbrij. Mmm. Bedankt mam! Marco opgehaald uit het dorp en toen rustig verkleden, het centrum van Nes inwandelen om vervolgens een rustige warming-up te pakken. Een ruime boog om het centrum en voelen hoeveel kleren je tijdens de wedstrijd aan moest. Voor de start her en der nog wat kletsen, overtollige kleding afleveren en een kwartier voor de start het startvak in.

Iedereen stond lekker warm tegen elkaar. En het was minuten aftellen voor de start. Laatste succeswensen en dan knal. Het centrum van Nes werd overspoeld met het vele getrappel van enthousiaste lopers. Heerlijk die eerste honderden meters vol joelend publiek. We verlieten het dorp de ballumerweg op en vervolgens richting westerpad. De start ging goed. Bij kilometer 1 keek ik op m'n klokje. Verdorie, niet goed ingedrukt en dus geen feedback van het tempo. Wat maakt het ook. Alsof de weergave van de tijd ervoor zou zorgen dat ik sneller zou gaan lopen. Na 2.5km het strand op. De zee was hoog en dat betekent lopen door tamelijk mul zand. Je zag de lopers zoeken naar het juiste pad. Een strakke wind vanuit het noordwesten zorgde er in ieder geval voor dat het lopen niet nog zwaarder werd gemaakt omdat deze vanuit de gunstige hoek kwam. Na 3.5 kilometer strand de oprit bij de Grauwe duun. Stevig omhoog klimmen door het mulle zand. Even het rood in en dan boven aan de duinen weer een beetje bijkomen. En dan sta je weer onder aan de duinenrij en begint de volgende klim weer. Hmmm, dat was er een te veel. Ik voelde een misselijk gevoel komen in m'n maag, dus een klein tandje lager. Benen voelden heerlijk.

Ik liep de strandweg in Buren op. Nu was het aftellen voor de laatste kilometers. Ik kon niet versnellen omdat m'n maag niet ok voelde, maar m'n benen wilden prima verder. Ik zag de afstand tot m'n voorgangers vergroten en vroeg me af of ik toch niet nog even aan moest zetten. Waarom wel, waarom niet? Ik koos ervoor om in mijn comfortabele zone te blijven. Waarom? Gewoon omdat ik in mijn comfortabele zone wilde blijven ;P Ik hoorde de geluiden uit het dorp dichterbij komen. Ik hoorde de speaker de lopers binnenhalen. Toen was het mijn beurt. Heerlijk de van Heeckerenstraat inrennen met drommen juichend publiek. Fijn, warm, gezellig. Handjes in de lucht en finishen in 45:38 (5e V35). Dit was het weer. Maar met een 10km heb je niet iets van "mooi dit hebben we weer geflikt" dat was alleen opgegaan bij de halve. Toch lekker om een pittige 10 te hebben gelopen.

Op naar andere bekende loopmaatjes om ervaringen te delen. Altijd leuk. Een druk krioelende menigte met bezwete en gloeiende gezichten met één gezamenlijke conclusie: "zwaar strand maar heerlijke wedstrijd".

Met Marco even rustig uitgelopen en daarna tijd voor een warme douche, lekker luieren en een hapje eten met John en dochter + vriendin. Gezellig! Nog even doorgefeest in de gezellige Piraat tijdens de 70's en 80's party en afsluitend in het Nescafé. Wederom een super fantastisch weekend.
Anna: Bedankt voor de foto!

Winst bij chaotische Mildam cross

2010-12-07T08:44:00.000-08:00

Afgelopen zaterdag 4 december was de 3de crossloop uit het cross circuit van AVHeerenveen. Helaas kon ik aan de 2 eerdere crosslopen (Woutersbergje, Heideloop) niet deelnemen. Maar nu stond ik vol goede moed aan de start.

Er was een geweldige opkomst, ondanks het koude weer en de bevroren ondergrond. Op de 10km startten 60 heren en 29! dames. Bravo! Daarnaast waren er nog 30 heren en dames die op de 5km startten. De gemoedelijke en gezellige sfeer zorgden bij mij voor een ontspannen gevoel. Even een stukje inlopen op het parcours en 5 minuten voor de start 2 jassen en trainingsbroek uit. Om 10:30 werden we weggeschoten. Ik lag als dame vlot op kop en rende de eerste 2.5km achter Johan. Zijn tempo kon ik niet volledig vasthouden en dus liet ik 'm na een paar kilometer gaan. Mijn benen en vooral m'n enkels voelden goed. Vooral de enkels kregen flink te voorduren tijdens deze cross. En wanneer je vlak achter iemand loopt, dan kun je niet zo vlot anticiperen op bevroren sporen, takken en wortels.

Na 22 minuten kwam ik helemaal lekker in mijn adem. Benen voelden sterk en ik had een mooi regelmatig ademtempo. Nu ging ik echt lekker lopen. In een treintje kon ik mooi het tempo van de heren voor me volgen. Tot mijn verbazing waren we rond de 35 minuten al op het pad aanbeland dat naar de finish leidt. Hmm. Een korte 10km. Ik finishte dan ook in rond de 42,5 min. Daarna ontstond een gat tot de volgende finishers. Er ontstonden discussies bij de finish over de route en afzetlinten. Tijdens de cross bleek de loop ernstig verstoord door mannen die met kettingzagen bomen omver zaagden. Zij waren met auto's door afzettingen gereden en hadden afzetlinten verplaatst. Tja.

Er waren verschillende rondes gelopen voor de atleten. Ik heb met mijn voorgangers ook een lus van het parcours gemist die er oorspronkelijk wel in hoorde. Of ik mijn eerste positie had kunnen behouden bij de dames zal ik niet weten. Mijn 'aangepaste'finishtijd werd 0:46:33. In ieder geval had ik een goed gevoel over de loop in aanloop naar de Adventure zaterdag 11 december.

Winnares try-out R-B-R Klazienaveen

2010-11-21T12:15:00.000-08:00

Het was Samme's idee om gezamenlijk deel te nemen aan de R-B-R in Klazienaveen zondag 21 november. Hij kreeg 6 ploeggenoten zo ver om mee te gaan de blubber in: Marco, Henk, Jonathan, Marcel, Elsbeth en ik.

Hoewel we aanvankelijk al om 7:30 zouden vetrekken vanaf het clubgebouw van AVHeerenveen, was het toch een wijs besluit dit een uur uit te stellen omdat de inschrijving pas mogelijk was vanaf 9:30 en de wedstrijd pas startte om 11:00. Het was slechts een uurtje rijden.

We troffen het enorm met het weer; nagenoeg windstil en een heerlijk zonnetje. Wel fris, dus de handschoenen gingen aan. Om 11:00 werden we weggefloten. Een totaal van 31 individuele atleten (7 dames) en helaas 1 duo. Het loopparcours was gevarieerd en door de natte ondergrond was het nog wel een beetje glijden. We moesten 2 rondes van 2.5km lopen. Ik zag de verscheidene blauwe (AVHeerenveen) pakjes voor m lopen, maar hield fijn m'n eigen tempo. Een dame (Liane de Wit) liep voor me en had een krachtige, snelle pas. Dat tempo kon ik zeker niet hebben en liet me er niet door afleiden.

De eerste 5km ging prima. Geen HR meter dus geen feedback; lekker op gevoel. Ik kende een vlotte wissel en sprong op m'n ATB voor 3 rondes fietsen (totaal 18.5km). Fietsen voelde goed en ik vroeg me al af of ik mogelijk de dame voor me kon pakken. Maar dat bleek al vrij vroeg op de ATB niet meer nodig. Liane was binnen 2.5km al lek gereden waardoor ik de kop bij de dames mocht overnemen. Net op dat punt reed ik, en met mij nagenoeg alle voorgangers, verkeerd. Jammer. Halverwege het pas omdraaien en weer het juiste parcours op. Foutje in de organisatie, maar dat kan tijdens een try-out. Gelukkig pakte een ieder het sportief op.

De ATB-ronde was mooi gevarieerd. Weinig technisch, maar door de natte stukken met grote plassen en veel modder, kregen we toch nog een klein stukje spectakel. Ik vond het heerlijk. Het fietsen ging fijn al kon ik Henk en Marcel het laatste stuk niet bijhouden. Misschien was er een stukje spirit verdwenen door het uitvallen van dame 1 en weinig dreiging achter mij. Maar misschien is dit ook gewoon wat er in de benen zit en that's it. De laatste run van 2.5km verliep tamelijk soepel. De bovenbenen voelden pima na de fiets-loop wissel. Alleen de kuiten waren wat stijf. Al met al kon ik als eerste dame finishen met de vraagtekens of deze plek zonder uitval van Liane ook zo was geweest.

In ieder geval weer een heerlijk sportmoment genoten en gezellig nog even wat gedronken met de hele delegatie. Volgend jaar vast weer van de partij.
Uitslagen:
2 Samme Steenstra    1:26:41
4 Marco Douma        1:29:55
13 Henk Meijer          1:35:24
16 Marcel Walstra      1:36:01
1 Silvia Brouwer        1:36:43
2 Elsbeth Rispens       1:42:17
22 Jonathan Bartsma   1:44:04

Parel van Drente

2010-10-16T11:32:00.000-07:00

Vandaag (zaterdag 16 oktober) zijn we weer gestart met de ATB-tochten die we gezamenlijk met atleten van AVHeerenveen rijden. Prima opkomst deze eerste keer. Naast de vertrouwde garde Marco, Paco, Marcel, Henk, Samme, Martin-Peter, Cathelijne en ik was de groep aangevuld met 'nieuwelingen' van AV: Elsbeth, Wilma en Tineke. En daarnaast werd de groep nog nog aangevuld met een een viertal kennissen/vrienden. We vetrokken om 8:15 met 8 mannen en 7 vrouwen. Bijna fitfty-fifty vrouw/man verdeling en dat doet me deugt.

Met wederom een geweldig carpool systeem (Henk bedankt voor de rit), arriveerden we nog voor negenen in Havelte. Martin-Peter, Samme met zoon Fedde reden de 25km. De rest koos de 45 km. na inschrijving en bakje koffie/thee aldaar werden de groepjes geformeerd en vetrokken we op de ATB richting heidevelden. Het was fris. Handschoenen met vingers waren achteraf een betere keus geweest, maar m'n drie laagjes kleding op bovenlichaam waren prima. Het parcours lag er wat blubberig bij. Maar bij het tempo 'inrijden' gaf dit geen enkel probleem. Tesamen met Cathelijne en vriendin fietsten we in het tweede groepje achter Marco, Paco, Marcel en Henk. Omdat Henk moest lossen (hij wilde de volgende dag nog een 32 km lopen ter voorbereiding op de bereloop), sloot hij bij bij ons dames aan en fietsten we in een kwartetje door. Lekker pittig tempo, de zon kwam tevoorschijn en mijn benen voelden goed. Zo goed, dat Henk en ik ervoor kozen om met z'n tweeen door te crossen al lag dat tempo voor mij soms aan de iets-wat-hoge-kant. Toch lag het parcours me zeer goed. De drassige, gladde stukken wist ik prima door te komen; de mulle stukken ben ik gewend van Ameland; maar vooral het korte bochtwerk ging prima. Met een relatief kleine ben ik natuurlijk behoorlijk wendbaar. Het tempo was dus prima te houden.

Na ongeveer 1:15 fieten kwamen we bij de verzorgingspost, waar we de voorste 3 heren nog net even gedag konden zeggen. En zo konden Henk en ik na het nuttigen van een krentebol en wat vocht nog net Cath en vriendin gedag zeggen. Gauw weer op de fiets want ik koelde in rap tempo af (kleding vochtig van het zweet). De tweede helft van de route vond ik nog mooier dan de eerste helft. En dan doel ik met name op de laatste 5-7km. Een groot deel van dit laatste stuk gaat over de originele ATB route van Havelte. Allemaal singletracks met korte pittige klimmetjes en veel bochten. Fantastisch!!! Beetje jammer dat Henk ik ik net wat jonge fietsertjes voor ons hadden op dit geweldige stukje. Dat betekende dat we niet flink vaart konden houden en regelmatig bij klimmetjes van de fiets moesten, waar we normaal rpima door hadden kunnen crossen. gelukkig was dat maar een klein stukje. Tevens vond ik het geweldig om te zien dat jochies tussen de 7-12 jaar op flink tempo mooie technische stukjes van het parcours aflegden. Respect! Tja, mijn jochies stonden beiden op de voetbalvelden en genoten ook van hun sport (beiden met winst afgesloten).

Na zo'n 2:15 kamen we weer terug op de plaats waar we gestart waren. Da's altijd wel fijn he;)? Even douchen en de kantine in om even na te praten en bij te tanken. We waren erg benieuwd naar de ervaring van Elsbeth en Wilma die heel stoer direct gekozen hadden voor de 45 km. Stoer hoor! Met een grote smile volbrachten zij ook de 45km en gingen we allen weer ons eigen weg. Geweldige ochtend. Op naar de volgende tocht. Het was oprecht genieten!

ATB clinic AVHeerenveen

2010-10-02T23:25:00.000-07:00

Vanuit de triathloncommissie van AVHeerenveen hadden Paco en Marco zaterdag een ATB clinic georganiseerd voor leden. De clinic werd verzorgd door Audrey Middendorp. Voor aanvang van de clinic was het nog even spannend of het droog zou worden, maar gelukkig hadden we alleen te maken met het water dat van onderaf opspatte.

Om 9:30 startten we bij het clubhuis van AVHeerenveen en hadden zich meer dan 20 atleten ethousiast bevonden voor deelname. Na een korte uitleg van Audrey over de 'werking' van de ATB vertrokken we gezamenlijk naar Oranjewoud. Nabij Tjaarda begonnen we op een grasveldje met een serie balans oefeningen. Behalve zinvol, was het ook ware hilariteit tijdens de oefeningen en was de sfeer van de dag direct gezet. Er volgde daarna een technisch rondje met hindernissen (boomstam en flinke wortels) die we meerdere keren reden op eigen tempo. Het nemen van hindernissen waarbij voor- en/of achterwiel de lucht in moest was het doel. We leerden hoe we ons gewicht moesten verplaatsen op de ATB. Complimenten aan Tineke, die nu prima over een boomstam kan zonder van de ATB te stappen.

We vervolgden onze route door Oranjewoud en begonnen aan de limbodans. Op de ATB onder een koord door. Iedereen liet zich van z'n beste kant zien. Alleen de Aloha-jurkjes ontbraken nog. Na het limbodansen volgden nog een balans- en stuuroefening en mochten we onze geleerde vaardigheden op parcours toepassen. We reden een aantal ronden met laag hangende takken. Maar menig sportieveling had vooral aandacht voor de stuurtechniek die moest worden toegepast in de modder. Om 11:30 vertrokken we in 2 groepen om nog een rondje tempo te rijden. Even lekker wreed door de modder en in de laatste kilometers werden we pas echt getrakteerd door een aantal spekgladde bruggetjes te nemen. Glibberen en glijden en een aantal valpartijen en slippers, maar iedereen bleef ongedeerd. Rond twaalven waren we weer terug bij het clubhuis.

Na een afscheidswoordje ging iedereen naar huis en konden we terugkijken op een zeer geslaagde clinic. De opbrengst was, voor een ieder op eigen niveau, zeer positief te noemen. Het was een zeer gezellige en leerzame ochtend. Het ATB seizoen kan beginnen. Zaterdag 15 oktober de "Parel van Drenthe", maar eerst volgend weekend nog de start van het crosscircuit van AVHeerenveen met de Woutersbergcross.

Meer foto's in het webalbum.

Koppeltijdrit AVHeerenveen

2010-09-30T07:12:00.000-07:00

Woensdagavond 29 september was het zover: de nu al beruchte koppeltijdrit van AV Heerenveen georganiseerd vanuit de triathloncommissie van AVHeerenveen (door Marco en Paco). Aan de koppeltijdrit gingen in de afgelopen maand 2 individuele tijdritten vooraf, waarvan helaas 1 tijdrit moest worden afgelast wegens onweer.

Omdat de duister al vroeg valt was de starttijd van de koppeltijdrit vervroegd naar 18:45 en de afstand was ingekort tot 10km. Bedoeling was om met een opposite-sex koppel te starten op de 10km en de tijd van de laatst binnenkomende van het koppel geldt als eindtijd. Gelukkig waren de weergoden ons goed gezind en hadden we een milde ondergaande zon en weinig wind. Modder en stront van de boeren op de liemdijk waren de enige hindernissen op het parcours.

Zeven koppels startten tijdens de koppeltijdrit. Grootste verassing was de start van Christine de Wit die 2 weken geleden haar teen nog brak, maar John niet in de steek wilde laten tijdens dit lokale evenement. Marco en ik waren als 6de koppel aan de beurt. Na een beetje wankele start waarbij Marco nog net de fiets recht kon houden gingen we op flink tempo weg. Eerste 4km over de klinkers op de liemdijk en bisschopsweg gingen aarig. Marco kan goed bochten, en ik niet dus vielen daar tijdens de 2 bochten even een gaatje. Na mijn opmerking "niet harder" gooide Marco er nog een schepje bovenop omdat ie het woordje "niet" niet had gehoord. Ik kon goed in het wiel van Marco blijven. Toen we de Snakkebuorren opgingen bemerkte ik enige verzuring in mijn benen. We waren bijna op de helft, dus ik moest nog een heel aantal minuten doortrappen. Ik besloot mijn commando "niet harder" te veranderen in "Ho" zodat er geen vergissing meer zou ontstaan en op die wijze bracht Marco z'n tempo iets omlaag.

Op het momnet dat ik mijn benen voelde, voelde ik tevens de cup-a-soup die ik om 18:00 snel naar binnen had geslokt langzaam omhoog komen. Hmm, bluh. Ik had moeite om bij marco in het wiel te blijven. Na 8km hervond ik mezelf. Mogelijk doordat we het tempo iets verminderd hadden. En in de laatste km kregen we onze voorgangers Paco en Cathelijne, die een minuut voor ons waren gestart, in het vizier. Marco vroeg of ik over had. Hij klaarblijkelijk wel. Ik niet!! We liepen nog iets in en finishten in 15:27. John en Christine (met gebroken teen!) deden 9 seconden minder/sneller over de 10km. Waardoor Marco en ik een mooie tweede tijd neerzetten. Dat vraagt dus om revange;) Waarschijnlijk volgend voorjaar, dus dat duurt nog even.

Natuurlijk tevreden over m'n fietsen en of het 9 seconden sneller had gekund? Voor mij die avond niet, denk ik. Marco fietste dit rondje eerder in 14:46, dus hij had zeker over. Mijn indivuele tijd op de ronde 4 weken terug lag op 17:09. Met behulp van Marco dus 4km/hr sneller. Nu maar hard trainen. Het was een gezellige avond.

De Uitslag:

1. Christine & John        15:18 min
2. Silvia & Marco           15:27 min
3. Lenneke & Jan            16:02 min
4. Cathelijne & Paco      16:12 min
5. Elsbeth & Marcel       17:09 min
6. Wilma & Jonathan     18:27 min
7. Coby & Gerrit            18:33 min

Grandioos Tri-Ambla!

2010-09-12T11:07:00.000-07:00

Natuurlijk was er de dagen voor de wedstrijddag de angst voor dat ijskoude water. Maar met een watertemperatuur van 15 graden waren de omstandigheden gelukkig niet zo extreem.

Vrijdagmiddag reisde ik met het bootje van 13:30 richting Ameland. Om 15:00 zat ik tesamen met pa en John Nagelhout op het parcours om te aanschouwen en ervaren hoe dit erbij lag. We reden de Tri-Ambla route vanaf te start tot de Ballumer Blinkert. Rob van zanten had zich inmiddels bij de groep gevoegd. De route lag er prima bij en m'n lijf voelde goed en het vertrouwen in de wedstrijd was er. Na een uurtje fietsen was het wel genoeg. 's Avonds lekker aan de macaroni en de inschrijfbescheiden bij het wedstrijdsecretariaat afhalen. Heerlijk vind ik dat. Allemaal bekende gezichten die zich weer verenigen op eiland om de meest bijzondere wedstrijd van het jaar mee te gaan maken.

Na een goede nacht ontwaak ik zaterdag met niet bijzonder veel wedstrijdspanning. Ik heb veel tijd tot de start van 12 uur. Dus rustig ontbijten, kletsen met pa en ma en afspraken maken over het aangeven van het flesje sportdrank voor het looponderdeel. Om 10:45 ga ik richting Parc Fermee. Wolken vullen de lucht. Er was toch zon voorspeld? Na wat gebabbel met dezen en genen, het klaarzetten van de schoenen, op naar het PF op de dijk. Daar aangekomen zie ik aan de vlaggen dat er best een lekker windje staat vanuit Zuid, Zuid-west. Dat betekent zijwind mee op het strand. Prima. De dames in het PF maken een ontspannen indruk en we nemen de zwemrondes nog even door. Een aantal die-hards wagen nog een zogenaamde 'inzwem-poging' in dat toch wel koude water. Ik niet. Een half uur in dat koude water liggen tijdens de wedstrijd is meer dan genoeg. Nou, ok, de tenen even in het water. Zodat ik straks niet schrik. Maar de kou van het water valt me 100% mee.

Op naar de startpositie voor de briefing die inmiddels door de luidspreker schalt. Daarna het woord aan verschillende sprekers. Wie luistert er? Menig atleet is in trans. Woorden dringen dan amper door. Ik voel me ontspannen. Heb zin in de wedstrijd. Ik zie dat de zon door gaat komen en visualiseer alvast hoe ik straks heerlijk op de bike in het zonnetje het eiland over ga. Dan de start om 12 uur. Een mooi natuurgeweld in de Waddenzee. Ik kom goed weg en krijg weinig klappen. Op naar de 'groene paal' om daarna oostwaarts te draaien richting de verste boei. Een paar slokken zeewater. Tja, als die eerste slok eenmaal binnen is, valt de smaak van het zoute water best wel mee. Ik rond de eerste boei prima en ga westwaarts naar de tweede gele boei. Het zwemmen voelt goed en doordat ik onderweg weinig 'ruzie' heb, blijf ik goed in mijn slag. Na het ronden van de tweede boei, noordwaarts draaien om via boei 3 de kleine haven binnen te zwemmen. Het voelt als stroom mee en het gaat mooi vlot. Het is leuk! Ik kom na 22 minuten uit het water en onder luid gejuich van de grote horde toeschouwers duik ik voor de tweede maal de Waddenzee in voor nog een korte ronde. Ik kom iets minder goed in mijn slag en voel toch een kleine vermoeidheid in mijn armen. Na 33 minuten ga ik de zee uit en heb ik een prima zwemonderdeel afgerond.

Wissel: gaat in eerste instantie goed. Maar ik ervaar tijdens het uittrekken van m'n wetsuit ineens m'n zeebenen. Ik verlies mijn evenwicht en lig zo met de wetsuit om m'n enkels op de grond. Dan zittend dat laatste stukje maar. Dan snel de helm op, schoenen aan en achter Brenda aan het PF uit. De vernauwing van de fietsenrekken in het PF maakt het dat 100% concentratie nodig is om ongeschonden de beruchte balk te halen. Brenda moet even stoppen om een jas die zo in haar derailleur terecht kwam te verwijderen. Ik ren door en start als 6de dame aan het fietsen.

Ja, de zon schijnt! Heerlijk. Even lekker in m'n ritme komen tijdens het aanloopstuk in de Miede. Via de Vleyen langs de Molen waar het PF gesitueerd is en wederom via de Vleyen het bos in. Nu gaat het beginnen. Het paardenpad lig er tamelijk glad bij en dus niet stoempen door het mulle zand. Ik cross lekker door en trap op licht verzet de Kaapsduun op. Even op adem komen en dan richting het strand. Een mulle afdaling recht naar beneden. Tijdens het rondje gister ging dit perfect en reed ik eenvoudig tot aan de zee. Nu stuur ik te krampachtig en heb bovendien weinig controle over mijn armen en door teveel gewicht naar voren te gooien, graaf ik mezelf in het zand en moet ik lopend met de fiets de kustlijn bereiken. Op het zuigend zand merk ik het voordeel direct van mijn 53kg lichaamsgewicht t.o.v. van de 'zwaargewichten'. Ik kan in goed tempo naar de strandopgang rijden. Ik weet: rustig door het mulle zand en het stuur zijn eigen weg laten zoeken. Zo doe ik dat. Ik fiets een aantal bikers voorbij die lopend met de ATB naar de strandopgang gaan. Ik voel de power. Beheerst loop ik de strandsduin op. Niet rennen, want dat is alleen maar verzuren. Via het ijsbaanpad, even zwaaien naar pa en ma en weer het bos in. Ik zit heerlijk op de fiets en geniet. De duinen richting Hollum gaan prima. Ik weet dat het goed zit.

In Hollum het strand weer op. Ik ben benieuwd hoe het zand is. Het grote blad houd ik erop. Eerste stuk strand is prima te doen. Voorbij Ballum richting Nes, ontstaan er 2 sporen: één langs de waterlijn en één dichter naar de duinen. Ik kijk en twijfel. Het gros houd de waterlijn, maar dan dan zie ik een man in behoorlijk tempo hogerop fietsen. Ik draai m'n stuur en ga ook hogerop. Dan kom ik op het beruchtte stuk waar het strand net is opgespoten. Afstappen is hier onvermijdelijk. Ik fiets even verder door dan de atleten voor mij en pak zo wat meters winst. Maar al snel moet ik van de fiets. Lopen met de fiets door het mulle zand. Dan voel je de kuiten. Halverwege stap ik op de fiets en kan op licht vezet goed mijn spoor door het mulle zand vinden. Ik passeer 6-7 atleten en ga ik volle gang door naar de strandopgang bij Buren. Ik passeer Marieke en kom zo op plaats 5. Door bij de opgang helemaal tot aan de duinenrij door te fietsen pak ik zo weer 6-7 atleten waaronder Marianne, zodat ik op plek 4 door kan rijden. De laatste 2km te gaan op de ATB. Ik noteer een 3de fietstijd bij de dames (1:46:30).

Na een vlotte fiets-loop wissel begin ik als 4de dame met het lopen. Van Marieke en Marianne weet ik dat ze vlotter lopen dan ik. En zo ga ik van positie 4 weer terug naar de 6de positie. Het lopen gaat lekker, maar ik merk al snel dat ik dorst heb. Op de fiets toch 0.75 + 0.5l gedronken, maar de warmte zorgt waarschijnlijk dat ik meer vocht nodig heb. Bij de eerste verzorgingspost snel water drinken en lekker wat water over m'n hoofd. Na de eerste ronde van 6km staat pa klaar met m'n flesje AA. Dat had ik nodig. In de tweede ronde op het strand krijg ik clubgenoot Jan in het vizier. Mooi mikpunt. De afstand wordt kleiner. In het bos met de laatste 2km te gaan lig ik zo'n 25 seconden achter hem. Maar ook Gonny Rosendaal ligt daar nog tussen. Ik besluit nog iets aan te zetten, maar Jan heeft me gezien. Wanneer ik Gonny nader tot 3 seconden zet ze aan, maar kan ik niet volgen. Of wil ik niet? Ik weet het niet. Het ging zo heerlijk en dat wil ik zo houden. Dit tempo is fijn in de laatste kilometer. Ik besluit niet aan te zetten en laat Gonny en Jan lopen. Bij de finish blijkt het verschil respectievelijk 13 en 22 seconden. Maar ik was en ben zo super tevreden. Ik finish als 6de dame (1ste Fries;)) in een eindtijd van 3:21:4, een krappe 16 minuten na de kampioene Ingrid van Lubek. Nu kan het feest beginnen.

Druk babbelend over de wedstrijd vul ik de tijd met familie, vrienden en bekenden. En ohh, wat kijkt iedereen toch weer gelukkig. Wat was het weer zwaar met een geweldige sfeer.

's Avonds eten we gezellig met een groep van AV Heerenveen en zitten we tot laat gezellig buiten op het terras. En omdat de Tri-Ambla niet 3 onderdelen heeft (zwemmen, fietsen, lopen) maar altijd een 4de discipline toevoegd, wordt het gezellig feesten in het Nescafé. Organisatie en vrijwilligers bedankt!

Tri-Ambla houdt naam hoog

2010-09-09T07:49:00.000-07:00

Tri-Ambla heeft haar naam hoog te houden wanneer het gaat om de strijd met de elementen. Zorgde de Tri-Ambla er vorig jaar tijdens het NK nog voor de waterstand extreem hoog te zetten en de avond voor de wedstrijd een flinke bak water over het parcours te gooien zodat de triatleten flink onderuit konden glijden op hun super moto's; het jaar ervoor werd tijdens het EK de volumeknop van de wind flink omhoog gedraaid. Ook probeerde de organisatie het al eens met het opschroeven van de golven en de zuigende kracht van het zand op het strand te extensiveren.

Dit jaar weer een originele toevoeging in de strijd der elementen: IJSKOUD WATER!!!! (12graden; brrrr). De organisatie van de Tri-Ambla weet uitmuntend 'de elementen' te bespelen. Kwestie van goede organisatie. Hoe ze het arrangeren....? Ze zullen er wel een verdomd goede sponsor voor hebben;)

Misschien voor volgend jaar extreem warme luchttemperaturen? Bij die gedachte kan ik dan opwarmen na de duik in de Waddenzee komende zaterdag.

Laatste berichtgeving is dat aan het eind van de donderdagmiddag de watertemp alweer bijn 15 graden is. We'll see... Ik zal morgen de oversteek van Holwerd naar Ameland maken om 13:30..... maar dan wel lekker op de boot.

Twee keer niks in Drachten

2010-09-05T07:40:00.000-07:00

Hoewel de titel anders doet suggereren had ik zondag een zeer goede duathlon gelopen in Drachten. Er waren erg gunstige weersomstandigheden, met weinig wind en een graadje of 20. Enige manco was dat de triathlon van Drachten was omgezet in een Duathlon wegens blauwalg in het zwemwater. Ik wist dat dit voor mij nadelig was. En dit bleek uiteindelijk ook.

We startten met 10 km lopen (4 rondes van 2.5km). Ik had lekker tempo en liep al vlot op een derde positie. Ademhaling en benen voelden prima aan. Hartslag zat rond de 170 en dus prima voor mij. Ik liep de 4 rondes mooi constant en wisselde na ruim 42 minuten voor het fietsen. Wissel ging prima en met een minuutje voorsprong op dame 4 (Geke Venema) begon ik aan de 40km fietsen. Wederom 4 rondes. Normaliter sla ik tijdens een triathlon een groter gat met Geke op het zwemmen. Nu haalde Geke me de eerste ronde van het fietsen al in en werd het verschil per ronde groter. Toch fietste ik een zeer goede 40km met een gemiddelde snelheid van 33.4km/hr. Da's prima voor mij en ik heb dan ook nergens iets laten liggen.

De laatste wissel fietsen-lopen ging wederom mooi vlot en ik begon met ruim 2 minuten achterstand op Geke als 4de dame aan het lopen. Het lopen ging direct we soepel, toch duurde het ruim anderhalve kilometer voordat m'n HR echt weer goed omhoog wilde. Ik wist dat de achterstand op Geke te groot was om nog voor een derde plek te kunnen gaan en dus ben ik op eigen tempo gaan lopen zodat ik niet kapot zou gaan. Dat zou zonde zijn voor de Tri-Ambla cross triathlon volgende week. Hoewel ik nog wel inliep op Geke moest ik genoegen nemen met een vierde plek en was ik tevens mijn titel op het Friese kampioenschap kwijt. Twee keer niks dus! Was het een triathlon geweest dan had ik meer kunnen profiteren van de winst tijdens het zwemmen. Het zij zo. Ik kan in ieder geval terug zien op een goede wedstrijd met goed verloop. Ik ben tevreden over alle onderdelen en meer dan dit zat er echt niet in. Nu op naar Ameland! Dan gaan alle remmen los!!!

En in het kader van "2x niks" moest onze John Nagelhout helaas in de eindsprint voor de overall titel en Fries kampioenschap Stefan v.d. Pal voor zich laten. Maar wel een klasse prestatie John!

Barre tocht

2010-08-29T12:14:00.000-07:00

Helaas moest de organisatie van WV Sneek de geplande ploegentijdrit bij de afsluitdijk afzeggen wegens risicovolle weeromstandigheden. 's Morgens schatte de organisatie nog in dat de tijdrit doorgang zou hebben en dus zijn we gezamenlijk met 2 ploegen van AVHeerenveen (Heren: Marco, marcel, Paco & Arjen; Dames: Cathelijne, Christine, Lenneke en ik) naar Zurich gereden.Een uur voor de start meldde de organisatie dat de omstandigheden (harde wind en flinke regen) te gevaarlijk waren om de rit door te laten gaan. Dus dan maar aan de Choco. Gelukkig durfde Marcel te opperen dat we niet voor niets gekomen waren en vroeg hij wie toch zin had om de fiets te bestijgen. Uiteindelijk startten we alle 8.

Met een muur van heren voor je fietst het dan ook prima met wind tegen. We trosteerden de afsluitdijk tot aan het monument en keerden daarna met de wind in de rug terug. Mmmm, de teller bleef pas steken bij 56km/hr. De heren konden daar natuurlijk wel een schepje bovenop doen. Na 55km wind en regen en allen dweilnat arriveerden we weer op de parkeerplaats. Natuurlijk smaakt warme choco nog lekkerder wanneer je je hoofd even flink in de wind en regen hebt gehouden. Dus een afzakkertje was voor deze heldhaftige groep malloten een ware traktatie. De slagroom was wel verdiend!!!

Clubkampioen in PR

2010-08-26T00:38:00.000-07:00

Woensdagavond 25 augustus hadden we onze jaarlijkse clubkampioenschappen in Mildam. Dit jaar weer een toegenomen aantal deelnemers van 49 atleten. Ik kwam om mijn titel te verdedigen. Tegenstand kon ik verwachten van Lenneke v.d. Heijde en Chrsitine de Wit.

Om 18:00 was ik in Mildam. Het 'uitzetten' van het zwem-parcours en het Parc Fermée moest ik nog even regelen. De dag vooraf aan de clubkampioenschappen had ik me nog erg veel zorgen gemaakt over het weer. En ook deze dag zelf waren de voorspellingen niet om over naar huis te schrijven. Maar de weergoden waren ons goed gezind. En wij troffen zo'n beetje het meest ideale sportweertje voor dit evenement.

Volledig relaxed stond ik even voor 19:00 aan de start. Ik had zo weinig wedstrijdspanning dat ik me afvroeg of ik het toiletbezoek dat ik normaal voor een wedstrijd heb maar nu niet nodig was, mogelijk zou gaan missen. Om 19:00 de zwemstart van de 500m. Dat ging prima. De 250m heen door de Tjonger leek met alle zwemmers een beetje chaotisch. Na het tikken van onze originele boei (Skippybal met een vrolijk lachend gezichtje) weer 250m terug door iets meer 'begroeide' stukken van de Tjonger. Ik zat vlak achter Lenneke en dat stemde me goed, omdat Lenneke een goede zwemmer is. Ik kende een redelijk vlotte wissel en kon zo als eerste dame in de individuele wedstrijd starten aan de 21.5km racen.

Aanloopstuk en dan 4 rondjes van 5km. Benen voelden goed, maar een gemiddelde snelheid kon ik niet klokken omdat de sensor van m'n tellertje verschoof en geen snelheid meer registreerde. Al in de eerste kilometers passeerde Lenneke, maar doordat ze geen verhoogd tempo vasthield kon ik op 10m afstand blijven fietsen. Nadat we enkele keren, met gepaste afstand van elkaar, stuivertje hadden gewisseld zijn we de laatste ronde gezellig naast elkaar blijven fietsen. Geen gestayer en een ieder op eigen kracht. Wederom de frustratie wanneer dan een groepje van 4 mannen bij elkaar in het wiel ons dan passeert. Jammer dat in zo'n klein evenement als een eigen clubkampioenschap het verschil moet worden gemaakt door verschillende 'regels' te hanteren. Inmiddels kwam Christine op de fiets genaderd. Lenneke en ik wisselden een paar seconden voor haar. Start van het laatste onderdeel. LOPEN!

Ik had een vlotte wissel en won daarmee een aantal seconden voorsprong op Lenneke en Christine. De eerste 2.5km heen goed tempo gehouden. Bij het keerpunt op de 2.5km zag ik dat Lenneke maar een paar seconden achter me zat. De winst had ik dus zeker nog niet te pakken. Ook Christine zat behoorlijk dicht achter Lennneke. Ik besloot een tandje te versnellen en wilde Ton Cusiel voor mij nog proberen in te rekenen. Maar die had behoorlijk het tempo erin. Toch was het voor mij wel het punt waar ik me aan op kon trekken om zo het gat tussen Lenneke en mij te vergroten. Met gepaste voorsprong finishte ik in 1:10:41. Anderhalve minuut sneller dan vorig jaar. Super! De deelnemers druppelden binnen bij het vallen van de duister en na de laatste deelnemer binnen te hebben gehaald was het tijd om de gezelligheidin het Hof van Schoterland op te zoeken voor de prijsuitreiking. Een gelaagd clubkampioenschap op verenigings- en individueel sportief level.

Op naar de koppeltijdrit dit weekend. Dan rijden Christine, Lenneke en ik aangevuld met de versterking van Cathelijne Middendorp gezamenlijk 30km. Gezellig!

Foto Samme Steenstra; Bloed doorweekt m'n schoen na het lopen

Zesde dame NK cross Triathlon den Haag

2010-08-22T05:55:00.000-07:00

Een mooie dag, een bijzondere wedstrijd en aangename omstandigheden. Het maximaal haalbare was een zesde plek tijdens het NK cross triathlon.

Zaterdagmiddag vertrok ik tezamen met Casper zeer op tijd (13:00) richting Den Haag/Kijkduin voor het NK cross triathlon. Het weer bleef een beetje achter bij de voorspellingen die waren gedaan. Tegen drieën kwamen we aan in Kijkduin en hadden we alle tijd voor de inschrijving, terrasje en prepareren voor de wedstrijd. Om 17:45 was de start. De zee was lekker onstuimig en de stroming gunstig. Met een windkracht 4 was het goed te doen. Na het startschot de zee inrennen met alle andere malloten die dit avontuur aangingen. Het bereiken van de eerste boei, door de branding heen, kostte de meeste moeite. Maar weldra had ik een redelijke plek gevonden en kon ik parallel aan de kustlijn verder zwemmen. Met de golfslag aan de rechter zijde en m'n ademhaling links, ging het helemaal perect. Af en toe bovenop een golf even oriënteren waar de volgende boei lag. Na het ronden van de laatste boei liet ik me heerlijk door de golven richting het land rollen. Na het stand te hebben bereikt, moest een klein stukje worden gelopen en moest je nogmaals door de branding om de laatste boei te ronden. Het ging prima. Het pak uit direct bij de zee ging niet zo vlot als ik wilde. Maar goed, door het mulle zand naar het Parc Fermee.

Ik had snel schoenen aan en sprong op m'n ATB om te beginnen aan de 28km rit over strand en door de puinduinen. Fietsen ging goed. Het strand was goed berijdbaar en met windkracht 4 kon ik voldoende snelheid houden. De grootste frustratie is dan toch de groepjes mannelijke atleten waarbij je als vrouw niet mag stayeren. En dat kost tijd. Of beter gezegd, dan kun je geen tijdswinst halen. Toen mij op een gegeven moment een groepje mannen met dame passeerde, kon ik mij dan ook niet stilhouden en wees deze dame op de regelementen. Ik wilde de race op de juiste manier beleven, and so I did. De eerste ronde mijn zesde positie kunnen vasthouden. De tweede ronde ook weer, al begon m'n ATB te haperen. M'n ketting liep tot 3x toe vast en dat kostte me toch wel kostbare seconden.

Aangekomen in de wisselzone, snel de schoene aan en starten met de laatste 10km lopen. Dat ging heerlijk. Ik voelde me fit en sterk. Geen dames in zicht voor me en ook niet achter me. Dat betekende lekker steady doorlopen. Ik finishte 18 minuten nadat Ingrid van Lubek de nationale titel op haar naam had geschreven. Fris en voldaan in een eindtijd van 3:06:35. Heerlijk. Op naar Ameland!

Eerste dame 10km run Ameland 42:35

2010-08-17T07:22:00.000-07:00

Na twee weken vakantie te hebben gevierd op Ameland, ben ik even een midweekje thuisgeweest om vervolgens toch nog terug te keren voor een 'laatste' sportief weekend op Ameland (voordat de Tri-Ambla losbarst).

Dus zaterdag 14 augustus met het bootje nar het eiland. Om 19:30 was de run in Buren. Ik had Chris Brands, die de volgende dag een clinic zou verzorgen op ameland, om 18:15 van de boot gehaald zodat hij ook even mee kon rennen. Beiden mochten we de beker voor de eerste plek in ontvangst nemen.

Ik kende een goede run. Het was een volledig verhard parcours rondom het centrum van Buren. Voor de 10km moesten 4 rondes van 2.5km worden gelopen. Erg gezellig om iedere ronde weer midden door het centrum van Burn te rennen met al het lokale publiek. De eerste 5km liep ik achter Vera Spoelstra, die bijzonder goed liep en een mooie winnende tijd neerzette bij de dames(/meiden) op de 5km. Héél knap. Daarna waren er wenig atleten zichtbaar voor of achter me zichtbaar, waardoor ik mooi m'n eigen tempo kon blijven lopen. Ik was tevreden met een finish tijd van 42:35. Doel was om onder de 43 te lopen endat was geukt.

Zondag een super gezellige en sportieve dag genoten tijdens de clinic die vanuit Sport Promotie Ameland ter voorbereiding op de Tri-Ambla werd gegeven. Chris Brands bezorgde vele atleten een onvergetelijk dag.

Komende zaterdag het NK cross triathlon in Kijkduin. Dan ga ik er helemaal tegenaan!

Eerste dame Ameland Klein Vaarwater run

2010-08-09T02:07:00.000-07:00

Na 2 weken kamperen in Frankrijk, zijn we 26 juli terug gekomen. Dagje de was doen en vervolgens onze vakantie doorzetten op Ameland. Dinsdag de 27ste kwamen we aan op het eiland en woensdag 28 juli was er de Klein Vaarwater run. Kleine camping run. Maar als intensieve looptraining wel heel welkom.

Nadat m'n jongens waren gestart op de 2.5km (3de en 4de plek), startte ook de 5 en 10km. Gevarieerd parcours met straat, schelpenpad en groot stuk offroad. Ik moets twee rondes lopen van ongeveer 5km. Dat betekende tevens 2 keer de Bure Blinkert op. De vlakke, verharde stukken gingen perfect, maar het bestijgen van de Bure Blinkert en vervolgens het snipperpad en mul zand waren erg pittig voor me. M'n Hr zat op 172 en dat voelde als de grens, terwijl ik normaal rond de 176 verzuur (te weinig intensief getraind de laatste maanden?).

Omdat de overige 4 vrouwen op de 10km geen bedrijging waren, hoefde ik er ook geen schepje bovenop te doen om mijn eerste positie te behouden. Ik finishte in 46:29, ruim 7 minuten voor de tweede dame. Gauw vocht bijtanken, omdat dat ontbrak tijdens de run.

De opvolgende dagen/weken heerlijk getraind op het eiland. Lekker zwemmen in de Waddenzee. Watertemperatuur is zeer aangenaam. Dat mag zo blijven t/m september ;). Route van de Tri-Ambla lekker op de ATB gecrosst en veel in de duinen gelopen. Zaterdag 14 augustus nog een 10km run op het eiland. Dan 15 augustus nog een clinic op Ameland met Chris Brands en dan laat ik het eiland weer met rust.

Derde Noord-Nederlands kampioenschap Stiens

2010-06-27T08:36:00.000-07:00

Zaterdag 26 juni was Stiens het strijdtoneel van het Noord-Nederlands kanpioenschap. Het was een heerlijk warme dag zoals ik deze het liefste heb tijdens triathlons. 's Morgens mocht om 11:00 de jeugd starten. Jona realiseerde hier zijn eerste triathlon. Dat was genieten om te zien.

's Middags om 13:00 was het startsein voor de kwart. Met nog een flink aantal na-inschrijvingen stonden er 90 atleten aan deze start, waarvan 15 dames. Watertemperatuur was bijna 20 graden en dus aangenaam. Wind was wat aangetrokken tot een kracht 4 (jammer). Ik kwam als vierde dame uit het water in 16:25, ruim een minuut achter de eerste dame. De wissel ging redelijk en als 4de dame stapte ik ook op de fiets. Al snel werd ik ingehaald door de dame op 5de positie. Maar gelukkig kon ik haar binnen 2 km alweer terug pakken. Het fietsen ging redelijk. De wind in de open velden was zeer goed merkbaar en niet in mijn voordeel. Met 1:20:18 voltooide ik de 42km in eveneens een 4de fietstijd bij de dames. Met 10km lopen in 49:32 finishte ik in een tijd van 2:26:18 als vierde dame. Doordat nummer 2 op het podium bij de dames niet uit het Noorden van Nederland kwam, kon ik nog een derde plek opeisen voor het Noord Nederlands kampioenschap. Daar was ik blij mee. Nog een beetje meer werken aan het fietsen en dan kan ik het naseizoen nog de puntjes op de i zetten.

De triatleten van AV Heerenveen waren goed vertegenwoordigd en vielen in verschillende categorieen in de prijzen. Samme Steenstra 2de H40 (1/4); Fre Adema 3de H40 (1/8); Jan v.d. Heide 3de H50+ (1/8); Riekele Heida 60+ (1/8); Tineke van Berkum 1ste D40 (1/8).

Offroad in Vlaardingen; 3de dame

2010-06-13T13:03:00.000-07:00

Zondag 13 juni werd de Rook offroad Triathlon in Vlaardingen gehouden. Twee eerdere edities van deze wedstrijd had ik ervaren in 2008 en in 2007. Het parcours in niet heel zwaar of technisch; en valt nagenoeg niets te klimmen. Maar bij nat weer kan het parcours zeer verradelijk zijn.

Vorige week had ik enorm de kriebels om een triathlon te doen. Omdat ik Heerenveen en Groningen wegens omstandigheden af had moeten zeggen, kroop het bloed natuurlijk waar het niet gaan kan. En met de offroad triathlon Vlaardingen op de triathlonagenda, leek ik mijn kriebels terug te kunnen pakken. Ik besloot donderdag 10 juni om naar Vlaardingen te gaan. De dag voor de wedstrijd was ik met Theo en de kids al richting het Zuid-westen van het land vertrokken. Dagje Duinrel in Wassenaar. Succesvol. En slapen in een chalet in Leiden van familie, maakte het dat we niet twee maal dat stuk naar deze hoek van het land hoefden te kachelen.

Zondag was het heerlijk weer. De aanvankelijke startserie van 59 atleten op de kwart werd met nog een aantal triatleten uitgebreid. Watertemperatuur van 19 graden was prima. Maar de eerste plons was nog wel even schrikken. Om 12:30 was de start. Ik kon vlak achter de middenmoot meezwemmen. Na ruim 17 minuten had ik de 1000m volbracht en kon ik richting het parc fermée rennen. Derde dame. Redelijke wissel en op de ATB. Het kostte even tijd om de ademhaling tot rust te krijgen, maar al snel zat ik in een fijne cadans op de ATB. Al snel haalde ik dame 2 in. Ik verwachtte dat Esther Tanck, die vlak na me uit het water was gekomen, me spoedig in zou halen. Maar het duurde tot ruim in de tweede ronde dat ze me bijhaalde. Het was een beetje stuivertje wisselen en Esther vertelde me dat de sport momenteel even op een laag pitje stond. Ik merkte dat ik veruit van volle bak fietste en besloot toch om het laatste stukje nog van Esther weg te fietsen, mede omdat ik de dame op 4de positie in m'n achteruitkijkspiegel had waargenomen.

Ik had een vlotte fiets-loop wissel en begon als tweede dame (achter Ingrid van Lubek) aan het looponderdeel. Halverwege de eerste ronde werd ik in behoorlijke sneltreinvaart 'verlost' van mijn tweede positie door May Kerstens. Zo wat kan die meid lopen zeg. Startend aan de tweede en laatste ronde, zag ik de achterstand van dame 4 en 5. ik moest tempo houden om hen de laatste 4 km achter me te houden. Ik heb goed tempo gelopen, maar heb niet in het rood te hoeven lopen. Het voelde heel goed. Ik finishte als derde dame in 2:05 achter May Kerstens (2:01) en Ingrid van Lubek (1:56). Zeer voldaan en een goed gevoel over mijn 3de plek.

Fijn dat de power er nog inzit en dat terwijl ik niet diep heb hoeven gaan.

Update

2010-06-08T07:47:00.000-07:00

Wegens ziekte een slechte voorbereidingsperiode op het voorjaarsseizoen van de triathlon. Daardoor de Club Fysio Therapie tri in Heerenveen en eveneens de tri Groningen af moeten zeggen. Jammer, maar de basis is goed onderhouden. Komend weekend wil ik toch graag in Vlaardingen starten. Deze wedstrijd had ik aanvankelijk niet in mijn planning opgenomen, maar doordat ik me goed voel en ontzettend veel zin heb in een wedstrijd, wil ik toch even knallen. Daarnaast hoop ik in Stiens te kunnen starten.

Boomhiemke cross Ameland

2010-05-11T02:34:00.000-07:00

Op 1 mei werd de Boomhiemke run gehouden op Ameland. Het is een kleine run georganiseerd door de Stichting Wordlrunners. Helaas was het weer niet zo aangenaam waardoor de deelnemersaantallen op alle afstanden wat achterbleven.

Om 13:30 was de start van de kidsrun. De allerjongsten mochten 300m rennen, gevolgd door een startserie 500m (7-9 jaar) en een startserie 1000m (10-12 jaar). Jona wilde aanvankelijk de 1000m lopen maar besloot (gezien de leeftijd) toch de 500m te doen als 6-jarige. Hij verdiende daarmee een geweldige 3de plaats. Mart rende de 1000m en mocht ook een 3de plek innemen bij de jongens. Beiden dus supertrots en met een mooie beker naar huis.

Om 14:00 was de start voor de 5.25km en de 10.5km. Inmiddels was de regen opgedroogd en konden we onder het genot van een paar zonnestraaltjes starten. Gezien de marathon nog maar 20 dagen achter me lag, besloot ik niet volle bak te gaan. Maar op het offroad parcours waarin vele duinklimmetjes zaten, was echt 'rustig' lopen niet mogelijk. Na 1 km lopen zag ik tevens al dat er qua vrouwen geen tegenstand in zou zitten. Daarom prima m'n eigen race kunnen rennen en gefinisht in 50:17. Behalve de jongens mocht ook ik met een mooie beker naar huis en hebben we vervolgens een heerlijk weekje vakantie genoten op het eiland.

Marathon Rotterdam 3:24:54

2010-04-11T11:26:00.000-07:00

Een fantastische ervaring dit weekend in Rotterdam tijdens marathon. Theo en ik vertrokken zaterdagmiddag 10 april nadat we de kids bij tante Laura in Groningen hadden gebracht. Een hotelovernachting voor de start op zondag, was bewust gekozen. Nadat we rond 18:00 gearriveerd waren in het hotel, hebben we de tassen in de kamer gezet en zijn we richting het WTC gelopen om het startnummer en tag te halen. Een stukje van ongeveer 1500m scheidde ons van de Coolsingel (en ook WTC). De inschrijving ging vlot. Alles was prima geregeld. Altijd bijzonder met zoveel duizenden deelnemers.

Ik liet me door de vele loopkleding die er was uitgestald nog verleiden tot de aankoop van een leuk loopbroekje passend bij'm'n loopshirt. Nadat we WTC verlieten, om een hapje te eten, belandden we bij Sijf. Leuk bruin-café achtig restaurantje. Heerlijk gegeten. En de lekkere brownie met ijs en mousse kon ik echt niet laten staan. Op tijd weer in kamer, douchen en beetjes scheren en met de tv aan op het tijd het bed in.

Beetje onrustige nacht, maar toch uitgerust wakker. Na het ontbijt om 9:30 richting start. Johan gebeld of zij met de bus met AV Heerenveen lopers al aangekomen waren. Uiteindelijk ontmoetten we elkaar rond 10:30 bij startvak D. Cor en Johan mochten in vak B starten en ik hoorde thuis in vak E. Het lukte mij om met Kees mee vak D binnen te komen (strenge controle). Maar Johan en Cor moesten naar van B. Om 11:00, nadat Lee Towers z'n "you never walk alone" had laten horen, het startschot. Ik wilde de eerste 10-15km bij Kees blijven. Maar hij liep wel een beetje grillig. En ik zag aan mijn 5 en 10 km tijd dat het voor mij te snel ging. OP 13km m'n eerste flesjeswissel met Theo. Twee volle voor twee lege. Dat ging goed. Ik kon nog even zwaaien naar pa, ma, Simon en Johanna. Rond de 15km liepen we gelukkig ineens met 4 AV Heerenveen leden. Johan, Cor, Kees en ik. Kees koos er voor om op tempo door te gaan. Ik nam wat gas terug. Na 20km begon Cor last van z'n knie te krijgen en ging ik met Johan verder. het voelde goed. Op de halve marathon (1:40:10) begon ik m'n benen iets te voelen. Maar het ging goed. Van Theo kreeg ik op 25km m'n volle flesjes sportdrank weer en de aanmoedigingen van m'n eerder genoemde supporters. Het ging fijn en ik had vertrouwen. Rond de 30km stond Harry (onze trainer, die wegens blessure rustig liep) langs de kant. Hij sloot bij ons aan. Johan begon het wat zwaarder te krijgen en dropte z'n tempo. Ik besloot door te gaan in het tempo dat Harry aangaf. Het ging fijn. Op het 35km punt liet Harry me gaan en kon ik de laatste kilometers aftellen. M'n benen begonnen goed pijn te doen. Gelukkig op 37km nog één keer drinken van Theo. Zonder was het niet gelukt.

De laatste kilometers was pijn. Ik voelde vooral m'n bovenbenen en linker kuit. Maar ik was zeker niet leeg. Natuurlijk moets ik de laatste kilometers aan snelheid inleveren. Maar met 5 minuten per kilometer ging het nog steeds goed. En dan tot slot de Coolsingel op. Heerlijk! Pijn, maar al die enthousiaste mensen. De hele weg was er aangemoedigd en stonden er geweldige bandjes met enthousiasmerende muziek. Maar die laatste 500m: daar doe je het voor! Ik hoorde mam te laat om het roosje nog aan te pakken. Maar ik mocht voldaan finishen in 3:24:54. Gehoopt maar niet verwacht dat ik onder de 3:30 zou lopen.

Een super dag met hele grote dank aan Theo. Tja, supporters hebben het ook zwaar zo werd Theo verteld. Voor die marathonlopers staat er een mooie route uitgepijld en krijg je lekker drinken onderweg, juicht men je toe n krijg je een mooie medaille bij de finish. De supporter daarentegen, moet via het hele metronetwerk in Rotterdam, z'n eigen weg zoeken. Geen uitgepijlde route, geen gratis drinken onderweg, geen mensen die je aanmoedigen of mooie medaille bij aankomst op de Coolsingel. Maar Theo: je heb een hele dikke kus verdiend! Bedankt. Ook pap en mam en Simon en Johanna voor jullie support onderweg. Een onvergetelijke dag!

5km 23:33 (23:33)
10km 46:59 (23:26)
15 km 1:10:27 (23:28)
20 km 1:34:35 (24:08)
Halve marathon 1:40:10
25 km 1:59:20 (24:45)
30 km 2:24:15 (24:55)
35 km 2:48:38 (24:23)
40 km 3:13:45 (25:07)
Finish 3:24:54!

Tweede dame R-B-R Ter Idzard

2010-03-27T08:42:00.000-07:00

Het was nog wel even dubben of ik wel of niet aan de start zou staan bij de R-B-R in ter Idzard gezien het feit dat over 15 dagen de marathon van Rotterdam is waaraan ik meedoe. Idealiter had ik morgen nog een lange duurloop zullen doen van 36km, maar uiteindelijk heb ik toch gekozen voor de a-specifieke 'duurtraining' ofwel de R-B-R in ter Idzard. Ik ben van mening dat je als triatleet van AV Heerenveen je jezelf i.i.g. op je 'eigen' clubevenementen laat zien. Is het niet als deelnemer, danwel als vrijwilliger (als de mogelijkheden daar zijn).

Zo dan de start op zaterdagochtend 27 maart om 11:00. Bewolkt en windkracht 4. Ik had de midden afstand gekozen (12 lopen - 38 fietsen - 6 lopen). De eerste run betrof 4 rondes van 3km om de kerk (ja, een ruime ronde;)). Het lopen ging erg prettig en gezamenlijk met Kees v.d. Laan waren die ruim binnen het uur volbracht. Bedankt Kees voor het 'muurtje' tijdens tegenwind. De wissel was vlot en het fietsen van de 4 rondes kon voor 12 uur aanvangen. Ik had nog maar 2x op de racefiets gezeten dit jaar en kon op de fiets m'n HR moeilijk omhoog krijgen. Gaf niet, want ik zou toch niet volle bak fietsen met het oog op Rotterdam. Met de slotconclusie dat het fietsen niet heel goed maar ook niet heel slecht ging, sluit ik dit onderdeel dan ook af.

Dan de laatste run van 6 km. Na 2km lopen begon de souplesse weer wat te komen. Ik liep heel steady en hoewel ik ervoer dat het tempo een stuk lager lag dan de eerste run, liet de rondetijd toch zien dat mijn tempo nagenoeg gelijk was als het tempo van de eerste run. De eerste dame (Esther de Vries) finishte even voor het moment dat ik mijn laatste ronde inging. Uiteindelijk finishte ik in 2:37:32. Prima tijd en tweede dame. De organisatie had een mooie medaille en vrolijke lente tulpjes klaar. De wedstrijd was weer dik in orde. Complimenten voor alle vrijwillige inzet. Ik ging helemaal vrolijk weer naar huis.

Zie ook berichtgeving clubgenoten Samme, Marco en Kees.

MTB Ameland

2010-03-15T10:18:00.000-07:00

Ameland mocht zich afgelopen zondag 14 maart kleuren met bijna 400 MTB fanaten. Deze eerste MTB tourtocht op het eiland, georganiseerd door Sport Promotie Ameland (SPA), werd dan ook enorm enthousiast ontvangen door alle deelnemers. Menig biker was vrijdag of zaterdag al afgereist naar het eiland voor dit nieuwe evenement, maar ook een heel aantal bikers kozen ervoor om op zondagochtend de eerste boot te pakken. Omdat mijn beide knullen zaterdagochtend moesten voetballen, koos ik ervoor om zaterdag in de namiddag de boot te pakken. Kon ik op het eiland nog even gezellig een avondje bijpraten met pa en ma. Pa zou ook de 60km MTB tourtocht rijden en ma was vrijwilliger op het parcours.

Zondagochtend had ik om 10:15 met een aantal bikers van AV Heerenveen afgesproken op de dijk. Marco, Marcel, Henk en Lenneke waren mooi op tijd. Met veel wind, maar geen regen was er weer voldoende uitdaging voor deze tocht. Voor de start verloor ik helaas m'n fietsmaatjes uit het oog, maar zag ik pa en neef Peter wel staan zodat ik bij hun aansloot. Via een rondje door het centrum van Nes achter de politiewagen aan, splitsten de 30km en de 60km vlak voor de dijk in Nes. Het merendeel dat de 60km reed mocht eerst voor de wind, oostwaards richting het Oerd. Dat was, met enig slibwerk en kleine valpartijen peanuts. En zo bereikten we na 15km het plateau op het Oerd waar de eerste stempel en tevens verzorgingspost was. Een korte stop en snel weer op de fiets. We fietsten met een grote groep en dat was flink glibberen bij het Oerd waar nog flinke plassen stonden. Het echte werk begon toen we het strand op draaiden en tegen de wind in westwaarts moesten. Met stukken zacht en zuigend zand en een flinke wind tegen zag je iedere biker vechten om bij de groep te blijven. Geweldige krachtsinspanningen werden geleverd tijdens deze recreatieve tour.

Na 4km strand was het de Bure blinkert over en via het Oostbos weer richting strandsduinen. daar stond een stevig stukje paardenpad te wachten. Via het Nesserbos reden we door de duinen richting Ballum. De grote groep splitste zich in meerdere kleine groepjes. Via ballum reden we door de duinen naar Hollum waar de tweede stempel danwel verzorgingspost op Boomhiemke stond. Heerlijke bouillon, krentebollen, koek, sportdrank en snoepjes. Even lekker bijkomen. Maar na 10 minuten stilstaan waren we (inmiddels groepje van 4 met pa, Peter en Marcel) snel koud en sprongen we op de fiets voor een rondje door het centrum van Hollum. Via het centrum gingen we het Hollumerbos in en via de vuurtoren mochten we eindelijk weer oostwaards draaien. Dat betekende de laatste 15km voor de wind. Heerlijk. Helaas was de benzine van Marcel op doordat ie tegen de wind veel kopwerk had verricht. Wij mochten met z'n drieen verder gaan. Met pa en Peter reden tamelijk relaxed over het harde strand naar Nes. Heerlijk, maar de benen deden wel pijn hoor. Ze waren leeg. Versnellen zat er niet meer in. Ja, bij pa wel. Die moesten we nog even in de rem knijpen. Met z'n drieen kwamen we in een netto fietstijd van 3:30 binnen. Ontzettend voldaan, maar wel leeg. Met een pluim voor de organisatie voor deze eerste editie!

Rondje Goutum 30km

2010-03-07T11:04:00.000-08:00

Zondag 7 maart stond het rondje Goutum op het programma ter voorbereiding op Rotterdam (marathon). Met een mooie delegatie vanuit AV Heerenveen vertrokken we zondagochtend om 9:30 van de atletiekbaan van AV Heerenveen richting de atletiekbaan van Lionitas in Leeuwarden. De start van de 30km was om 11:00 onder een stralende zon. Geen sneeuw en ijs meer op de weg, geen ijskoude wind of gure regen. Nee, vandaag werden we getrakteerd op een windstille dag met kraakheldere lucht en een warme, krachtige zon.

De bedoeling was om met een groepje 5 minuten per kilometer te lopen. Dat is mijn beoogde marathontempo. We zouden dan uitkomen op 2:30. Maar de eerste kilometers gingen erg vlot (4:45 per km) en we zaten direct al onder het schema. Maar het voelde heel goed. De benen waren sterk en we hadden een heel steady tempo. De zon bleef de hele wedstrijd bij ons.

Vanaf ongeveer 25 km, werd er een versnelling in gezet. Ik kon in eerste instantie meegaan. Maar m'n HR die de hele tijd rond de 156 had gezeten liep op naar 170 en ik besloot iets af te remmen. Ik had geen zin om de ware grens op te zoeken. Ik liet een aantal van het groepje gaan en rende de laatste km alleen. Maar het voelde goed en ik finishte in 2:23:30. Nette tijd en ook nog 3de dame. Flink stukje sneller dan het voorgenomen marathontempo. Dat biedt weer flink perspectief.

Nog 5 weken. Dan is het zover. Ik voel en ervaar dat het de goede kant op gaat en dat mijn 3:30 een realistische eindtijd moet zijn. Tot die tijd nog even maximaal voorbereiden. Ik begin, mede door het heerlijke weer van vandaag, ontzettend zin te krijgen om die 42.2km te gaan rennen.

Winnaar Rotstergaast in PR

2010-02-07T12:04:00.000-08:00

Zaterdag 6 februari was er een loop op de kalender die sinds weken sneeuw en kou WEL doorging. Met 159 atleten aan de start, was de Rotsergaast zeer goed bezet. Atleten konden kiezen tussen een heen-en-weer parcours van 7km of een ronde van 15km. Ik schreef me in voor de 15km. Het weer was aangenaam die ochtend. Beetje mistig en koud, maar er viel zonder handschoenen en muts te lopen.

Ik koos ervoor om achter Johan te gaan lopen. Al weken loop ik de dinsdagtrainingen met hem en ook de lange-duurlopen ter voorbereiding op Rottterdam loopt hij in het tempo dat zeer goed past bij mij. We begonnen rustig de ssrte km op een HR van 162. Lekker langs het Heidemeer. Op weg richting Rotstergaast ging het heerlijk. Fijn in de slip-stream en vol vertrouwen. Vertrouwen om deze loop te gaan winnen. Een ruime winst zou voor mij betekenen dat ik de crosscup 2009-2010 (bestaande uit 6 crossen) op m'n naam zou kunnen schrijven. en dat terwijl dit pas de 5de cross is.

Lekker doorhobbelen op een HR van 172. Het 5km punt passeerden we op 22 minuten. Dat voelde goed, want met niet al teveel verval zou dat betekenen dat we tussen 1:06 en 1:08 uit zouden komen. Na 12km begon het wel wat pittiger te worden, maar ik wist dat ik op een goede tijd af stevende. De laatste anderhalve km zetten de 3 heren waarmee ik liep enige versnelling in. Ik vond het wel prima en had geen zin om het rood in te gaan. Ik hield het tempo vast en finishte in 1:05:34. Eerste dame en een nieuw PR! M'n oude PR op de 15 was tijdens de 7-heuvelen in 2004 (1:06:52). Voldaan even nagekletst en toen naar huis om uitgebreid een lange, warme douche te nemen en een halve liter optimel achterover te slaan. Moest goed herstellen om op zondag een lange duurloop van 32km te kunnen lopen.

Hmm. Zaterdag dus een goede loop gehad. 's Avonds gezellig met een groep triatleten bij Samme thuis de triathlon clubkampioenschappen, die Samme supergoed gefimld en gemonteerd had. En zondag in alle stilte van de ochtend een lange duurloop van 32 km met een paasr clubgenoten van AV Heerenveen gemaakt. Helemaal sportief en gezellig.

Voortgang

2010-01-24T13:24:00.000-08:00

Even laten horen hoe de trainingen etc. nu verlopen. Zoals het oplettend oog heeft kunnen zien staat er voor 11 april de marathon van Rotterdam op het programma. Gezamenlijk met een aantal fanatiekelingen van AV Heerenveen zijn we dan ook druk bezig met de voorbereidingen op deze marathon. Iedere zondag staat er een lange duurloop of lange training op het programma (zie website Harry). Vorige week zondag 28 km gelopen tijdens de LDL. Vandaag (24/1) een gevarieerde pittige training van 2:30 met daarin een 4 km test, 3 series van 15 min met oplopende HR en tot slot een climaxloop van 35min tot een HR tegen het omslagpunt. het ging voortreffelijk. M'n benen voelen goed. Ook de baantrainingen op dinsdagavond verlopen fijn.

Maar naast het lopen probeer ik de andere discliplines ook nog wel te trainen hoor! Naast 3-4x lopen per week zit ik in het weekend nog anderhalf uur op de ATB en lig ik 2x per week in het zwembad. Prima ritme en ik hoop dat ik het energie level wat ik nu ervaar, kan behouden. We gaan lekker door. Ook in de sneeuw!!!

Winnende start in Sint Nic

2010-01-02T05:24:00.000-08:00

Na het overmatig eten met Kerst en Oud & Nieuw, lijkt een cross altijd weer een goede uitdaging en een mooie, sportieve start van het nieuwe jaar. Ik twijfelde vanaf de Kerst al even of ik op 1 januari de nieuwjaarsloop op Ameland zou lopen of zou kiezen op 2 januari voor onze clubcross in Sint Nic. Uiteindelijk koos ik voor de laatste zodat het vette eten en de alcohol van oudjaars avond mij niet zoude hinderen en ik tevens op nieuwjaarsdag wat langer in bed kon blijven liggen en niet vroeg richting Ameland hoefde af te reizen.

Op zaterdag 2 januari lag er een mooi laagje sneeuw op het parcours van de cross in Sint Nic. Daar waar vele crosslopen waren afgelast, ging de cross in Sint Nic gewoon door, dankzij een aantal vrijwilligers die op Nieuwjaarsdag het parcours 'begaanbaar' hadden gemaakt. De ondergrond was flink bevroren van alle vorst de afgelopen dagen. Ik twijfelde wel een beetje over het lopen omdat bevroren sporen een flinke aanslag vormen op je enkels. Enfin, dan maar behouden lopen. Ik heb geen crossschoenen of spikes en had dus gewoon m'n wedstrijdschoentjes aan. Daar voelde ik me niet zo heel zeker over.

Rond 10:30 klonk het startschot en begon ik aan de eerste ronde van de 10.4km. Ik startte behouden en kon vanwege de singletrack ook weinig anders doen de eerste kilometers, omdat er weinig mogelijkheden waren tot inhalen. Dus met een hartslag van 168 legde ik de eerste kilometers af. Die vielen niet tegen. Toen het veld iets meer uit elkaar trok en de paden breder waren, kon ik wat inhalen en liep ik op een nette hartslag van 172. Het voelde prima en ik zat nog lang niet in het rood. Na de eerste ronde van 5.2km liep ik nog steeds als eerste dame. Zo'n 200 achter me zag ik Geke Venema lopen. In het hoofd houdend dat zij de laatste kilometers nog wel kon gaan versnellen, deed ik er een klein tandje bovenop. Ik zag dat de afstand groter werd en wist in de laatste 2km al dat ik niets meer te vrezen had. Zo kon ik mooi behouden blijven lopen en hoefde ik niet in het rood te gaan.

In een tijd van 47:03 finishte ik als eerste dame, met een ruime voorsprong van anderhalve minuut op de tweede dame. Ik was enorm tevreden en blij met het verloop van de cross. Ik had een mooi tempo kunnen lopen, kende geen verval in de tweede ronde en de ademhaling en benen hadden prima gevoeld. Voldaan met menig atleet nagekletst over de cross waar de meesten bij aanvang nog een beetje voor huiverden, maar die achteraf toch enorm bleek mee te vallen. Lekker bijkomen in de sauna te Joure. Wat kan het leven toch heerlijk zijn!!

Met dank aan Samme voor de kiekjes (Website Samme Steenstra)

Adventure Ameland

2009-12-14T13:10:00.000-08:00

Vrijdag 11 december vetrok ik tesamen met Mart en Maud richting Ameland voor de Adventure run. Aanvankelijk zouden ook Theo en Jna mee, maar omdat Jona vrijdagavond z'n kampioenswedstrijd voor voetbal moest spelen en zaterdag een toernooi had, bleven zij in Oudeschoot achter.

Na een beetje onrustige nacht (misschien toch zenuwen?) zaterdagochtend om 8:30 opgestaan. Alle tijd van de wereld omdat Mart en Maud pas om 12 uur moesten starten en ik zelf hoefde pas om 13:35 van start. na wat eten en spelletjes doen vertrok ik tesamen met pap, mam, Mart en Maud richting het centrum van Nes. Het begon al gezellig vol te lopen met atleten die van de boot kwamen. Mart en Maud begonnen om 11:45 met een gezamenlijke warming-up en werden onder luid gejuich van een grote menigte om 12:00 weggeknald. Zeliepen beiden voortreffelijk. Mart even onder de 4 minuten en Maud naar eigen zeggen net onder de 5 minuten. Nou, fanatastisch. Ik was helemaal trots op mijn edelgermanen.

Na eventjes in dorp rondgelopen te hebben, nog even naar pa en ma hun huis voor de laatste 'voorbereidingen'. Tesamen met M&M weer naar het dorp. Zij wilden de start van de 10km nog even ervaren omdat opa en meester Jan-Harm meededen. Tien minuten later was ik aan de beurt. Ik stond aardig vooraan in het startvak. da;s fijn, want dan ben je niet zoveel tijd kwijt om al slalommend een beetje voorin te komen. Twee jaar geleden was ik iets te hard gestart en dat moest ik toen vanaf 17km bezuren. Nu zou ik het anders aanpakken. Ik ging iets rustiger van start en hield m'n HR de eerste 3 km onder de 170 (een enkel klimmetje daar gelaten). De benen voelden lekker, maar in m'n hoofd voelde het wel een klein beetje 'licht'. 'k Weet niet of dat nu de glucose is, de spanning of gewoon het onttrekken van bloed van m'n brein naar m'n spieren. Enfin. Na bijna 4 km lopen kwam ik op het strand aan. dat was schuin de noord-oostenwind tegen. Gelukkig was het strand tamelijk hard. Maar de wind viel me zwaar tegen.

Ik kon gelukkig aansluiten bij een klein groepje en via het kleine groepje aansluiten in een grotere groep. Maar het tempo lag me net iets te hoog. M'n HR zat op 176 en ik wist dat wanneer ik zo door zou gaan, het de laatste kilometers zou moeten bezuren. Ik besloot even voorbij de opgang Nes om af te zakken en te wachten op een volgende groep. In je eentje op het strand lopen kost onnodig veel inspanning en zou uiteindelijk tot nog meer tijdsverlies leiden. Ik liep zo'n 2-3 minuten alleen tot ik aan kon sluiten in de volgende groep. Dat scheelde enorm. Ik pikte nog even een flesje onderweg van ome Simon zodat ik voldoende vocht en energie kon behouden. Na zo'n 6 km strand nog even het mulle zand door de duinen op omhoog. Dat is even op de tanden bijten. Dan rustig naar beneden om je weer voor te bereiden op het beklimmen van de Bure Blinkert. Gelukkig via schelpenpad en dus heel goed te doen. Met de wind scuin van achter en een heerlijke zon, begon nu het ware genieten van het lopen. Heerlijk vanaf de 10km. De benen waren sterk, het publiek weer enorm stimulerend en de lopers fanatiek.

Nog een pittig stukje kwam er. Vanaf Klein Vaarwater tot aan de dijk. Shuine wind tegen en even geen groepje om bij aan te sluiten. Maar het ging oke. Ik kon m'n tempo goed houden. Bij de Kooi nog even een tweede flesje sportdrank en daarmee gingen de laatste 7 km in. Heerlijk voor de wind in een constant tempo. M'n benen behielden hun kracht. Ik kon niet versnellen maar hoefde ook zeker geen tempo in te leveren. Daar waar ik 2 jaar geleden op dit punt moest inleveren, kon ik nu afstevenen op een tijd onder de 1:39. Dan was mijn doel (niet boven de 1:40) behaald en zou ik meer dan tevreden zijn. Uiteindelijk een fantastische finish onder luid gejuich in 1:38:45. Super. Mart vond dat het wel een beetje lang duren. Ik vond het prima! Eerste dame van de recreatieve serie en 7de dame inclusief de wedstrijdatletes. Toch maar weer een licentie aanschaffen?

Voldaan me onder het publiek op de Kerstmarkt gevoegd en weer met vele bekende sportievelingen de mooie ervaringen uit mogen wisselen. En 's avonds nog even 'uitswingen' tijdens de 70's party en tot slot het Nescafe. Dat was weer een grandioos weekend. Met dank aan Anne voor de spontane finishfoto!

Machtig Schoorl!

2009-11-30T09:01:00.000-08:00

Mensen die me zo af en toe voor "gek" verslijten, kan ik niet altijd ongelijk geven. Eerst vrijdagavond een nachttocht in het zompige Oranjewoud en dan de zondag (lees: weekenddag of nog beter UITSLAAPOCHTEND) om half 7 je bed uit om met een groepje "mede-mafkezen" naar Schoorl af te reizen voor een ATB-tocht. Ach nee, wij sportliefhebbers noemen dit PASSIE en houden van sportieve uitdagingen en ook enorm van gezelligheid.

Zo vertrokken we zondagochtend vanuit Heerenveen met 6 man in de auto van John met aanhangwagen richting Schoorl met tussenstop in Sneek om nog 4 man aan te laten sluiten. Marcel, Marco, Henk, Paco, Samme, John, Jan, Lenneke, Cathelijne en ik vol enthousiasme om eindelijk gezamelijk Schoorl eens op de ATB te beleven. Prima rit en op tijd kwamen we aan in Schoorl. Had Samme toch niet het inschrijfadres vergeten ;). Enfin. Even flink doorzoeken naar de kantine voor inschrijving en zo vertrokken we rond 9:45 voor een tocht van 40 km. Paco had ons droog weer beloofd. Maar helaas kon die belofte niet worden behouden en moesten we in de miezer een flink aantal kilometers over het strand tuffen. Het parcours van Schoorl zoals ik dat in mijn hoofd had met korte en lange steile klimmen en veel singletracks bleef maar uit. Maar na een kilometer of 15 en een krentebol en flesje AA rijker waren we goed opgewarmd en gevoed en kon het echte werk beginnen. De 'echte' route van Schoorl lag voor ons klaar. Met zeker die elementen waardoor ik bij het woordje Schoorl al begin te watertanden. We mochten heerlijk klimmen en onze benen voelen. En ook de afdalingen kenden weer de nodige spectakel. Het parcours lag er schitterend bij. Door de regenval geen mul zand in de bossen en dus kon flink snelheid worden gemaakt. Het was een waar genieten.

Bij terugkomst konden we naast het afsproeien van de fietsen gelukkig ook zelf nog een warme douche genieten zodat de grote hoeveelheid modder die zich op onze kledij had afgetekend, niet allemaal bij John in de auto terecht kwam. Na de erwtensoep en warme choco tijd om terug naar Friesland te gaan. Weer een super gezellige ervaring rijker.

Nachttocht met pepernoten en Jouster kruidenbitter

2009-11-28T10:49:00.000-08:00

Vele weken geleden kwamen Paco en Cathelijne met de uitnodiging voor een nachttocht op de ATB en vertrek vanaf hun adres. Op 27 november moest het gebeuren. Nu dan... vrijdagavond 27 november. De hele week veel regen gehad, maar Paco had ons verzekerd van een droge avond.

Zo werd er vrijdag de 27ste nog even druk heen en weer gemaild en gebeld om de bevestiging bij elkaar te zoeken dat we toch echt als ware bikkels in het donker de modder in het bos van Oranjewoud op de ATB zouden trotseren. Tussen 20:00 en 20:30 verzamelden we bij Paco en Cath. Nog even genieten van een warme choco............Paco, Cathelijne, Marco, Marcel en ik vertrokken om 20:40, terwijl Tineke ons uitzwaaide. De temperatuur was prima, het was droog en het maantje buiten lichtte ons een beetje bij. Het bos was klieder.... Maar wat een geweldige belevenis hebben we genoten. Met allen verlichting op het stuur, hadden we voldoende zicht in het bos. En daar waar je normaal de plassen en modder in het bos een beetje probeert te omzeilen, gingen we nu dwars door alle drek omdat we het toch amper konden zien. HEERLIJK!!!

In een aangenaam tempo fietsten we een mooi rondje Oranjewoud en bleven de botsingen met bomen en het knuffelen van de modderige ondergrond uit. Rond tienen arriveerden we weer bij huize Paco en Cathelijne. Even omkleden en/of douchen en toen wederom aan de heerlijke warme choco met pepernoten en Jouster kruidenbitter. Een super geslaagde, sportieve en gezellige avond. Op naar Schoorl!

Winnaar op m'n 34ste

2009-11-08T06:36:00.000-08:00

Zaterdagochtend 7 november. De wekker gaat om 8:00 af en ik wordt gefeliciteerd met een kus van Theo voor m'n 34ste verjaardag. Beetje licht in mijn hoofd en ik had nog wel 3 uren door kunnen slapen als je het mij vraagt. Ik had een zeer zware week achter de rug met 3 avonden werken tot 23:30 en tevens nog een dag naar Utrecht om een voordracht te houden over mijn onderzoek omdat ik genomineerd was voor een posterprijs (maar niet gewonnen). Tot slot aan het eind van de week nog een werkdag inclusief scholing en werkvelddag van 9:00 tot 21:00. Mag je moe zijn toch?

Ik breng Maud om 9:00 naar Thialf voor haar schaatstraining en vertrek zelf om 9:45 richting het clubgebouw van AV Heerenveen voor de inschrijving van de Heideloop. Het is tamelijk rustig in de kantine en ik vraag me af, gezien het regenachtige weer, of er nog meer deelnemers komen aanmelden. Bij de inschrijftafel krijg ik het bijzondere startnummer 34 uitgereikt met de felicitaties. Kijk dat zijn attente clubgenoten. Héél erg leuk wanneer er aan zoiets wordt gedacht. Er verheugd dus starten met inlopen.

Tesamen met Christine loop ik naar het Heidemeer, waar de start helemaal niet schijnt te zijn. Even een paar straatjes door laveren en we zijn bij het startgebied. Nog steeds regen en nog steeds weinig deelnemers. Maar 10 minuutjes voor de start, komt de hele groep eraan. En staat er alsnog een leuk startveld bij de Heideloop. De lopers voor de korte (3km) afstand en lange (8km) afstand starten tegelijk.

Gezien het feit dat ik nog een beetje licht ben in het hoofd, start ik behouden. Tenslotte wil ik niet dezelfde ervaring ondergaan als met het Woutersbergloopje waar ik de laatste ronde vlekken voor de ogen kreeg hoewel de benen het nog goed deden. De eerste 3 km gingen heel prima. Het parcours was grotendeels offroad, maar ook enkele stukken verhard. In de tweede ronde van 5km werd ik bijgehaald door Bea. Ik hoorde haar stappen vlak achter me, maar hoorde aan haar ademhaling ook dat ze in het rood zat. Ik had nog reserve en kon daardoor iets versnellen waardoor ik de eerste positie bij de dames kon handhaven. Ik keek naar m'n hartslag: 177. Prima, hoog, maar de benen voelden goed. Ik kon in een iets hoger tempo doorlopen. Langs de vaart, door het gras. Glibberig en letten op de enkels. Ik hoorde dat Bea niet meer vlak achter me zat en kon iets gas terug nemen. Tenslotte wilde ik vanmiddag nog lekker taart eten en niet mezelf misselijk lopen.

Ik kan mijn eerste plek prima vasthouden en finish onder het "lang zal ze leven" als eerste dame in een tijd van 35:25. Erg tevreden over de opbouw en de maximale inspanning die ik heb geleverd. De zon schijnt heerlijk en na een slokje en een praatje is het tijd deze verjaardagsloop nog even vast te leggen. Samme biedt me aan om nog wat mooie kiekjes te maken zodat deze verjaardag op sportieve wijze digitaal terug te zien is. Zo gezegd, zo gedaan.

Na de foto's gauw douchen en terug naar huis. Voor taart en heel veel anders lekkers. Het was een heel leuke dag waar ik met enorm veel plezier op terugkijk. Gezellige visite gehad 's middag.

En met dank aan Samme voor de foto's.

Veldtocht Ommen

2009-11-01T11:22:00.000-08:00

Voor zaterdag 31 oktober was het plan om met een delegatie AV Heerenveen leden een rondje Lemelerberg te Ommen te biken. Eindelijk kon ik eens aansluiten, omdat de voorgaande weken het steeds niet toelieten om met de club mee te gaan. Grote mond..... en dan nog de daden.

Zateragochtend om 7:45 verzamelen vij het clubgebouw. Totaal 9 man/vrouw. Mooie groep en zeer aangenaam weer. Meerijdend met Samme in de auto leek de weg naar Ommen maar een kwartiertje, dus dat was zo gepiept. Na een hete bak en inschrijving op de ATB en kijken wat het parcours ons zou brengen. Acht man (Same, Marco, Paco, Marcel, Henk, Cathelijne Lenneke en ik) reden de 45 km en Martin Peter koos de 25 km. We reden de gehele route nagenoeg in twee groepen. Tot de 20 km was het parcours weinig spannend. Wel een mooie route cq omgeving maar weinig/geen klimwerk, bochtwerk of ander technisch werk. Vlak voor de stop (halverwege; met krentebollen en hete bouiilon) begon het eindelijk een klein beetje spannend te worden. De tweede helft van het parcours was iets uitdagender.

Twee onzettend lekkere afdalingen mogen maken, met fijn wat stronkjes. De afdalingen konden nagenoeg voluit omdat het deelnemersveld mooi gerekt was. Verder weinig modder gezien waardoor ook weinig gestunt onderweg. Iedereen had heerlijk gereden. En op een kleine val met hoofdwond bij Henk na, geen bijzondere ongelukken in de groep.

Parcours is voor herhaling vatbaar, hoewel iets meer uitdaging wel wenselijk is. Mogelijk over 4 weken wanneer we naar Schoorl gaan. Hopelijk gaan de weergoden dan wederom met ons mee. Dat maakt het toch wel wat aangenamer.

Vandaag, zondag, een fijne LDL van twee uur gemaakt. Benen voelden goed. Gister dus voldoende overgehouden.

Crossloop Woutersbergje

2009-10-21T04:32:00.000-07:00

Op zaterdag 10 oktober was het Woutersbergloopje. Voor mij een ideale lokatie omdat de start nog geen kilometer verwijderd is van mijn voordeur. Nadat ik Maud om 9:00 naar de schaatstraining in Thialf had gebracht, vetrok ik in de regen met Jona en Mart richting het Woutersbergje. Door het druilerige weer kenmerkte het bos zich door vele water- en modderplassen. Ik kan me betere omstandigheden voorstellen zo 's morgens met je kids in het bos.

Nadat m'n jongens hadden warmgelopen, was het tegen tienen hun beurt voor de start op de 1km. Ondanks het hondeweer waren er toch veel jongens en een paar meisjes naar de start gekomen. Nou, Mart en Jona hebben flink in de modderplassen mogen stampen en hadden een fanatieke run.

Om 10:30 was ik zelf aan de beurt. Dit jaar nog geen loopwedstrijden gedaan, alleen triathlons. En deze korte afstand (6km) was wel weer even een andere belasting dan gewend. Ook bij de senioren een behoorlijk startveld ondanks het beroerde weer. In totaal 57 atleten op de 6km en nog 23 atleten op de 3km. Een start met 80 atleten dus, met binnen 200m al een korte daling en 2 zeer scherpe bochten. Daar wilde ik de menigte voorblijven zodat ik niet onnodig zou hoeven inhouden of vallen. Dus een snelle start gekozen. Tempo voelde aardig, maar het was wel glibberen op vele plekken. En spikes heb ik niet. Enfin, de eerste 2 rondes verliepen goed. In de 3de ronde merkte ik dat ik iets aan kracht in de benen begon te verliezen. Aan het einde van de derde ronde werd ik dan ook ingehaald door de tweede dame (Geke) in het lopersveld. Ik wilde aanvankelijk aanklampen, maar merkte dat ik tekort kwam. Geke had haar ademhaling goed onder controle en liep tamelijk soepel. Ik zou teveel moeten geven om haar bij te houden of in te halen en dan schiet het trainingsdoel erbij in. In de laatste halve ronde kreeg ik wat zwarte vlekken voor mijn ogen en wist ik ook dat ik niet verder moest versnellen. Oorzaak?

In 27:42 finishte ik als tweede dame 28 seconden achter de eerste dame. Niet geheel tevreden. De tijd is ok, maar de opbouw van de wedstrijd was niet goed geweest. Er had dus meer ingezeten. Volgende keer maar iets rustiger starten. Dat zal op mijn verjaardag zijn tijdens de crossloop op de Heide in Heerenveen.

NK Offroad triathlon Ameland

2009-09-06T13:09:00.000-07:00

Vrijdag 4 september belt mam en vertelt me dat de oude steiger, waar de start van de Tri-Ambla plaat moet vinden de volgende dag, een meter onder water staat. Ojee! Beraad voor de organisatie. Ik stap diezelfde vrijdag om 13:30 op de boot richting Ameland. De zeer heftige wind die dag en de buien die vallen, geven een bijzonder gevoel van spanning in mijn lijf. Na aankomst op het eiland even thee drinken met pa en ma en vervolgens pak ik tesamen met pap de ATB om even een stukje parcours te rijden. Weer even het gevoel van de ATB ervaren, want die had 3 wken stil gestaan bij pap en mam in de garage. De afgelopen weken enkel op de racefiets gezeten omdat ik deze zomer voldoende op de ATB had getraind op Ameland. Ja, vooral het fietsen door de paardepaden in het mulle zand ging goed.

Maar nu de wedstrijddag. Geen mul zand te vinden. De zwemstart was vanwege de hoge waterstand een uur uitgesteld en ingekort tot 1000m. Gelukkig was de wind in de nacht van vrijdag op zaterdag iets gaan liggen en gedraaid zodat de zee relatief weinig golfslag kende. We mochten met de wedstrijdserie starten vanuit de zee. De regen kletterde op het moment van de start als parels uit de hemel. Mijn empathie bij de vrijwilligers. Maar ook dappere mam was flink ingepakt bij de zwemstart komen kijken. Het zwemmen ging prima. Ik begon het bijna al jammer te vinden dat we niet toch 1500m mochten zwemmen;). Met een paar slokken teveel zout water wisselde ik niet super snel en besprong ik mijn ATB. Ja, met de super moto's. Tsjonge, dat werd wat. De afgelopen nacht was er zo enorm veel regen gevallen dat het flink glijden was over het parcours met deze gladde banden. Binnen 1km lag ik al flink in de blubber. Mwah, charmes. Ik wilde aanvankelijk zonder enige rem gaan rijden, maar had me dus ook binnen een kilometer al bedacht. Iets beheerster fietste ik door. Nog misselijk van het zeewater, dus moest de sportdrank even wachten.

Na ruim een kwartier kwam ik op het strand. Voor me zag ik twee groepen fietsen. Waarin, mijn inziens, 2 vrouwen. Ik kon niet aanpikken. Mag ook niet. En reed me tegen de wind in al heel snel leeg. Andere atleten passeerden me, maar ik kon geen tempo meer oppakken. Ik vroeg me af of m'n benen OK waren. Dat waren ze wel. Toen ik het strand verliet en het bos inging kon ik weer tempo oppakken en passeerde ik ook een aantal atleten. Vanuit het bos in Nes via de duinen richting Ballum. De wind was pittig en ik vond het erg zwaar. Groepjes passeerden mij en af en toe haalde ik een eenzame atleet in. Het effect van alleen fietsen of in een groep maakte een groot verschil. Even voor Ballum reed Casper me voorbij. We hadden afgelopen zomer al een paar keer gefiets en hij gebaarde me om aan te pikken. So I did. Dat was even bijkomen. Wat... het scheelde een slok op een borrel. M'n benen die leeg voelden, sterkten volledig aan. Vervolgens een paar kilometer met enkele atleten gefietst en een inhaalrace gemaakt. In Hollum was het draaien en met de wind mee het strand over richting Buren. Maar voordat ik het strand opging, nog even flink op m'n plaat. Geen pijn aan het lijf, dus lekker doortrappen.

Het fietsen op het strand ging super. Het strand was op de meeste plaatsen flink hard waardoor je goed tempo kon bewaren. Dus even knipperen met de ogen en we waren in Buren. Even van de fiets stappen en door het mulle zand de duin opklimmen om vervolgens via het paardenpad naar Nes te fietsen. Kwam ik dat pad 3 weken geleden nog met moeite door omdat het zo ontzettend mul was, nu hadden al mijn voorgangers ervoor gezorgd dat er een glad gestreken hard zandpad lag.

De wissel ging vlot en de eerste kilometers lopen voelden soepel. Ik had tijdens het fiesten niet zoveel kunnen drinken als vooraf gepland en was wel een beetje bang dat m'n benen leeg zouden raken. In de loopronde van 6 km 3 pittige klimmen. De eerste ronde ging dat aardig. Ik had voor mij Casper en Gerard in het visier en verwachte dat ik daar wel naar toe kon lopen. De tweede ronde voelde ook redelijk en door op het strand even uit de wind achter een collega atleet te lopen, werd de afstand op Gerard kleiner. Voor de opgang liepen we gezamelijk en moetsen er nog een kleine 3 km worden afgelegd. Maar de strandopgang nekte me even. Bijna bovenaan de duinen kreeg ik enorme kramp in m'n bovenbenen. Zowel links als rechts aan de binnenzijde. Ik moest bovenaan even stilstaan. Daar waar ik normaal bij zo'n klimmetje nog wel eens wil verzuren en dan bovenaan bijna moet kotsen, zo werd ik nu belemmerd in doorhollen door de kramp. Even losschudden, langzaam dribbelen. Ik wilde niet wandelen. Maar het voelde al snel goed. Ik verloor teintallen seconden, maar kon gelukkig in goed tempo weer doorgaan. De laatste klim bij Duinoord Zuid voorzichtig in korte pas genomen en dan het laatste stukje naar de finish. Mijn lijf voelde goed. Ik voelde me goed. Voldaan mocht ik finishen in een tijd van 3:11:54, ruim 18 minuten na de nieuwe Nederlands kampioene Maud Golsteyn. Het was weer super. Wederom een waar genot. Omstandigheden die de Tri-Ambla eer aan doen.

Clubkampioen!

2009-08-29T11:44:00.000-07:00

Afgelopen woensdagavond 26 augustus hadden we de clubkampioenschappen van AV Heerenveen/HZ&PC. Het was lekker weer en we hadden veel deelnemers. Individueel + trio's in totaal 46. De sfeer was helemaal relaxed voor, tijdens en na de wedstrijd.

De wedstrijd ging erg lekker. Ik was bang dat ik de wedstrijd van afgelopen zondag nog in de benen zou hebben. Maar dit viel gelukkig mee. Ik kon alles prima op tempo doen en hoefde niets te forceren. Ik legde de 500m zwemmen, 21.5 km fietsen en 5km lopen af in 1:12:08. Daarmee was ik de eerste dame die finishte.

Fries Kampioen!

2009-08-23T12:22:00.000-07:00

We hadden zo'n beetje dezelfde temperaturen als in Stiens, maar inmiddels waren we 2 maanden verder. Dat betekende dat ik ook 2 maanden trainen verder was. Omdat ik dit seizoen pas laat ben begonnen met intensieve trainingen omdat de omvang van mijn trainingen nog niet op het juiste peil was, was ik in Stiens amper klaar voor de wedstrijd. Maar ik heb in de zomer 'goed m'n best gedaan', en dat resulteerde zondag 23 augustus dan ook in een wedstrijd met een aangename prestatie.

Vooral op Ameland heb ik de afgelopen weken intensief getraind. Natuurlijk was het fietsen daar niet op de race, maar op de ATB, ter voorbereiding op de Tri-Ambla. Maar ik merkte wel dat ik sterker en sneller werd. De inhoud was er wel.

Zondag 23 augustus dus de triathlon in Drachten op het programma. Ik had deze tri nog niet eerder gedaan. Met een temperatuur rond de 25 graden wordt ik wel vrolijk. Ik kan goed tegen de warmte, met name ook doordat ik mezelf op het gebied van vocht en koeling goed verzorg. Pap en mam hadden laten weten dat ze kwamen supporteren. Dat vind ik altijd erg leuk.

We moesten 4 rondes (375m) zwemmen, 4 rondes fietsen (10.3 km) en 4 rondes lopen (2.2km). Zwemmen ging aardig in het water van 21 graden. Met name de eerste 200m vind ik altijd vervelend omdat je van een 'rustige' hartslag de boel even flink in gang moet zetten. Dan is het ervoor zorgen dat je je ademhaling onder controle krijgt en vervolgens lekker in je slag kan komen. Het sla en schop werk van mede atleten moet je maar voor lief nemen. Na 1 ronde was het veld mooi gerekt en had ik een fijne slag en een prima ademhaling. Af en toe wat 'ruzie' met mijn buurman. We raakten elkaar maar niet kwijt en ik had met enige regelmaat last van 'm.

Op de fiets gesprongen maakte ik gang en moets ik even ervaren hoe de benen voelden. Op een pijnlijk plekje in mijn linker bilspier na, voelde het goed. Ik vroeg me af of ik daar gedurende de wedstrijd niet meer last van zou krijgen, maar dat was gelukkig niet het geval. Het fietsen ging fijn. Af en toe wat wisselen in traptechniek wat er voor zorgde dat m'n beenspieren steeds op een wat verschillende wijze werden belast cq ontlast. Ik fietse gemiddeld 33 km/hr en dat was voor mij een zeer goed traptempo. Vlak voor de wissel verloor ik nog even m'n fietsschoen (die ik na de wedstrijd snel weer terugkreeg van de organistaie). Ik had een vlotte wissel, voelde me helder en sterk en mocht beginnen aan het laatste onderdeel.

Het lopen zou wel warm worden. Op de fiets heb je de nodige luchtweerstand die je enigszins afkoelt. Met lopen ontbreekt dit. Direct na het verlaten van het PF had ik een zeer soepele looppas. 'k Heb volgens mij nog nooit zo'n soepele overgang ervaren. Ik kon in een goed tempo met sterke benen het lopen starten. Ook het lopen ging heerlijk. Bij de verzorgingspost steeds een paar slokken water en de rest over m'n hoofd gooien en een sponsje aanpakken om hoofd en nek goed te koelen. Papa stond even voorbij het PF en gaf me steeds m'n flesje sportdrank waar ik even een paar slokken uit kon nemen. Werkte prima zo! Op de fiets was ik 1 dame gepasseerd en met het lopen 'pakte' ik nog een dame. Toen ik de derde ronde inging meldde mama al dat ik nog 1:30 achter een andere dame liep. Ik had niet het idee dat ik nog veel kon versnellen, wist bovendien niet om welke plek dit ging. Ik bleek in vierde positie te lopen. Tja. Met Ameland over 2 weken wilde ik het lopen zeker niet forceren en dus heb ik mijn tempo vastgehouden.

Na 2:29:26 finishte ik. Dat was 1:18 achter de 3de dame. Helaas. Maar wel als eerste Friese dame. Erg leuk om dan nog een mooie beker in ontvangst te mogen nemen voor eerste Friese dame(http://www.leeuwardercourant.nl/nieuws/sport/atletiek/article5063241.ece/Van+der+Pal+wint+triatlon+Drachten). Maarbovenal erg tevreden over mijn prestatie. Voelt dat de vorm voor de Tri-Ambla zichtbaar wordt. Woensdag nog clubkampioenschappen. Afbouwen voor 5 september.

Eindelijk weer aan de start (Triathlon Stiens)

2009-07-27T09:54:00.000-07:00

Op zaterdag 27 juni stond ik eindelijk weer eens aan de start van een triathlon. Dit keer in Stiens. Fijn dichtbij huis. Omdat ik van februari t/m april zeer weinig had getraind (veel tijd doorgebracht tijdens ziekenhuis- en revalidatie periode van mijn moeder nadat ze een ernstig auto ongeluk had gehad) was ik nog niet toe aan een wedstrijd. Maar nadat ik in mei de frequentie en intensiteit begon op te schroeven, kreeg ik ook wat meer behoefte om een wedstrijdje te doen. En met een nieuwe tri-fiets was dat een extra stimulans.

De wedstrijddag kenmerkte zich door zomerse temperaturen. Dat vind ik over het algemeen wel aangenaam omdat je dan zo relaxed te water kan gaan en niet hoeft te blauwbekken van tevoren. Tesamen met Theo en Jona (Mart en Maud wilden niet bij mama kijken) vertrok ik op tijd richting Stiens. In september vorig jaar deed ik m'n laatste wedstrijd op Ameland. Maar de laatste wedstrijd op de weg dateert uit 2005. Spannend dus weer.

Erg gezellig om menig atleet weer even te spreken en voldoende tijd om het PF te verkennen. Vanwege de warmte zo laat mogelijk mijn wetsuit aan. Maar ik shockeerde mezelf even toen ik tijdens het aantrekken de hele naad bij de schouder opentrok. Flink balen maar niets aan te veranderen. Het zwemmen ging redelijk. Maar vooral in het begin vond ik het gat in mijn pak erg storend. Na een vlotte wissel sprong ik op de fiets en kon eindelijk eens even de pedalen gaan voelen. Er stond nog wel een pittig windje zo tussen de weilanden. Maar het fietsen ging niet onaardig. Eerste ronde was het even inkomen, de tweede en derde ronde gingen prima en tijdens de laatste fietsronde keek ik al wel uit naar het looponderdeel. Ik had gezien dat mijn HR tijdens het fietsen niet erg hoog te krijgen was. Ik wijt dit aan te weinig intensieve fietstrainingen en onvoldoende gewenning op mijn fiets. Benieuwd hoe dit met het lopen zou gaan.
De 4 rondes lopen in Stiens werden met het verstrijken van de tijd steeds heter. Ik merkte dat ook in de eerste 2 rondes van het lopen mijn HR toch niet op het level kwam wat ik gewend ben. Maar in de 3de en 4de ronde wilde ie wel goed omhoog. Mogelijk dat de sportdrank tijdens het fietsen onvoldoende uit mijn maag kon ledigen vanwege andere fietshouding en ik tijdens het lopen dus niet voldoende energie had. Enfin. Omdat ik aan 't stuivertje wisselen was met Geke Venema, wilde ik het motertje ook nog wel extra laten werken.

De eerste dame (Stefanie Bouma) finishte in 2:11:48. Ik finishte 17 minuten later als 5de dame in 2:28:49. Wel tevreden.